Ocak 30, 2026
37 milyon mezunum ama net bir kariyer yolum yok ve benim için çok geç olduğunu hissediyorum
Hayatımı mümkün olan en sıkıcı yol(lar)la mahvettim. Üniversitede ekonomi ve tarih okudu; Avukat olmak istediğimi düşündüm, muhtemelen öğretmenler bana büyüyünce iyi olacağımı söylediği için; Sosyal olarak kesinlikle perişan bir zaman geçirdim ve bu da sahip olduğum birçok zihinsel sağlık sorununa neden oldu ve bunları daha da kötüleştirdi.
Hukuk sekreteri olarak çalışırken hukuk fakültesinden mezun oldu ve baÅŸvurdu; bu 2010 yılındaydı, yani ekonomi ve iÅŸ piyasası berbattı; Birkaç okula girdim ama T14’üm yoktu ve gitmemeye karar verdim çünkü çok fazla borçla ve hiçbir iÅŸ beklentisi olmadan mezun olacağımdan endiÅŸeleniyordum.
Uygulamalı ekonomi alanında yüksek lisans derecesi aldım; bazı farklı devlet işlerine başvurmuşlardı ancak çoğunlukla doktora sahibi veya doktora programlarına girmeyi düşünen kişileri arıyorlardı; Bankacılık ve finans pozisyonlarına başvurmayı denedim ancak üniversiteye başladığınız anda bunun için tüm doğru özgeçmiş kutularını işaretlemeye başlamalısınız, dolayısıyla yeni mezun biri olarak benim için gerçekten çok geç oldu.
Hukuk sekreteri olarak çalışmaya devam etti ve sonunda QA testi yapan bir yazılım şirketinde iş buldu. Çalışmayı beğenmedim. Bir takım lideri olmanın ötesinde kariyer gelişimi veya yükselme hareketliliği için gerçek bir yol yoktu ve ben gerçekten insanları yönetmek istemiyordum. Yaklaşık üç yıl sonra ayrıldım.
Çok küçük bir tıbbi muayenehaneyi (kelimenin tam anlamıyla sadece bir doktor ve birkaç tıp asistanı) yönetme işine girdi; Uzun süre orada olmak istemedim ama sonunda çok uzun süre kaldım; çoğu insan salgını işten atlamak için bir fırsat olarak kullandı ama ben istikrarsızlıktan endişeleniyordum; Ayrıca muhtemelen COVID nedeniyle ciddi şekilde hastalanma konusunda da çok paranoyaktım ve temelde kendimi sosyal olarak izole ettim.
Kariyer açısından nereye gideceğimi bulmaya çalışmak için biraz zaman harcadım ve boş gelmeye devam ettim. Yerel kolejimde bazı matematik ve fen dersleri aldım ve bunları mühendislik derecesine uygulayabileceğimi düşündüm. Ancak otuzlu yaşlarımda üniversitede yeniden sıfırdan başlama fikri aptalca bir iş gibi geldi. İşletme okuluna başvurmayı düşündüm ama iyi bir programa girmek için yeterince iyi bir özgeçmişimin olduğunu düşünmüyordum.
2024 yılı sonunda çalıştığım klinik kapandı ve işimi kaybettim. Uygulama çok küçük olduğundan, deneyimlerimin çoğu aktarılabilir değil ve insanlar, başlangıçta uzun vadede çalışmak istemediğim sağlık yönetimi alanında herhangi bir yere ulaşmak için MBA veya MHA almam gerektiğini önerdiler.
Ä°nternette bulduÄŸum bazı tavsiyelere kulak verdim ve CPA’ya uygun olmak için muhasebe kursları almaya baÅŸladım. Sorun ÅŸu ki, yalnızca CPA’ya hak kazanmaya yetecek kadar muhasebe dersi almadım, aynı zamanda muhasebeci olmak istemediÄŸimi belirlemeye yetecek kadar da muhasebe dersi aldım. Bu alandaki iÅŸ imkanları ve maaÅŸlar son zamanlarda pek iyi görünmüyor.
Bütün bunlar beni duygusal olarak felce uğrattı ve son üç yıldır şiddetli depresyondan acı çekiyorum.
Kendi kazdığım çukurdan çıkmanın bir yolu olduğunu hissetmiyorum.
Benim durumumdaki bazı insanlar askere giderdi. Ancak 37 yaşındayım, bunun için çok yaşlıyım, karmaşık akıl sağlığı geçmişim hiç de iyi bir başlangıç ​​değil ve güncel olaylar bunu genel olarak kötü bir seçenek gibi gösteriyor.
Bazıları yurtdışında İngilizce öğretmeyi öneriyor. Bu, üniversiteden yeni mezun olmuş, dünyayı keşfetmeye biraz zaman ayırmak isteyen ve bunu yapacak zamanı olan biri için iyi bir seçenek gibi görünüyor, ancak bu, hayatımı düzene koymayı halihazırda ertelendiğinden daha da uzun bir süre geciktirmek olur.
Daha genel olarak, hiç kimse herhangi bir alanda giriş seviyesi pozisyonlar için işe alım yapmadığında yeni bir kariyere yeniden başlamanın bir yolunu göremiyorum ve eğer öyleyse, benim yaşımdaki birini işe almak istemiyorlar.
İnsanlar sağlık hizmetlerinin ne kadar harika bir alan olduğundan bahsediyorlar ama gerçekte yalnızca klinik rollerde iş güvenliği var ve doktor olmanın gerçekten iyi parası var. Üniversitede biyoloji dersinde laboratuvar ödevinden sıfır aldığımda asla doktor ya da hemşire olamayacağımı biliyordum; bir göz küresini parçalamamız gerekiyordu ve fiziksel olarak bunu yapmaya kendimi ikna edemedim. Kan, dışkı, idrar, kusmuk; bunların hiçbiriyle baş edemiyorum.
Hayatta bulunduğum yerden çok mutsuzum. On yıldan fazla iş deneyimine sahip olmama rağmen hiçbir zaman yılda yaklaşık 60 bin dolardan fazla kazanmadım. Emeklilik ve aracılık hesaplarında yalnızca 150 bin dolarım var. Benim bir evim yok. Yeni bir araba almaya gücüm yetmiyor. Yıllardır yasal bir tatile çıkmadım.
Etiketler:
4 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
What was your favorite job and what did you like about it?
Remember there comes a point where a job is only to pay the bills, and the life fulfillment comes outside of a job.
Did you apply to financial jobs? Are you sure they wouldn’t hire you? How about insurance? The insurance industry is often slept on. I’m in it and happy to provide insight. There are so many things to do in the insurance industry. Especially commercial lines insurance. Claims, underwriting, risk management/loss control, marketing, actuarial, HR, agency, customer service, middle management..
I will say that at banks and insurance, if you are good at it and make good connections/network, you can move up in the roles & financially at a decent pace.
Edit to add: it’s not uncommon for JD’s to end up in insurance. There is legal exposure, reading forms, etc. but overall the industry does provide a pretty good work life balance, benefits, etc.
I am in a similar position as you. Kind of floated between jobs, but never really becoming an expert in any one thing. I was also recently laid off and the job market is just terrible and it has made me reevaluate. I don’t have an actual answer for you, I just want you to know I am in the same boat.
First, you need to understand and belief that it is NEVER too late. It is really hard to make yourself belief that, I know, but it is true. There are many people who have had to start over at any age–in their 20s, their 30s, 40s, 50s, 60s, 70s…instead, realize that you’ve made lots of experiences in life now, and you can now start something new just like an 18 year old can. But you’re better off since you have that experience.
If you want to become a lawyer, go to law school. Or take prerequisites and apply to med school. You CAN do those things. They won’t be easy. They’re not easy for anyone. But you’re not any worse off because “it’s too late.” It isn’t. You still have lots of options.
Look u need to understand tat uk multiple degrees doesn’t mean tat those ll save u later on or something look idk ur exact story s one thing is the mental health issues r the main thing to note and tat one see in today’s world most of the genzs r actually having this and there is no shame in admitting it and see if u r not fed up of ur job or not making enough money then don’t wait see I m way younger to u so idk ur position but u hve to understand tat if it ain’t getting u anywhere then probably think of a startup idea or starting a business look s u mite be against it but atleast it ll be a new diversion from ur jobs which were not even able to get u a decent life so take time and think it’s ur decision if u want to quit ur job or not and I m no one to tell u about wat u shld do but if u r complaining so much about ur job then something is terrible tats wat I get from ur post