Bu yüzden, 21 yaşındayken her sabah ve her gece içki içen evsiz bir meth ve fetanil bağımlısı yedi kez suçlunun seviyesinde berbat oldum.

Artık CS derecem ve staj deneyimim işe yaramadığı için, artık bir kariyere sahip olmaktan mahrum kaldığım için, kendimi hayatta tek bir yola sokmakla kalmayıp aynı zamanda son çıkmaz sokağa ulaştığım ve son şansım da gittiği için, hayatta başarısız oldum. Omuz silkiyorum. Benim hatam değil, 18 yaşında giriş seviyesi roller için akla gelebilecek her alanda uzman değildim. Kazançlı bir işte çalışmadan kirayı ya da barınmayı asla karşılayamayacağım, bu yüzden sanırım sonsuza kadar ailemle yaşayacağım.

Her hafta depo maaşımın %150’sini uyuşturucuya yakacağım ve üzüntülerimi boğmak için sarhoş olacağım. Binlerce şişe bu güzel boktan satın almak için gittikçe daha fazla kredi limiti açacağım ve borç tahsildarları aramaya başladığında kendimden uzaklaşacağım ve son kredi hesap özetlerime gömüleceğim.

Bu çok kötü ama sanırım bu benim nihai kaderimdi. Ne yazık ki koşullarımızın bir ürünüyüz.