30 yaşında hayatıma yeniden başlamam gerekiyor ama nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

Uzun lafın kısası, uzun bir dizi talihsizlik nedeniyle, maddi zorunluluktan ve aile dışından her türlü yardımı reddettiği için büyükannemin yatılı bakıcısı oldum ve hayatı olmayan tek kişi benim.

Biraz hayat tarzım olsun istiyorum, eğer şanslıysam belki kendime ait bir dairem. Ama hiçliğin ortasında yaşamak beni umutsuz hissettiriyor.

İşlerim çeşitli perakende, depo ve temizlik işleriydi ve bir kısmı da evcil hayvan bakıcılığı yapıyordu. Şu anda fast food çalışıyorum. Şu anda evcil hayvan bakmıyorum çünkü taşındığımda kedimi yeniden barındırmak zorunda kaldım ve hala bunun sersemlemesini yaşıyorum.

Ama fiziksel olarak şu anda yaptığım gibi bütün gün ayakta kalamam. Plantar fasiit olarak başlayan şey dizlerimi, kalçalarımı ve sırtımı etkilemeye başlıyor.

Ben güçlü bir yazarım. Yaratıcı Yazarlık diplomam var. Aynı zamanda iyi bir fotoğrafçı ve video editörüyüm. Şu anda bunlar esas olarak fandom alanları bağlamında takip ettiğim hobiler.

Şu anda yedek öğretmen olabilmek için izinleri ve diğer işleri halletmeye çalışıyorum. Bunun bana eğitim alanındaki durumu test etme şansı vereceğini ya da en azından yerleri silmek veya müşterileri aramak dışında bana deneyim kazandıracağını düşünüyorum. Ama şu anda tükenmişlik nedeniyle evrak işleriyle boğuşuyorum, bu yüzden muhtemelen yaza kadar bitmeyecek.

Bu yaz kütüphanede ders vermeyi ve gönüllü olarak çalışmayı deneyebilirim, çünkü bir sürü geçmiş araştırması yapacağım, ama bu kesinlikle durumumu büyük ölçüde değiştirmeyecek. En azından benim zamanımla yapacak anlamlı bir şey olurdu.

Şu anda oyunun gerçekte nasıl çalıştığını anlamadan tüm beceri puanlarımı rastgele şeylere koyduğumu hissediyorum ve artık berbat bir karakter yapımım var ve bunu düzeltmenin hiçbir yolu yok.