Ben (25M) ilişkilerde son derece itaatkar ve kadınsı olma eğilimindeyim, oysa gerçekte tam tersi görünüyorum.

Hayatım boyunca iki ilişkim oldu ve ikisi de aynı nedenden dolayı sona erdi; o da cinsel ve yakın ilişkilerde çok itaatkar olmamdı.

178 cm boyundayım, son derece atletik ve CR7 gibi iyi vücutluyum (kendimi parlattığım için özür dilerim). Genç yaştan beri sporla ilgileniyorum ve bu konuda oldukça rekabetçiyim. Sosyal durumlarda tamamen normalim ve çoğu insanla iyi geçiniyorum, benim de birçok arkadaşım var.

Kendimi saptırdığım tek yer bir kadından hoşlandığım ya da romantik bir ilişkiye girdiğim zamanlar. Son derece kadınsı ve itaatkar olma eğilimindeyim. İlk başta pek fazla düşünmedim ama ne kadar “düzenli çiftler” olduklarını gördükten sonra bazı şeylerin farkına vardım.

Sahipleniciliğim sıfır, o kadar ki kız arkadaşımın başka bir erkekle cinsel açıdan birlikte olmasını gerçekten umursamıyorum. Kulağa çılgınca geldiğini biliyorum ama bu hastalıklı bir fetiş değil. Onun cinsel açıdan başka bir erkekle birlikte olmasını istemiyorum, onun mutlu olmasını istiyorum ve eğer onu mutlu eden şey buysa o zaman o mutluysa ben de en mutlu olurum. Beni sevdiği sürece umurumda değil.

İlişkilerde, sevgide ve ilgide aradığım tek şey bu. Hatta karım veya kız arkadaşımın evin geçimini sağladığı sırada evdeki her şeyi benim yaptığım evde oturan bir koca olma fikrini bile tercih ediyorum ve onun beni hafife alması gerçekten hoşuma gider.

Aslında meşgul olmaları ve çabalarımı kabul etmemeleri ve bunun yerine günde bir kez bana gülümsemeleri ve hafta sonları benimle çıkmaları hoşuma gidiyor. Ve seks açısından o kadar da ilgilenmiyorum, sadece bir kadının kucağında uyumayı seviyorum.

Daha önceki ilişkilerim cinsel anlamda bir hamle yapmadığım ve ilişkide inisiyatif alamadığım için bitti ama ben sadece onların istediklerini yapmayı tercih ediyorum.

Onlara her gün sevgi bombardımanı yapmayı, onları mutlu etmeyi, onlarla çocuk gibi konuşmayı ve onlara benim yediklerimin yemek resimlerini göstermeyi seviyorum. Ayrıca onların erkek arkadaşlarından hiçbirine kesinlikle aldırış etmedim.

İkisiyle de seks yapmadım ve birini bir, diğerini üç kez öptüm ve açıkçası saçlarıyla ya da elleriyle oynamayı tercih ederim. Ayrıca benim sahiplenici olmamdan da hoşlanmadılar ve sanırım bir ilişkide daha fazla drama istiyorlardı ama ben bundan nefret ediyorum. Neyse ayrılık karşılıklıydı ve ortada nefret yok

Artı asla bir kadına ilk önce ondan hoşlandığımı söylemem, güzel olduğunu düşünürüm ama dünyanın en güzel kadını olsa bile asla ilk hamleyi yapmam, her iki ilişkim de aslında ilk itiraf ettikleri zamanlardı.

Bana 8 kadın evlenme teklif etti ama çoğunu reddettim (yine kendi kendime sırıttığım için kusura bakma, öyle oldu) çünkü biraz kızsı ve utangaç davranıyorlar ki bu da hemen sinirlendiğim bir şey.

Birlikte olduğum kadınlardan biri benden 2 yaş büyüktü, diğeri ise benimle aynı boyda hatta daha uzundu ve bu gerçekten hoşuma gidiyordu.

Cinsel ve yakın ilişkiler dışında her şeyde son derece erkeksiyim. Garip miyim?