Bazen insanlar hedefledikleri hayatın artık bir anlam ifade etmemesi nedeniyle kendilerini kaybolmuş hissederler.

İnsanlar kaybolmuş hissettiklerini söylediklerinde sıklıkla gerçekleşen şey, takip ettikleri yönün bir noktada artık doğru gibi gelmemesidir. Belki de her zaman istemeleri gerektiğini düşündükleri bir kariyer ya da yıllar önce oluşturdukları, o zamanlar mantıklı gelen ancak artık onları pek heyecanlandırmayan bir plandır. Bazen hedef, aileden, okuldan veya yapılacak “doğru” şey gibi görünen şeylerden beklentiler etrafında inşa edilir ve ancak daha sonra işe yaramaz gibi gelmeye başlar. Bu gerçekleştiğinde, her şey birdenbire çökmüş ve artık hiçbir yön kalmamış gibi hissedilebilir, ancak çoğu zaman bu, eski planın artık uymadığı ve bir sonraki planın henüz tam olarak oluşmadığı an olabilir. Bu aradaki alan rahatsız edici olabilir çünkü dışarıdan kaybolmuş gibi görünebilir, hatta bu aslında birisinin üzerinde bulunduğu yolun hiçbir zaman tamamen kendisine ait olmadığını fark etmeye başladığı nokta olabilir.