aslında istediğim şeyden kaçmak

22 yaşındayım ve evet bunun çok genç olduğunu biliyorum. Ortaokulda olduğumdan beri oyunculuğa devam etmek istediğimi biliyordum. ama ailem beni üniversiteye gitmeye zorladı ve istikrarlı olacağını düşündüğüm bir bölümü seçtim. bu beni şiddetli bir depresyon durumuna soktu ve kendi hayatımı kurtarmak için okulu bırakmak zorunda kaldım.
Bir yıl kadar perakende satışta çalıştım, bir oyunculuk kursuna katıldım ve bir menajer tuttum, tüm zamanımı arkadaşlarımla film çekerek ve makaralarımızı geliştirerek geçirdim. Ayrıca yaratıcı makyajı seviyorum ve sosyal medya takipçilerimi büyütme hayalim vardı.
ama bu yeterli değildi çünkü… para. Annemin evinden taşınmak istediğim için estetisyen olmaya karar verdim. okula gittim, lisans aldım bir süre bunu yaptım. yeterli gelmiyordu. Sürekli iş atlayarak boşa harcadım.
Her gün yeni bir ÅŸey yapma isteÄŸimin içimdeki kaşıntıyı gidereceÄŸini düşünerek uçuÅŸ görevlisi olmaya karar verdim. ve öyle de oldu… bir süreliÄŸine.
Zamanımın yarısını çalıştığım Boston’da, yarısını da evde geçiriyorum. çok yoruldum. Kalbimde bu büyük boÅŸluÄŸu hissediyorum. gerçek benliÄŸime ihanet ediyormuÅŸum gibi hissediyorum. Derinlerde kendimi gelecekte nerede görmek istediÄŸimi tam olarak biliyorum. ama ÅŸu anda her ÅŸey o kadar ulaşılmaz geliyor ki.
Yaşamak istediğim şehri tam olarak belirleyemiyorum. Sadece sevdiğim şeyi yapmak ve bunu yaparak para kazanmak istiyorum. Tanrım, keşke para bir sorun olmasaydı, neşemi tüketiyor. Tutkularımın peşinden koşmadan geçirdiğim her saniye beni canlı canlı yiyor, böyle yaşamaya devam etmek istemiyorum.