4 yıllık 3. sınıf öğrenciliğimi bırakıp devlet üniversitesine geri dönmem gerektiğine karar vermeye çalışıyorum.

Ben (F21) şu anda UCD’de 3. yılım ve geçtiğimiz sonbaharda California CC’den transfer oldum. Başlangıçta cc’mde hemşirelik öncesi yoldaydım, bir yıl Ön PA için ön koşulları yaptıktan sonra fikrimi değiştirdim ve temelde baştan başlayıp daha da fazlasını tamamlamak zorunda kaldım ve ardından 4 yıllık Psikoloji bölümüme transfer oldum.

UCD’ye başlar başlamaz bir hata yaptığımı ve en az bir yıl daha CC’mde kalmam gerektiğini anladım. Psikolojiyi bile o kadar ilginç bulmuyorum, derslerde ÇOK SIKILIYORUM ve vakit kaybediyormuşum gibi hissediyorum. PA ön koşullarımı tamamlamaya yakın değilim ve hatta yaz boyunca biraz çalışmak için evim CC’ye geri dönmem gerekiyor. Ayrıca…dürüst olmak gerekirse, bazı kişisel farkındalıklardan dolayı artık PA olmaya bile gitmiyorum.

Hemşirelik Öncesi yoluna geri dönmek ve 2 yıllık bir program yaptıkları için ARN’mi evim CC’de almak, ardından bir iş bulmak istiyorum ve büyük olasılıkla hastane BSN’mi almam için bana para ödeyecek. Sadece 100.000 dolardan fazla tasarruf etmemi sağlamakla kalmadı, aynı zamanda evime yakın olması ve yapmak istediğim bir şey olması nedeniyle benim için daha uygun oldu.

Ben de bir MESN kullanmayı düşündüm ama aynı zamanda inanılmaz derecede pahalılar ve ileride ya NP ya da CRNA olmayı planlıyorum; Öyleyse çok daha az parayla çok benzer bir derece ve pozisyon alabilecekken neden şimdi bu kadar çok para harcayayım ki?

Neyse; Dürüst olmak gerekirse kendimi oldukça kaybolmuş hissediyorum. ADN yoluna gidersem UCD’de kalmam için herhangi bir neden göremiyorum çünkü psikoloji diplomama gerçekten ihtiyacım olmayacak. Bitirmem gereken yalnızca 3 hemşirelik ön şartım var ve bunları bir yıl içinde tamamlayabilirim ve ertesi yıl ADN programıma başlayabilirim.

Temel olarak sadece soruyorum; bu durumda ne gibi tavsiyeler verilebilir? Zorlamaya devam edip Psych BA’mı bitirmeli miyim? Yoksa zamandan tasarruf edip UCD’yi bırakıp CC’ye mi dönmeliyim?

Eğitimimden her zaman kendimle gurur duydum ve bu benim için son derece önemli. Okuldan ayrılma fikri açıkçası gerçekten zorlayıcı ve ailemin ne düşüneceğini/söyleyeceğini yalnızca hayal edebiliyorum. Ama şu anda neyin en iyi olduğunu bilmiyorum.

Herkesin durumunun farklı olduğunu biliyorum ama bu zor durumda bazı bilgece sözleri gerçekten takdir ediyorum.