AITA’nın geceleri Angry Bird oynadığını duyunca aileme kızdığı için mi?

Çooook… evet… bu bir baÅŸlık, deÄŸil mi? Ama kısa tutmaya dikkat edeceÄŸim. Temelde ben (19A) ailemin Angry Bird’ün gece geç saatlerde yaptığı seanslardan yoruldum.

Yeterince masum bir ÅŸekilde baÅŸladı. Angry Bird’ü iPad’ime indirdim (angrybird kırmızı kuÅŸ kasasıyla birlikte) ve oynamaya baÅŸladım ve ardından annemden daha zor aÅŸamaları geçmem için bana yardım etmesini falan istedim. Bir süre sonra gece yarısı (yan odadan) kızgın kuÅŸ sesleri duymaya baÅŸladım! Oyunu daha önce oynadıysanız bunları bilirsiniz. Gizli kuÅŸ kafalı bağımlılığını babamla paylaÅŸmış olmalı! Ve yatağın üzerinde hareket etmeye devam ettiler çünkü o kadar heyecanlandılar ki yukarı aÅŸağı zıplayacaklardı!

Angry Bird filmini izlerken Angry Bird temalı yastığımla bunu engellemeye çalıştım… ama iÅŸe yaramadı. Babam iÅŸ için ÅŸehir dışındayken annem yan komÅŸuyu da kızgın kuÅŸ oynamaya davet ederdi! Bu noktada bundan sıkıldım ve bir gece yatak odalarının kapısını çarparak açtım ve ikisi de kullandıklarını BÄ°LÄ°YORUM iPad’i saklamak için hızla harekete geçtiler (Aptal olduÄŸumu mu düşünüyorsun, ha?) ve onlara kapatmalarını söyledim. Ä°kisi de telaÅŸlı ve nefes nefese görünüyordu ve neden bahsettiÄŸimi bilmiyormuÅŸ gibi davrandılar.

"Oyun. Her gece duyuyorum. Artık gece yarısından sonra kızgın kuş yok." Sert ve tereddütsüz bir şekilde uyardım.

Biraz şaşırmış görünüyorlardı ama çabuk toparlandılar ve bana daha sessiz olacaklarını söylediler. Ayrılmadan önce anneme şunu söyledim: "Bu aynı zamanda annenin her zaman yanında getirdiği komşu için de geçerlidir!" Ondan sonra ayrıldım.

Ertesi gün evde kimse birbiriyle konuşmak istemiyor mu? Neyi yanlış yaptım? Huzur ve sükunet istemek suç mu?

Neyse, AITA?