Bir dövme macerası mı? Daha utanç verici bir başlık bulamadım.
Açıklayayım. Birkaç yıl önce buraya, hayatımda ne yapmak istediÄŸimi bilmediÄŸimi söyleyen bir gönderi yüklemiÅŸtim. O günden bu yana ilk kez bugün tekrar paylaşım yapıyorum. Son zamanlarda kendimi kaybolmuÅŸ hissediyorum. 20 yaşımdayken okuduÄŸum bölümden nefret ettiÄŸim için üniversiteyi bırakmaya karar verdim ve baÅŸka ne yapabilirim diye araÅŸtırırken dövme sanatçısı olmaya karar verdim. Harika bir yolculuk. Oradaki her çıraÄŸa sempati duyuyorum. Akıl hocam bana insanlara dövme yapmaya baÅŸlamam için izin verene kadar iki yıl pratik yapmam gerekti. Kıçıma oturdum ve tanıdığım herkese dövme yaptırdım, onlar da istekliydi. Bunu iki yıl daha yaptım (ÅŸu anda 24 yaşındayım) ve oldukça iyi durumda olduÄŸumu söyleyebilirim. Ülkemdeki dövme endüstrisinde bana yükselen bir yıldız olduÄŸumu söyleyen büyük isimler vardı. Bunu duyduÄŸumda neredeyse aÄŸlayacaktım. Yani birisi “peki sorun ne?” diye düşünecek.
Artık dövme yapmak isteyip istemediÄŸimden emin deÄŸilim. Çizim yapmaya kesinlikle bayılıyorum ve hayatımı onsuz düşünemiyorum. Bir ÅŸey çizmezsem ya da yaratmazsam depresyona giriyorum. Bu benim hayatım, benim tutkum. Yaratmak ve çizmek için doÄŸdum. Dövme yapmak kiÅŸilik olarak da bana uyuyor. Dövmeleri seviyorum ve ailem de öyle. Etrafında hiçbir tabu yok. Babam sektöre girmemde bana yardımcı oldu (dövme sanatçısı deÄŸil ama vücudunun %90’ı dövmelerle kaplı ve baÄŸlantıları var) ve baÅŸardıklarımla gurur duyuyorum. Daha önce hiçbir ÅŸey için bu kadar çok ve bu tutkuyla çalışmamıştım. Yani tekrar, “burada sorun nedir OP?”
Bu yıl zordu. 2025 her açıdan en kötü yılımdı. Odamı bir dövme stüdyosu haline getirdiğim için, açıkçası mümkün olduğu kadar çok müşteri getirecek şekilde genişleyemem. Akıl hocam beni hayal kırıklığına uğrattı ve beni işe almadı çünkü henüz belirli bir tarzım yoktu ve zaten orada burada küçük dövmeler yapan bir acemi vardı. Başka bir yerde de iş bulmaya çalıştım ama şansım olmadı. Herkes uzun yıllara dayanan deneyime, eksiksiz portföye ve arkasında birçok müşteriye sahip profesyonel bir dövme sanatçısı ister. Peki ne yapacağım? Kendi stüdyomu açabilirim. Yapabilirim, para benim için çok şükür çok büyük bir sorun değil ama böyle bir şeyin bana henüz bir fayda sağlayacağını düşünmüyorum. Ayrıca bir mağaza uzun vadede büyük bir sorumluluktur. Başka bir yerde işveren olmak daha iyi ve diğer dövme sanatçıları da bana bunu tavsiye etti.
Peki, bu tutku gerçekten soluyor mu ve bir kez daha hayatımda gerçekten ne yapmak istediğimi bilememenin boşluğuna mı düştüm, yoksa becerilerimi ve yolumu sorgulayacak kadar cesaretimi kıran zor bir süreçten mi geçtim? İşte soru. Peki nedir bu? Bunu başka biriyle veya ailemle tartışmaktan korkuyorum çünkü bana çok kararsız olduğumu, zaten 24 yaşında olduğumu ve hayatımla ilgili bir şeyler yapmam gerektiğini falan söylemelerinden korkuyorum. Böyle bir sohbet istemiyorum çünkü bu beni üzüyor, kendimi başarısız gibi hissetmeme neden oluyor. Belki ben de onlardan biriyim.
Etiketler:
1 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I think you should sit down and make a plan. Start at with what do you want out of life for 1 year. Doesn’t have to be career related. Once you like that do one for 5 years. Then 10 years. It will be a challenge. Not too many people know what they want to do tomorrow much less in 10 years.
It sounds like you have a lot of skill in art and tattooing. While opening your own shop might seem like the next logical step your thoughts on being a business owner are valid and logical. You are only 24. It seems like you have a good support system of friends and family which is great. You might feel a bit lost because you just do not have enough life experience.
Like other art forms maybe learning under a new teacher might be a good step for you. The right teacher can help respark your passion. Have you thought about leaning new tattoo styles? Maybe learning from someone who’s work is massively different from yours?