Aşırı derecede kaybolmuş ve depresif hissetmek ve ne yapacağını bilememek.
24F yaşındayım, 2025 yılında genel işletme bölümünden mezun oldum. Bu diplomaya sadece annem istediği için devam ettim ve liseden sonra bir sonraki adımımın ne olacağını bilmiyordum. Üniversitenin her saniyesinden nefret ediyordum ve sanırım 3.1 civarında bir not ortalaması ile zar zor geçiniyordum. Herhangi bir kulübe katılmadım, ekstra ders veya staj yapmadım. Kariyerimi ilerletmek için dahil olmadığım veya herhangi bir girişimde bulunmadığım için derinden pişmanlık duyuyorum. ama kendimi her zaman akranlarımdan çok geride hissettim ve üniversite boyunca kendimi aptal hissettim, bu yüzden “neden uğraşayım ki? Sadece diplomamı bitirmem gerekiyor” diye düşündüm.
bir şekilde mezun oldum ve ne kadar depresyonda olduğumu düşününce gurur duyuyorum. ama şimdi daha büyük zorluklarla karşı karşıyayım. İşim ve kariyerim konusunda çok fazla endişe duyuyorum. bu yüzden geçen yıl kendi alanımda “gerçek bir iş” bulmaktan kaçındım ve bir restoranda garson ve şef olarak çalışmaya devam etmeye karar verdim. Gençliğimden beri restoran sektöründe çalışıyorum ve bundan çok yoruldum. iş tekrarlayıcı ve yorucu, ayrıca bulunduğum yerde fazla para bile kazanmıyorum. ve iş arkadaşlarımın çoğu benden yıllar gençken kendimi başarısız gibi hissetmekten kendimi alamıyorum. Restoran sektöründe bir gün daha çalışmak istemiyorum ama yapmayı bildiğim tek şey bu.
Buradan nereye gideceğimden emin değilim. Giriş seviyesi pozisyonlara, banka memuru pozisyonlarına, devlet işlerine başvurdum ancak herhangi bir teklif almadım. mesleki deneyim ve bağlantı eksikliğimin kesinlikle bir faydası yok. ve kariyerle ilgili her konuda çok fazla endişem var. İş görüşmesi düşüncesi bedenimin kapanmasına neden oluyor ve ruhsal çöküntü yaşıyorum. Dün bir tanesini bombaladım ve bunu düşünmekten utanıyorum. yaşıma göre çok aptal olduğumu hissediyorum, sanki beyin gelişimim geri kalmış gibi. ama bunun yıllar süren depresyonun düşüncelerimi bulandırmasından mı kaynaklandığından emin değilim. Yetişkinlere yönelik bir iş için kendimi fazla aptal hissediyorum. Şu anda iş piyasasının pek iyi olmadığını biliyorum ve denemeye devam etmem gerekiyor. ama dostum, bu çok zor.
alternatif ise okula geri dönmek ama ne için olduğundan emin değilim. Hiçbir tutkum yok, iyi olduğum veya ilgilendiğim hiçbir şey yok. Kolayca pes etme eğilimim var, bu yüzden eğitime daha fazla zaman ve para harcayacağımdan endişeleniyorum. Üniversite benim için cehennem gibiydi ve bu deneyimin tekrarlanmasını istemiyorum. Aklımda birkaç seçenek var ama güvenim o kadar düşük ki, başvurmanın bile bir anlamı olmadığını düşünüyorum çünkü giremeyeceğim.
şu anda kendimi çok sıkışmış hissediyorum ve benim yaşımdaki bazı akranlarımın bankada çalıştığını, tıp fakültesine gittiğini, yüksek lisanslarını takip ettiğini vb. görmek berbat bir şey. Yıllardır ara sıra depresyonla uğraştım ama sanırım yeni bir dibe vurdum. Mutlaka ölmek istemiyorum ama hayatımın daha iyiye gideceğini hayal edemediğim için sık sık intihar düşünceleri yaşıyorum. sanırım sırf içimi boşaltmak için yazıyorum, bilmiyorum. ancak herhangi bir tavsiye takdir edilmektedir. teşekkürler
Etiketler:
