30’lu yaşlarımda kendimi geride hissediyorum
Herkese merhaba,
30’lu yaşlarımdayım, bekarım ve sonunda terapi ve ilaç tedavisiyle ruh sağlığımı düzeltiyorum. Ailemin yanına geri taşındım ve bu, hayatımı düzene sokmaya ve yeni bir işe başlamaya çalışırken bana gerçekten yardımcı oldu.
Ama ait olmadığım hissinden kurtulamıyorum. Benim yaşımdaki çoğu insanın partnerleri, çocukları, evleri, harika işleri var gibi görünüyor… ve sıfırdan başlıyormuşum gibi hissediyorum.
Yetişkinlikte kendini tamamen yabancı hisseden var mı? Geride kalma veya yeniden başlıyormuş gibi hissetme duygusuyla nasıl başa çıktınız?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Hayatta çok daha ileri gitmeliyim
20 yaşındayım (olmak üzereyim) ve gerçekçi olmak gerekirse oldukça ortalama olduğumu biliyorum. Ama hayatta kendimi çok geride hissediyorum ve şu anda bulunduğum yerden kilometrelerce ileri...
Öğrencilik hayatımı fazla mı düşünüyorum?
İnşaat mühendisliği üçüncü sınıf öğrencisiyim ve dördüncü yılımda bırakın staj yapmayı, mezun olduğumda iş bile bulamayacağımdan endişeleniyorum. Ortalama notlarım var (en y...
Hangi yolu izleyeceğimi bilmiyorum
Şu anda bir yıl geçiriyorum ama net bir kariyer hedefim, tutkum ya da yönüm yok. Hayatımda ne yapmak istediğimi bilmiyorum ve bu bana zaten geride kalmışım ya da bir şekilde başarısız ol...
22 ay, işsiz, iş deneyimi yok, hiçbir şey alamıyorum ve...
Biraz dramatik bir başlık olduğu için kusura bakmayın ama yorgunum ve yıprandım. Biraz bağlam - 22m, Sidney merkezli. TL;DR finans mezunu, bir yıl boyunca iş aranıyor, bazı ısırıklar am...
EHS müfettişi işini mi arıyorsunuz?
Herkese merhaba, ben şu anda sunucu olarak çalışan 28M'im. Maaş makul, ancak dürüst olmak gerekirse hızlı tempodan, dağınık yönetimden ve restoran işinin getirdiği sürekli dramadan tü...
İnsanlarla iyi konuşma becerisine sahip biri için iyi kar...
Şu anda temizlik sektöründeyim ancak akıl hastalığı nedeniyle bir süredir işten uzak kaldım, temizlik yaptığım yer evsizler barınağı olduğu için işim beni tamamen yıprattı, çok y...
Kendimi çok kaybolmuş hissediyorum 😞
Merhaba arkadaşlar. Umarım iyisindir. Akademik ve kariyer yönüm konusunda oldukça emin olmadığım ve biraz rehberlik almayı umduğum için size ulaşıyorum. Daha önce biyokimya programın...
hayallerimden vazgeçer miyim?
Merhaba. Daha önce Reddit'te hiç yayınlamadım ama işte burada. 20'li yaşlarımdayım ve ailemin işinde çalışan üniversite mezunu bir kadınım. Üniversiteye geçtiğimde çok uzaklara gitm...
Kaybolmuş ve Bunalmış Hissetmek
Ben (20K) çeyrek yaşam krizi yaşıyormuşum gibi hissediyorum. Liseyi bitirdim ve hemen işe koyuldum. Üniversiteyle uğraşmadım çünkü diploma gerektiren ne yapmak istediğimi bilmiyordum ve ...
Dibe vurduğunuzda ne yapmalı?
Herkese merhaba. Sanırım dibime ulaştım (ya da en azından şu ana kadar dibime). Annemle babam, çocukluk arkadaşım, terapistim, patronum ve sokaktaki birkaç kişi bana zavallı dedi. Öyle o...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Take it as a wake up call. Find out what makes you depressed and anxious and whatever through Chat-GPT. It’s the best therapy on earth because it’ll give you *answers* and not “so how does that make you feel?”.
Tons of people are behind, you don’t see them because who goes on instagram and posts their struggles? Everyone I know posts their wins, their happy times, but NEVER anything that’s bad. That’s how I know they’re full of shit and truth be told, I’ve seen a massive decrease in posting as of late (people aren’t as happy as they seem).
So you’re in your 30s? Start with these questions:
Why am I behind?
What can I do?
What am I doing wrong?
What are people my age doing wrong?
Am I really doing the best I can or am I bullshitting?
Am I taking full responsibility?
Start digging. Use Chat-GPT.
This is a normal feeling when getting to this age. You’re not alone, it’s an opportunity to ask yourself some deep questions and get to the next level of understanding yourself.
I turned 30 during COVID living in my parents house and was very behind and still am to an extent. My timeline doesn’t really match my friends. For me, I realized I was queer and gender-nonconforming much later in life. Couple that with some sheltered co-dependence issues with my single mom and I am far behind my peers in terms of material wealth. However, I spent many years working on my emotional health and relational health and I have a lot of strong, nourishing relationships because of it which are getting me through these tough years. And I am finally spending time in jobs and positions that use my skills and feel capable in a way I didn’t even just 5 years ago.
People always say make a gratitude list, but it does really help to just know what you DO have. “Run your own race” as they say. You are a part of a much larger whole – you have lessons and experiences to learn that are unique to you. Searching for some type of fulfillment seems to be a standard journey and you’re on it. It’s okay to start over, a lot of people do. There is a lot of programming that says it means you fucked up, but really you are just still on the journey and you won’t know how it all pans out until the end. The important thing is to keep going, ask yourself questions, journal, and try and EXPERIENCE as much as you can. That’s where we get the best data as humans. You are right where you need to be.