40 yaş üstü, işten çıkarılmış, hayatın içinde kaybolmuş — insanlar aslında aradıklarını nasıl buluyorlar?

Ben 40’lı yaşlarında bir adamım ve dürüst olmak gerekirse şu anda hayatta tamamen kaybolmuş hissediyorum.

20 yılı aşkın bir süre bağımlılıkla mücadele ettim. Hayatım boyunca 20’den fazla farklı işte çalıştım. Çok okudum, hem üniversite hem de mesleki eğitimden diploma aldım ve sayamayacağım kadar çok kez kendimi yeniden keşfetmeye çalıştım.

Şimdi ben de işten çıkarıldım.

Ve dürüst olmak gerekirse? CV’min tamamını çöpe atmak istiyorum. Tüm eğitim, tüm işler, tüm “birisi olma” çabaları. Bazen kendimi gerçekten değersiz hissediyorum.

Ama hâlâ vazgeçmek istemeyen bir yanım var.

Anlamlı bir şey bulmak istiyorum. Büyüyebileceğim bir şey. Bir amaç. Bir çağrı. Hayatta kalmak ve hayatta sürüklenmek yerine nihayet derinlerde hissettiren bir şey.

Peki insanlar bunu gerçekte nasıl yapıyorlar?

Hayatınızın yarısı boyunca kaybolmuş gibi hissettiğinizde yönünüzü nasıl bulursunuz? Olmadığınız her şeyden dolayı utanç içinde boğulmadan nasıl yeniden başlarsınız?

Burada daha sonra hayatını değiştiren var mı? 40’ından sonra amacınızı buldunuz mu? Yollar tamamen mi değişti?

Sanırım şu anda gerçek insanlardan duymaya ihtiyacım var.

Saygılarımla SoulSeekerNord