Bana ilginç hayatından bahset
Merhaba 👋 Ben (35F) işimden genel olarak hoşnutsuzluğumu daha önce paylaşmıştım o yüzden ayrıntıları tekrarlamayacağım. Kısacası 9-5’im beni stresli ve perişan bırakıyor. İpotekimi ödüyor ama gri bir banliyö bölgesinde yaşamak beni çok üzgün yapıyor. Bir ipoteğe ve düzenli bir maaş çekine sahip olduğum için son derece şanslı olduğumu biliyorum. Ama hayatın bundan daha ilginç olması gerektiğini düşünüyorum.
Aslında tavsiye aramıyorum (bunu memnuniyetle kabul edeceğim) – daha çok ilham gibi. Fare yarışından çıktınız mı? Ya da belki 9-5 çalışıyorsunuz ama gerçekten harika bir işiniz var, çok seyahat ediyorsunuz ya da ilginç bir yerde yaşıyorsunuz?
Bana bunu anlat ve bana umut ver lütfen. Teşekkür ederim!
Etiketler:
Benzer İçerikler
Kayıp hissetmek
31 milyon Ben ABD'de bir göçmenim. Kendim için oldukça iyi şeyler yapıyorum, kağıt üzerinde hayatımın iyi olduğunu düşünüyorum. İyi iş, düzgün daire, aile ve arkadaşlar. 2 şey,...
Bir yazılım mühendisi için yol?
Ben bir yazılım mühendisiyim ya da en azından eskiden öyleydim. Yaklaşık 2 buçuk yıldır sahada pek çalışmadım. İlk başta sağlık sorunları nedeniyle oldu ve daha sonra madde bağıml...
ABSN programımda mücadele ediyorum ve Sağlık Bilimleri a...
Şu anda hızlandırılmış bir BSN programındayım ve bunu başarıp başaramayacağımı sorgulamaya başlıyorum. Saatlerce ders çalışmama rağmen notlarım pek iyi değil ve bilgileri aklımd...
Bir kariyer yolu seçmekte zorlanıyorum
Herkese merhaba! Colorado'daki üniversitede ikinci sınıf öğrencisiyim. Hangi mesleği yapmak istediğimi seçerken gerçekten çok zorlanıyorum. Rad teknolojisi, sonografi vb. gibi uygulamal...
29 ay yakında 30 olacağım, ne yapacağımı bilmiyorum
Bu yüzden liseden mezun olduğumda bilgisayar bilimi okudum, ancak disleksik olduğum ve kodlamanın temelde imkansız hale geldiği için bu alanda hiçbir yeteneğim olmadığını kısa sürede ke...
Üniversite öğrencisi için kariyer fikirleri
Sosyoloji bölümünde okuyan ve özel eğitim alanında yan dal yapma potansiyeli olan bir üniversite ikinci sınıf öğrencisiyim ve yalnızca pediatri ile çalışmakla çok ilgileniyorum. Ölesi...
29 yaşında kariyer yolunu değiştirmeye çalışıyorum
29 yaşında iki çocuk babası. İnşaat tahmincisi olarak çalışıyorum ve iyi para kazanıyorum ama haftada 50 ile 70 saat arasında çalışıyorum ve ailemle geçirdiğim zamanın çoğunu kaç...
36 yaşında baştan başlamak - kariyer fikirleri mi?
*35 (başlıkta yazım hatası) Kariyerim çöktü ve 35 yaşında yeniden başlamanın bir yolunu bulmakta zorlanıyorum. Başlangıçta biyoloji okudum ve yüksek lisansa, tıp ya da dişçilik ok...
Kariyer yolu tavsiyesi arıyorum
Kariyer durumumla ilgili tavsiye almayı umuyorum. Biraz karmaşık olduğundan biraz uzun olacak. Lisansımı muhasebe alanında aldım ve birkaç yıl kamu muhasebesinde çalıştım. Başlangıçta...
Neredeyse 27 yaşındayım ve kayıp
Yakında 27 yaşına gireceğim ve ne yapacağımı bilmiyorum. Biraz iş geçmişim. 18-20 Bayi gemisi için depo 21-21 çilingir 7 ay sonra ayrıldı 22-23 kurye şoförü olarak iş buldu 23-...
3 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I started my own business, and life got a lot more unpredictable but way more fulfilling. The stress didn’t vanish, but the meaning behind what I do now makes it easier to handle. It’s not for everyone, but breaking free made me feel alive again.
I live in dull suburbs because my life is in the house – wife, kids, doing wife and kid things, doing family things, etc. Burbs gives me the space for that and the access to the job that pays for these things. Without the wife and kids there is no way that I would stay here – absent a family, I would rather have a small space in a place where my life happens outside of the home.
Personally, I spent my twenties doing my best to be a touring musician and to drink myself to death. Came up a bit short on both fronts – wish I had quit drinking earlier but I’m very happy I had a lot of adventures when I was young and content now to live a conventional domestic life.
The most fun job in vet medicine is a certified canine rehabilitation practitioner, CCRP. You can get the credential if you are a veterinarian, a licensed vet tech or strangely a human physical therapist or certified PT assistant. A PT assistant is the quickest and cheapest way to qualify. The CCRP course is notoriously very challenging, I’ve known of vets who were cocky and failed it.
A CCRP is like a PT for dogs. If you’ve ever seen the underwater treadmill thing, that therapy is actually so much more precise than you’d ever have guessed, they measure the pet’s muscles and try to achieve symmetry or desired growth with very precise prescribed exercises. It’s administered by a CCRP.
The job itself is awesome because 1. You’re getting only A+ clients and don’t have to deal with the most frustrating part of vet medicine which is non-compliance with ideal standards of care (usually due to cost). 2. It’s so satisfying to see the pets and families get relief when the pet builds natural pain relief from stability (they’re also the only people qualified to be fitting prosthetics on pets, no other credential qualifies someone to do that, not even a DVM). 3. The whole procedure is basically getting a dog to follow a treat or toy. Whereas most vet offices the pets are scared and stressed and not feeling well, in rehab they have to be willing to do the exercises so the best method is always lure-and-reward. It’s sooo fun. You basically cheer for old or post-op dogs all day.