Bunu sarhoş bir şekilde trans bir arkadaşıma göndermek için yazdım. Yemek pişiriyor muyum?

*burnunu çek* “Burada kahrolası bir KADIN kokusu alıyorum…” Sigaramı söndürdüm. *tüfeğini vurur* “Av zamanı çocuklar!” Arkadaşım Jacob ve ben ileri atılırken bağırıyorum. Vahşi bir omuz saldırısıyla kapıdan içeri daldım, Jacob ve ben içeri girerken, kör edici bir ışık parladı, flaş mı çarpmıştık? Hayır… bu kadınsı varlığın varlığı karşısında kör olmuştuk. Jacob dizlerinin üzerine çöküyor “BİLMİYORUM, ÖZÜR LÜTFEN” diye bağırıyor ama ışıltı umursamıyor. Ben gözlerimi zar zor koruyup kapıdan dışarı çıkarken Jacob kızardı. Elbiselerimin arkası onarılamayacak şekilde yanmıştı. Ayağa kalkarken arkama bakmıyorum; Bana yüzlerce kez yapmamam öğretildi. Tek bir gözyaşı yanağımdan aşağı doğru süzülürken oradan uzaklaştım. Jacob benim yüzümden öldü. Ciddi bir tavırla telefonumu çıkarıp bir numara çevirdim. “Hey patron, büyük bir tane bulduk… Hayır, Jacob bunu başaramadı ve bir tahliye ekibi talep etti.” Yanaklarım kasvetli formumla özgürce mesafeye doğru alkışlarken, kadınsı ışıltı, önceden bol olan hakilerimi ev yapımı eşeksiz adamlara dönüştürmüş olarak uzaklaşıyorum.