Beyaz yakalıdan daha mavi yakalı işe veya başka bir alana başarılı bir şekilde geçiş yapmak mümkün mü?

Önsöz olarak, burada ABD’deki üniversite dolandırıcılığına tamamen inandım. “İstikrarlı bir yaşama giden tek yol, üniversite diplomasından geçer” şeklindeki tekrarlanan ifadeyi ve böylece kendimi borca ​​soktum ve üniversiteye girebilmek için hayatımın son on yılının çoğunu lisede çalışmaya adadım. Gelecek baharda mühendislik alanında lisans derecesiyle mezun olacağım. Son 5-6 yıldır ara ara üniversitede okuduktan sonra bir yanım neredeyse bu yola girdiğime pişman oluyor.

Küresel ekonomideki eğilimleri ve üretken yapay zekanın yükselişini görüyorum ve dürüst olmak gerekirse, işlerin gerçekten daha iyiye gittiğini görmüyorum. Yapmıyorum. İnsanlar pazarın “döngüsel” olduğunu ve “gelişmeler” yaşadığını söylüyor ancak yapay zekanın yaygın şekilde benimsenmesi ve ilerlemesi devrim niteliğinde. Üniversitedeki herkes hile yapmak ve özgeçmişini yazmak için bunu kullanıyor. Endüstrideki herkes bunu bir şekilde kullanıyor. Akademideki herkes bunu bir şekilde kullanıyor. Bir şeyler mutlaka verecektir. İşler eskisi gibi değil ve üniversitede geçirdiğim zamanın entelektüel ve mali açıdan beni uzun yıllar geriye götürdüğünü hissediyorum.

Sadece bu da değil, şahsen staj yaptığım savunma şirketinde sınıflara girdiğim ve birlikte çalıştığım ve tam zamanlı bir teklifi kabul ettiğim birçok insanla bağlantı kurmakta çok ama çok zorlu zamanlar geçirdim. Birçoğu daha yüksek sosyoekonomik statüye sahip ve yaşam koşullarım arasında en empatik olanlar değildi. Pandemi sürecinde annem ve babamdan birini kaybettim ve okulu bırakıp 2 yıl boyunca perakende/depolarda çalışmak zorunda kaldım. Acımasız mühendislik kursları aracılığıyla mali açıdan kendimi desteklemek zorunda kaldım ve iş arama sürecini adam kayırma olmadan tek başıma yürütmek zorunda kaldım.

Çimenlerin her zaman daha yeşil olduğunu ve yüzey seviyesi karşılaştırmaları yapamayacağınızı biliyorum, ancak benden yıllar önce askeri veya ticari yollara giden arkadaşlarımın önemli bir mali bağımsızlığa kavuştuğunu görüyorum ve bir yanım gerçekten aptal gibi hissediyorum. Sağlam bir arkadaşlık koleksiyonu oluşturmayı başardılar. İlk evlerini alıp evleniyorlar ve ben de muhtemelen 30’lu yaşlarımın başlarında kiraya vereceğim. Bu gidişle 35 yaşımdan önce ilk evime sahip olursam şanslıyım. Mesela, mühendislikte başarılı oldum ve öğrendiğim birçok becerinin yararlı ve çeşitli alanlara uygulanabilir olduğunu hissediyorum, ancak bir yanım geleneksel kurumsal yapının ticaretteki işler gibi gerçek istikrar için tasarlanmadığını düşünüyor. Eminim her meslekte olduğu gibi mesleklerde de uyarılar vardır, ancak teknoloji ve mühendislik çok doymuş görünüyor. Çok değişken bir his veriyor.

Ticaretin mükemmel olmadığını biliyorum. Birçoğunun vücudunda ciddi aşınma ve yıpranma var. Yakın gelecekte muhtemelen artan derecede doygunluk ve rekabet hissedecekler. Sanırım buradaki sorum şu: Beyaz yakalı kariyerlerde benzer düzeyde hayal kırıklığı ve hoşnutsuzluk hisseden ve daha mavi yakalı bir şeye veya işten çıkarmalara ve ekonomik krizlere karşı daha dayanıklı bir şeye başarılı bir şekilde dönmeyi başaran var mı? Eğer öyleyse, benim gibi 20’li yaşlarının ortasında olan, ancak 21. yüzyıl için inşa edilmemiş, toksik bir ortamda modası geçmiş bir kariyer yolunu takip etmekte tereddüt eden birine ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz? Burada bir şeyi yanlış mı anlıyorum?