Atlar bazen evrimin iyi bir şey olmadığının canlı kanıtıdır.

Atlar bazen evrimin iyi bir şey olmadığının canlı kanıtıdır. Atların evrimi biraz şu şekildedir: Yaklaşık 58 milyon yıl önce ilk at ortaya çıktı. Eohippus yaklaşık olarak büyük bir köpek büyüklüğündeydi ve her ayağında üç veya dört parmak vardı. Bu kadar çok ayak parmağına sahip olmak, başlangıçta yaşadıkları ormanların etrafında çevik bir şekilde koşmak için mükemmeldi. Ancak onların torunları ormanı terk edip ovalara taşındıklarında ayak parmaklarını kaybetmeye başladılar. Daha az ayak parmağı, düz bir çizgide daha hızlı koşma yeteneği ve dolayısıyla avcılardan daha iyi kaçma yeteneği anlamına gelir.

Ne yazık ki evrim hızı tercih etmeye başladıktan sonra durdurulamadı. Hız için bu kadar optimize edilmiş olması, atı hem fiziksel hem de duygusal açıdan kırılgan bir yaratığa dönüştürdü. Örneğin atlar koşarken aktif olarak nefes almazlar. Göğüslerini genişletip daraltmak yerine, karın organlarının ciğerlerini sıkıştırmak ve genişletmek için etrafa sallanmasına izin veriyorlar. Bu, nefeslerini hareketleriyle senkronize tutmalarına olanak tanırken, aynı zamanda at bağırsaklarının hareket etme konusunda gerçekten iyi olduğu anlamına da gelir, bu da bağırsaklarının sürekli karıştığı anlamına gelir. Ayrıca atlar sadece burun deliklerinden nefes alabiliyorlar ve bu da benim anladığım kadarıyla herhangi bir burun tıkanıklığı durumunda onları öldürmekten başka bir işe yaramıyor.

At bağırsağı sadece büyük bir hata yığınıdır. Örneğin evrim onlara tam bir kusma yeteneği kazandırmamıştır. Bu bir fayda gibi görünebilir (özellikle de kötü bir mide gribi vakası geçirdiyseniz), ancak kusmanın icat edilmesinin bir nedeni vardır. Bir at, yememesi gereken bir şeyi yerse veya bir tür virüse yakalanırsa, onu kusmak yerine midesi yırtılır; evrimin en iyi hali.

Atların yedi kan grubu vardır. Bu benim zevkime göre çok fazla kan grubu demek. Bazen dörtnala koşmak ciğerlerinin kanamasına neden olur ve kan sorunları bununla bitmez. At bacaklarının yapısından dolayı (kocaman bir ayak parmağı gibi), kan kalpten ayrılır, bacaklara pompalanır ve daha sonra süpersonik hızlarda kalbe geri püskürtülür. Tesadüfen (ya da değil) atların damarları patlamaya yatkındır; kim tahmin edebilirdi ki?

Yani doğal olarak atın en zayıf noktası bacaklarıdır. Bir atın bacakları temelde dev bir ayak tırnağıyla biter. Bir an için tüm vücut ağırlığınızın ayak tırnaklarınızda olduğunu hayal edin. Şimdi aynı şeyi hayal edin, ama ağırlığınız 1.500 pound. Bu bir at. Atların toynakları da düşebilir, bu da bilmesem daha rahat edeceğim bir gerçek. Toynak herhangi bir nedenden dolayı şişerse (ve bunun pek çok nedeni vardır), şişliğin gidecek hiçbir yeri yoktur ve bu nedenle tırnak aniden fırlar. Atın diyetinde çok fazla selenyum varsa toynaklar da düşebilir. Veya yeterli selenyum yok. Buna ek olarak, at inciklerinde deri ile kemik arasında neredeyse hiçbir şey yoktur; kaval kemiği için anormal değildir, ancak derinin kendisi o kadar fazla gerilim altındadır ki, dikiş gerektiren bir kesik neredeyse hiçbir zaman iyileşmeyecektir, çünkü deri, kenarları bir araya getirecek kadar gevşek değildir.

Atlar sadece fiziksel olarak bir kabus değil, aynı zamanda duygusal açıdan da berbat olacak şekilde evrimleştiler. Yırtıcılardan kaçacak şekilde evrimleşmek aynı zamanda büyük ölçüde korku geliştirmek anlamına da gelir. Atlar güneş altındaki her şeyden korkarlar, bu da bozuk dolaşım sistemlerine zerre kadar yardımcı olmaz. Koşamazlarsa endişeden deliye dönerler, önce çevrelerindeki herkesi, sonra da kendilerini öldürmeye çalışırlar ve çoğu zaman da başarılı olurlar. Atlar bu kadar kas kütlesine sahip bir hayvan için aptalca derecede kırılgandır. Henüz diğer bacak kemiklerine değinmedim bile çünkü bu başlı başına bir makale olabilir.

At, Dünya’yı mahveden en zavallı hayvandır. Hepsi çekip gitse ve bir daha geri dönmeselerdi çok mutlu olurdum. Dünyanın at kızları: Bu Allah’ın unuttuÄŸu hayvanlardan daha fazlasını üretmeye devam etmelerinin sebebi sizsiniz. Lütfen, size bakmaktansa sizi ezip geçebilecek bir ÅŸeye bu kadar güvenmeyi bırakın; bu tür davranışları tasvip edemem.