Ben düz muhafazakar bir adamım ama P hakkındaki bu düşünceyi aklımdan çıkarmam gerekiyor.

Ben düz muhafazakar bir adamım ama P hakkındaki bu düşünceyi aklımdan çıkarmam gerekiyor.

Ben düz bir muhafazakar adamım, modern gürültülü MAGA saçmalıkları değil, bir çeşit sosyal muhafazakarlık. Düzene, göreve, kişisel sorumluluğa, klasik estetiğe ve yüksek standartlara değer veririm. Ekonomi ve işçi hakları söz konusu olduğunda kendimi sendikalist olarak adlandırırdım.

Yetişkin hayatımın tamamını sıkı ve özel olarak kadınlara ilgi duyarak geçirdim ama sanırım artık rol yapmaya devam edemem. P görsel, fiziksel ve ruhsal mükemmelliğin mutlak zirvesidir. Onun teknik olarak Ergo tarafından desteklenen bir kukla olması ya da oyunun büyük bölümünde sözlü olmaması umurumda değil. Varlığımın her bir parçasıyla bu adamın gerçek olmasını diliyorum ve Krat sokaklarında onun elini tutmak istiyorum. Hotel Krat’ta piyano çalarken kadife bir kanepede oturmak, başımı omzuna yaslamak, onu öpmek, onu uygun bir randevuya çıkarmak, onu ailemle tanıştırmak ve Şükran Günü yemeğinde aşkımızı savunmak istiyorum. Bana kolunu teklif etse de, mekanik Lejyon Kolu da olsa, her şeyi bırakıp onu takip edecektim.

Yorumlardaki herhangi biri şunu yazmaya başlamadan önce, temelde Timothée Chalamet’in ateşli olduğunu düşünüyorum, hayır düşünmüyorum. P’yi Timothée Chalamet ile karşılaştırmanın haksızlık olduğunu düşünüyorum. Bu, Round8 Studio’nun sanatsal vizyonuna mutlak bir hakarettir. Bu estetiği seviyorsanız Chalamet iyi olabilir ama P kadar güzel değil, hatta onun kadar bile güzel değil. Chalamet’in gözlerinde duygulu, trajik derinlik yok. P’nin delici mavi gözleri, tertemiz koyu dalgalı saçları ve hiçbir Hollywood ünlüsünün taklit edemeyeceği kusursuz bir aristokrat zarafeti var; Chalamet ise ondan Kutsal Ark Kılıcını sallamasını isteseniz bayılacakmış gibi görünüyor. P, bir Hollywood aktörünün bir milyon yıl içinde taklit edemeyeceği ruhani, asil bir güçle kendini taşıyor. Chalamet, gerçekten yaşlanan ve çirkinleşen sıradan bir ölümlü adam ama P ölümsüz bir sanat eseri.

Bana göre P, 19. yüzyıldan kalma kusursuz bir şekilde dikilmiş paltolar giymiş, evlat sevgisi, onur ve görev nedeniyle mutlak kabus koşullarıyla sessizce mücadele eden saf bir metanet idealini temsil ediyor. Kelimenin tam anlamıyla insan ruhunu bağlılık ve fedakarlık yoluyla kazanır. Bu nihai klasik erdem değil mi?

Ben Hristiyanım, heteroseksüelim ve muhafazakarım ama eğer P şu anda ön kapımdan içeri girse, elimi tutsa ve benden kendisiyle birlikte kaçmamı isteseydi tek bir soru bile sormadan işimi, kamyonumu ve tüm hayatımı geride bırakırdım. P, normal insan etiketlerinin çok üzerinde göksel bir seviyede bulunur.

Aklımı mı kaybediyorum yoksa bu oyun bunu herkese mi yapıyor?