Ben hiçbir hayatı, hiçbir motivasyonu olmayan bir zavallıyım
(19) Sidney, Avustralya’da yaşıyorum ve geliÅŸmek için hiçbir motivasyonum yok Arkadaşım yok destek sistemim yok eÄŸer hayatımı bir köpeÄŸe benzetiyorsam en azından iÅŸlevsel ve motivasyonları var. Hiç uyumuyorum bu delilik Geceleri dinlenemiyorum ve gözlerimi kapatamıyorum Her zaman telefonumdayım ama onunla yararlı hiçbir ÅŸey yapmıyorum, sürekli sürekli kaydırılıyor ve sadece sosyal medyada mümkün olduÄŸunca fazla bilgi tüketmek için. En nefret ettiÄŸim ÅŸey gün ışığında dışarıda olmak çünkü herkesin beni yargıladığını ve bana bağırılmak üzere olduÄŸunu hissediyorum, bu yüzden insanların bana bakıp kimsenin umursamadığını bilmeme raÄŸmen neden her zaman yalnız olduÄŸumu düşünme korkusuyla hiçbir yere gitmiyorum. Sanki beynim donmuÅŸ ve geliÅŸme isteÄŸim yokmuÅŸ gibi felç olduÄŸumu hissediyorum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yaşam yönünüzle ilgili hala çözemediğiniz tek şey ne...
Pek çok insan, hayatlarının yönü hakkında bir parça netliğin eksik olduğunu düşünüyor. İnsanların hâlâ cevaplayamadığı hangi soruları merak ediyorum.
Tamamen yeni bir başlangıç ​​yapmak isteyen biri içi...
Herkese merhaba, 27 yaşındayım ve 2023'te aldığım BT alanında lisans derecesine sahibim. Bir yazılım mühendisinde birkaç ay stajyer olarak çalıştım ve bir yıl iş başvurusunda bulundu...
Ezilmiş Bir Hayalle Başa Çıkmak
Burada sadece genel tavsiye arıyorum. 21 yaşındayım ve havayolu pilotu olma hedefim vardı. Son 8 aydır uçuş okulundayım, zaten özel pilot lisansımı aldım ve bir sonraki dereceme yakındı...
BT'ye kariyer değişikliği - Comptia a+'yı öğ...
Herkese merhaba, Comptia A+ 22-1201 ve 22-1202 ile baÅŸlayıp daha sonra Security+, Network+ ve Cisco CCNA ile bir aÄŸ mühendisi iÅŸine ilerlemeyi hedefliyorum. En alttan baÅŸlamam ve birkaç yıllÄ...
İşe başvurmak temelde ikinci bir tam zamanlı iş ve kims...
Gerçekten yapmaya baÅŸlayana kadar iÅŸ aramanın ne kadar yorucu olduÄŸunu fark etmemiÅŸtim. İnsanlar diyor ki "sadece daha fazla iÅŸe baÅŸvur" sanki 20 dakika sürüyormuÅŸ gibi. Ancak Ã...
Bana öyle geliyor ki Psikoloji bölümü mü yoksa sosyal h...
Birkaç ay içinde, 2027 bahar dönemi için CSU'ya (California Eyalet Üniversiteleri) başvurmaya başlayacağım (sanırım Haziran-Ağustos, benim anladığım kadarıyla başvuru yapmaya başlama...
Liderlik, Kariyer ve Performans Koçuyum. Bana bir şey sor.
Yorumlarda kimseye koçluk yapmak için burada değilim. Koçluk ve hatta Koç almakla ilgili herhangi bir sorunuz varsa yanıtlamaktan memnuniyet duyarım. Eğer koç olmayı düşünüyorsanız bu k...
2026'da denemeye deÄŸer mi?
Merhaba, 25 yaşındayım, 2026'da Finans veya Muhasebe gibi bir alanda eğitim almaya başlamanın mantıklı olup olmadığını merak ediyordum. Birkaç yıldır küçük bir işletme işletiyoru...
Burada üniversiteden önce tamamen farklı okullardan mezun...
İşletme okulunda, moda okulunda, askeri mühendislik okulunda okudum ve şimdi üniversitede ekonomi okuyorum. Her seferinde kendimi sıfırdan yeniden inşa etmek zorunda kaldım; farklı kültür,...
Hayalime ulaştım... Şimdi ne olacak?
Hey millet, 30'lu yaşlarımın başındayım ve asla yaşayacağımı düşünmediğim bir lüks sorunuyla karşı karşıyayım. Çocukluğumdan beri yapmak istediğim şeyi başardım. İyi bir e...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

I feel you. I’ve been there. 16-22 was like that for me, with only some breaks during that time.
Things that helped me break patterns (over like 6 years) which allowed new things into my life, in no particular order of importance or suggestion:
A social job where I was lucky enough to meet some friendly people
Light psychedelic use
Solo travel at hostels
Moving out and living with a roommate I liked who was more sociable
Basic grooming which allowed me to date someone
Quitting video games and other activities which keep me indoors/disconnected
Nothing is fixed really I’m still pretty antisocial but I’m not fearful of people or convinced they’re hateful like I once was. I can’t make friends on command but I can at least be in public and work a job or go to school or hold a conversation without driving myself crazy.
Honestly if I were you I’d consider throwing my phone away. Or more realistically maybe just selling it and getting a dumbphone and starting to read books instead for entertainment. Do it in parks maybe. Or by the water front. You don’t need to talk to people or pay attention to them but it might help just to practice being outside more. Or if you need to go more slowly, podcasts/music in that setting so you can block the world out more. Then go to books so you can hear the world while you are also in your own. Then some day set the books down and just sit there and notice things.
Sigh. Stop. It’s really that simple. There’s no escape from your current predicament that doesn’t involve fundamental change. Oh, and substantial work. That’s just how it is. The earlier you start… the easier it’ll be. That’s it. That’s all. There’s nothing else.