(29A) Kendime yardım etmek istemiyorsam ne yapmalıyım?

Kendime yardım etmek istiyorum ama yapamıyorum. Olduğu gibi, kendime yardım etmek istemiyorum ama keşke isteseydim.

Currents sorunları: IBS, Sosyal Fobi, Apne (hafif), Tinnitus, Incel-ish (kadın düşmanı deÄŸil – aÅŸağıdakiler neden hiç flört etmediÄŸimi açıkça ortaya koyuyor).

Ä°ÅŸ Durumu: Ä°ÅŸsiz – 2,5 yıl sonra seçici olarak iÅŸimden ayrıldım.

IBS: Yumurta, BuÄŸday, Kafein, Kakao, Süt Ãœrünleri, Sirke, Karabiber, Yüksek yaÄŸ – Probiyotik+enzim alıyorum, biraz yardımcı oluyor gibi görünüyor.

Haplar: Prizma/Prozac (Daha önce Paxxet, Fluoxetine, Escitalopram, vb. üzerinde çalışıyordu), Probiyotikler+Enzimler, multivitaminler.

Sosyal Fobi: En yakın ÅŸekliyle şöyle tanımlayabilirim "Seçici Mutizm" – Bana teÅŸhis konuldu "Sosyal Fobi" ama bunun genel bir teÅŸhis olduÄŸundan eminim, çünkü terapistler bile bunun bu olduÄŸu konusunda tam olarak hemfikir deÄŸiller. Bazıları buna bir diyor "benzersiz agorafobi vakası" – TL:DR: Bir NPC (DM) bana sordu "Sen ne tür bir büyücüsün?"strese girdim, bana geri döneceklerini söylediler, bir saat kadar kendimi serinletmek için banyo zeminine uzanmaya gittim ve sonunda birkaç (5-8?) seanstan sonra DND grubundan ayrıldım.

Açık Ãœniversite’ye baÅŸlamayı denedim, anlayamadığım bir matematik problemiyle karşılaÅŸtım (akademik öncesi matematik, yani 8.-10. sınıf materyaliydi) ve yardım isteyemeyecek kadar utangaç olduÄŸumu fark ettim, bu yüzden 2 ay sonra bıraktım ve 1000 dolar çöpe gitti.

Metal konserlerine gitmeyi denedim ama sonunda bunu yapmaya devam etmekten de strese girdim.

Yaklaşık 20 yıldır aralıklarla terapiye gidiyorum, ÅŸimdi yeni bir terapistim var, yaklaşık 6 seans var, hala sadece sorunlar hakkında konuÅŸuyoruz ve çoÄŸu soru belirli durumlar hakkında nasıl hissettiÄŸimle ilgili – çoÄŸu zaman gerçekte ne hissettiÄŸimi anlatmak zor, genellikle bu bir "hiçbir fikrim yok"ardından herhangi bir fiziksel his olup olmadığını soruyor. Ayrıca ona ÅŸiddet içeren düşüncelerimi vs. anlattım.

6 ay boyunca spor salonuna gittim, sonuçları gördüm ve her zamankinden daha güçlüydüm, sonra bir gün, tekrarın ortasında çok duygusallaştım, tekrarın ortasında durdum (çünkü yorgunluktan değil ağlamaya başlayacağımı hissettim), ağırlıkları yavaşça rafa koydum, dışarı çıktım ve bir daha geri dönmedim. Neden olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu, özel bir şey düşünmememe rağmen ağlama ihtiyacı duyana kadar gün harika gidiyordu.

Åžarkı söylemeyi bıraktım, artık zar zor gitar çalıyorum, son zamanlardaki en mutlu anım muhtemelen Elden Ring’e çıkışından 3 yıl sonra nihayet baÅŸladığım (baÅŸlamak için fazla motivasyonum yoktu) ve bu yüzden uykularımı kaybediyorum (bir haftada 2 beyaz gece).

—————————————————————————————

Son derece mutsuzum ve hayatım boyunca da öyleydim. Ä°ÅŸyerindeki insanlarla konuÅŸmadım, bir sürü arkadaşım var ve bana yardım etmeye çalıştılar (örneÄŸin dnd grubu, onlarla ve 2-3 yabancıyla buluÅŸarak yabancılarla ve benzeri grup etkinliklerine girmemi kolaylaÅŸtırmaya çalıştı), ancak aynı zamanda basit bir NPC’nin sorusu sosyalleÅŸme motivasyonumu yok ederse artık ne yapacakları hakkında hiçbir fikirleri yok. Video oyunlarında sesli sohbet edemiyorum ve Reddit’te olduÄŸu gibi yalnızca adım adım yazabiliyorum.

AnlaÅŸmazlık bile çok fazla "canlı" kaygım için ve sonrasında aşırı derecede gergin, kızarık ve periÅŸan oluyorum. sanmıyorum "yaÅŸasın" Bir mesaj göndermeyi baÅŸardıktan sonra, kendimi ifÅŸa ettikçe kendimi daha da kötü hissediyorum. Eskiden deÄŸiÅŸebilme konusunda daha olumluydum ama zamanla, gerçekten çaba gösterdikten ve bunun daha da zorlaÅŸtığını fark ettikten sonra, artık o kadar da umutlu deÄŸilim. (Arc Raiders’ta sesinizi deÄŸiÅŸtirme seçeneÄŸi sunmasına raÄŸmen konuÅŸmaya cesaretim yok – gerçi bunu görmek beni harekete geçirdi "kahretsin, ihtiyacı olanlarla empati kuruyorum, ty Embark").