Amsterdam’daydım…

Amsterdam’daydım ve yanımdaki masada iki yaşlı Fransız kadın vardı… Restoran eski şehirde, bir kanalın yanındaydı. 5 yüzyıllık çalışır durumdaki bir asma köprü, motorsuz teknelerin geçmesine izin vermek için yükselip alçalıyordu. Bu teknelerdeki insanlar aileleri ve arkadaşlarıyla birlikteydi ve birkaçının köpekleri vardı. İnsanlar şarkı söyledi, şarap ve yemek paylaştı. Hava harika fırınların kokusuyla doluydu, laleler caddeye sıralanmıştı, bir kadın avluda erkek arkadaşıyla harika bir akordeon eşliğinde yavaş yavaş dans ediyordu, gün batımı tertemizdi ve yemekler birinci sınıftı. Ben orada oturup onu içime çekerken, bu iki yaşlı Fransız kadın eşimin ve benim yanımıza oturdu. Birbirlerine havanın soğukluğundan şikayet ediyorlardı, şarap seçimi konusunda homurdanıyorlardı ve ruh hallerini gerçekten bozuyorlardı.

Daha sonra içlerinden biri çantasından kullanılmış bir çay mumu ve bir Bic çakmağı çıkardı. Yaktı ve masaya koydu. Sonra ikisi de iç geçirdiler, gülümsediler ve mum ışığına kur yaptılar.

İğrençti, küçümseyiciydi, çok Fransızdı.

Bana o iki kadını hatırlatıyorsun