Akbabaları SEVİYORUM

Akbabalara karşı o kadar büyük bir sevgim var ki. Leş besleyicileri olarak onlar gerçekten de ekolojik sistemlerimizin isimsiz kahramanlarıdır; ekosistemin çöküşü ve yıkımı arasında son savunma hattı ve tampon. Güzellikleri aynı zamanda leş tüketen ekolojik nişlerinin ötesine geçiyor, bunun yerine birçok grup için kültürel bir sembol olarak da hizmet ediyor. Tarihsel olarak bu, Nekhbet ve Mut ile ilişkilendirilen, anneliği ve korumayı temsil eden tanrısal yaratıklar olarak saygı duyulan eski Mısır’da ortaya çıkmıştır. Bunun ötesinde, onları sıklıkla dönüşümün sembolü olarak gören ve kendi nişleri aracılığıyla çevreyi temizleyen Kızılderili grupları için de özel bir önem taşıyorlardı. Tehditkar görünümleri aynı zamanda onlara inanılmaz derecede iyi yaratıcı sanat ve folklor kazandırıyor. İlk kez bir akbabaya rastladığınızı, gagasını ölü bir geyiğe batırdığınızı hayal edin… bu gerçekten üzücü bir manzara olurdu. Sonuç olarak ben akbabaları seviyorum ve siz de sevmelisiniz