30’lu yaşlarımda kendimi geride hissediyorum
Herkese merhaba,
30’lu yaşlarımdayım, bekarım ve sonunda terapi ve ilaç tedavisiyle ruh sağlığımı düzeltiyorum. Ailemin yanına geri taşındım ve bu, hayatımı düzene sokmaya ve yeni bir işe başlamaya çalışırken bana gerçekten yardımcı oldu.
Ama ait olmadığım hissinden kurtulamıyorum. Benim yaşımdaki çoğu insanın partnerleri, çocukları, evleri, harika işleri var gibi görünüyor… ve sıfırdan başlıyormuşum gibi hissediyorum.
Yetişkinlikte kendini tamamen yabancı hisseden var mı? Geride kalma veya yeniden başlıyormuş gibi hissetme duygusuyla nasıl başa çıktınız?
Etiketler:
Benzer İçerikler
İhtiyacı olana yardım eli
Herkese merhaba, Bir süredir burada gizleniyorum çünkü dürüst olmak gerekirse... Uzun zamandır kendimi kaybolmuş hissettim. Fikirler, işler, motivasyon aşamaları ve olağan döngünün t...
Dikişlerden Ayrılma
Daha önce bir yazı yazmıştım ama durumumun ciddiyetini aktarabildiğimi sanmıyorum. Ayrıca yapay zeka aracına başvurmadan bir şeyler yazabilecek miyim bir bakayım... Neyse, geçtiğimiz (5...
Ben (24 erkek) ve küçük kız kardeşim (16 Kadın) evsizi...
Yani, küçük kız kardeşimle birlikte bir dakikadır evsizdim ve en hafif tabirle acımasızdı. Aylardır çalışmadıktan sonra iş bulmaya çalışıyorum. Zaten “211'i ara ve barınakları...
25, Perakendede Sıkıştık ve Bundan Kaçamıyor Gibiyiz
Şu anda Whole Foods Market'te çalışıyorum ve buna dayanamıyorum. Yöneticiler ve Şefler fazlasıyla kaba, programım berbat ve sürekli 6 ila 8 saat ayakta kalmaya zorlanmaya dayanamıyorum. Bi...
İstikrarlı mı kalacağım yoksa kariyerimi bırakıp şan...
Herkese merhaba, bir yol ayrımındayım ve dışarıdan bir bakış açısına ihtiyacım var. 32 yaşındayım ve neredeyse 8 yıl önce üniversiteden mezun olduğumdan beri keyif almadığım bir...
Özellikle güvenebileceğiniz aileniz veya arkadaşlarını...
28 yaşındayım, kimsem yok, oldukça zorlu bir çocukluk geçirdim ve diğerleri gibi güvenebileceğim köklerim veya insanlarım yok İçimde bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum, ah, keşk...
Çalışma alanımla ilgili güvenceye ihtiyacım var
27 yaşındayım, siyasi ve anayasal çalışmalar alanında yüksek lisansa başladım, kamu hukuku lisans diplomam hiçbir kapıyı açamadığı için daha önce hiç çalışmadım, şimdi iş fı...
17 yaşındayım ve hayatımla ne yapacağıma dair hiçbir ...
Şu anda arkadaşlarımın hayatları planlanmış durumda ama ne yapabileceğime dair hiçbir fikrim yok. Bağlam eklemek gerekirse, 1 A, 2 B, 5 C'de Ulusal 5'lerle İskoçya'da yaşamak. Yüksekleri...
Hayatımın içinde kayboldum.
Herkese merhaba, Bu girişe klasik bir hikayeyle başlayacağım: Okul hayatım boyunca, hayatımla ne yapacağımı asla bilemeyen iyi bir öğrenciydim. Ayrıntılara girmek gerekirse, liseye kadar...
Amaç nedir?
Son zamanlarda kendimi oldukça kötü hissediyorum. Geçmişte depresif dönemler yaşamış olsam da, geçen yıl bu beni gerçek bir tükenmişlik durumuna getirdi. Daha önce MBB danışmanlı...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Take it as a wake up call. Find out what makes you depressed and anxious and whatever through Chat-GPT. It’s the best therapy on earth because it’ll give you *answers* and not “so how does that make you feel?”.
Tons of people are behind, you don’t see them because who goes on instagram and posts their struggles? Everyone I know posts their wins, their happy times, but NEVER anything that’s bad. That’s how I know they’re full of shit and truth be told, I’ve seen a massive decrease in posting as of late (people aren’t as happy as they seem).
So you’re in your 30s? Start with these questions:
Why am I behind?
What can I do?
What am I doing wrong?
What are people my age doing wrong?
Am I really doing the best I can or am I bullshitting?
Am I taking full responsibility?
Start digging. Use Chat-GPT.
This is a normal feeling when getting to this age. You’re not alone, it’s an opportunity to ask yourself some deep questions and get to the next level of understanding yourself.
I turned 30 during COVID living in my parents house and was very behind and still am to an extent. My timeline doesn’t really match my friends. For me, I realized I was queer and gender-nonconforming much later in life. Couple that with some sheltered co-dependence issues with my single mom and I am far behind my peers in terms of material wealth. However, I spent many years working on my emotional health and relational health and I have a lot of strong, nourishing relationships because of it which are getting me through these tough years. And I am finally spending time in jobs and positions that use my skills and feel capable in a way I didn’t even just 5 years ago.
People always say make a gratitude list, but it does really help to just know what you DO have. “Run your own race” as they say. You are a part of a much larger whole – you have lessons and experiences to learn that are unique to you. Searching for some type of fulfillment seems to be a standard journey and you’re on it. It’s okay to start over, a lot of people do. There is a lot of programming that says it means you fucked up, but really you are just still on the journey and you won’t know how it all pans out until the end. The important thing is to keep going, ask yourself questions, journal, and try and EXPERIENCE as much as you can. That’s where we get the best data as humans. You are right where you need to be.