Asla bir kariyer yolu bulamayacakmışım gibi hissediyorum. Birisi yardım edebilir mi?

MERHABA. Gerçekten zorlanıyorum ve yardıma ihtiyacım var. 23 yaşındayım ve geçen baharda psikoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum. Başlangıçta terapist olmayı istiyordum ama mezun olduktan kısa bir süre sonra kalbimin bu konuda olmadığını fark ettim. Dürüst olmak gerekirse yüksek lisans bana göre mi bilmiyorum ve bu beni korkutuyor çünkü daha fazla eğitim almadan diplomamın çok sınırlı olduğunu biliyorum.

Şu anda engelli yetişkinleri destekleyen kar amacı gütmeyen bir kuruluşta çalışıyorum ve yaklaşık 45 bin kazanıyorum. Bu işi sevsem de, yukarıya doğru bir hareketlilik olduğunu düşünmüyorum ve bu maaşla geçinemem. Ailemle yaşadığım için şanslıyım ama bunun sonsuza kadar yapmam gereken bir şey olduğunu düşünmüyorum.

Ayrıca yakın zamanda psikiyatrik bakımda olduğum, teşhisler koyduğum ve birçok ilaç kullandığım için tıbbi açıdan Kanada silahlı kuvvetlerine katılmaya uygun olmadığımı da yeni öğrendim. Tamamen dürüst olacağım, üst katta durumum pek iyi değil.

Aslında insan becerileri dışında hiçbir yeteneğim yok. Hemşireliği düşündüm ama okul çok yoğun, lisans yıllarımda o kadar tükendim ki kaygım da beni hastaneye gönderdi.

Öğretmenlik için okula geri dönmeyi düşündüm ama yine danışmanlık gibi, yapmak istediğim şeyin bu olup olmadığından emin değilim. Bir öğretmen olarak bunu yapmayı gerçekten istemeniz gerektiğini düşünüyorum.

Keşke iş yapsaydım çünkü akranlarımın çoğu iş yaptı ve iş buldu, ancak bunun için okula geri dönmenin iyi bir fikir olup olmadığını bilmiyorum. Bu mutlaka benim kişilik tipim değil ama bu noktada hayatta kalmak için yeterli paraya ihtiyacım var.

Teknoloji hakkında hiçbir şey bilmiyorum ve bilgisayar konusunda oldukça zayıfım.

Elektrikçilik gibi bir meslek düşündüm, yine ilgi alanım değil ama bir şekilde hayatta kalmam gerekiyor. Ayrıca üye olma sürecini nasıl başlatacağıma dair hiçbir fikrim yok.

Bu noktada o kadar moralim bozuk ki tüm hafta sonu yataktan çıkamadım. Kendimi umutsuz hissediyorum. Sokaklara düşmek istemiyorum.