28 milyon yaşında ve çeyrek yaşam krizi yaşıyor
(Bazı bağlamlarda Asya’da yaşıyorum)
Sonu olmayan bir perakende işinde sıkışıp kaldım ve içinde bulunduğum durum nedeniyle kendimi geliştirmenin hiçbir yolu olmadığını hissediyorum. Yanlış diploma (Mühendislik) almak ve 20’li yaşlarımın başındaki depresyon bana gerçekten zarar verdi, o kadar fazla iş deneyimi kazanamıyordum ve 0 birikimim var.
Şimdi 2026’ya hızla ilerleyelim, okuduğum bölümle uzaktan yakından alakası olmayan tam zamanlı bir işim var, maaşım çok kötü ve kendimi durgun hissediyorum. Hayatımda ne yaptığımı bile bilmiyorum ve bu beni oldukça etkiliyor.
Benim için yaptığım şey borcumun olmaması ama hayatımla ne yapmak istiyorum? Dönüp okula dönmek ve diploma almak için hâlâ çok mu geç?
Etiketler:
Benzer İçerikler
Yaşam yönünüzle ilgili hala çözemediğiniz tek şey ne...
Pek çok insan, hayatlarının yönü hakkında bir parça netliğin eksik olduğunu düşünüyor. İnsanların hâlâ cevaplayamadığı hangi soruları merak ediyorum.
Tamamen yeni bir başlangıç yapmak isteyen biri içi...
Herkese merhaba, 27 yaşındayım ve 2023'te aldığım BT alanında lisans derecesine sahibim. Bir yazılım mühendisinde birkaç ay stajyer olarak çalıştım ve bir yıl iş başvurusunda bulundu...
Ezilmiş Bir Hayalle Başa Çıkmak
Burada sadece genel tavsiye arıyorum. 21 yaşındayım ve havayolu pilotu olma hedefim vardı. Son 8 aydır uçuş okulundayım, zaten özel pilot lisansımı aldım ve bir sonraki dereceme yakındı...
BT'ye kariyer değişikliği - Comptia a+'yı öğ...
Herkese merhaba, Comptia A+ 22-1201 ve 22-1202 ile başlayıp daha sonra Security+, Network+ ve Cisco CCNA ile bir ağ mühendisi işine ilerlemeyi hedefliyorum. En alttan başlamam ve birkaç yıll...
İşe başvurmak temelde ikinci bir tam zamanlı iş ve kims...
Gerçekten yapmaya başlayana kadar iş aramanın ne kadar yorucu olduğunu fark etmemiştim. İnsanlar diyor ki "sadece daha fazla işe başvur" sanki 20 dakika sürüyormuş gibi. Ancak ...
Bana öyle geliyor ki Psikoloji bölümü mü yoksa sosyal h...
Birkaç ay içinde, 2027 bahar dönemi için CSU'ya (California Eyalet Üniversiteleri) başvurmaya başlayacağım (sanırım Haziran-Ağustos, benim anladığım kadarıyla başvuru yapmaya başlama...
Liderlik, Kariyer ve Performans Koçuyum. Bana bir şey sor.
Yorumlarda kimseye koçluk yapmak için burada değilim. Koçluk ve hatta Koç almakla ilgili herhangi bir sorunuz varsa yanıtlamaktan memnuniyet duyarım. Eğer koç olmayı düşünüyorsanız bu k...
2026'da denemeye değer mi?
Merhaba, 25 yaşındayım, 2026'da Finans veya Muhasebe gibi bir alanda eğitim almaya başlamanın mantıklı olup olmadığını merak ediyordum. Birkaç yıldır küçük bir işletme işletiyoru...
Burada üniversiteden önce tamamen farklı okullardan mezun...
İşletme okulunda, moda okulunda, askeri mühendislik okulunda okudum ve şimdi üniversitede ekonomi okuyorum. Her seferinde kendimi sıfırdan yeniden inşa etmek zorunda kaldım; farklı kültür,...
Hayalime ulaştım... Şimdi ne olacak?
Hey millet, 30'lu yaşlarımın başındayım ve asla yaşayacağımı düşünmediğim bir lüks sorunuyla karşı karşıyayım. Çocukluğumdan beri yapmak istediğim şeyi başardım. İyi bir e...
2 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

yeah, this sounds painfully familiar. that feeling of having done “the wrong thing” early on and now paying interest on it. depression stealing years without asking. watching time pass while you’re just trying to stay afloat. I’ve been there, and it messes with your sense of self way more than your resume.
for me, the hardest part wasn’t the job or the money. it was the story in my head that said “this is it now” or “I already ruined my chances.” once that voice gets loud, everything feels late, even when it isn’t.
I also ended up working in things totally unrelated to what I studied. it felt pointless at the time. but later I realized those years weren’t empty, they were just invisible. surviving, learning how I react to pressure, what drains me, what doesn’t. none of that shows up as a title, but it shapes you.
reading helped me step back when I was spiraling. especially The Second Mountain and man’s search for meaning. not for answers, just to feel less broken for not having a clean path. at some point I started writing things down. not plans. just observations. what I envied in others. what I avoided. what gave me a bit of energy. seeing patterns over time helped more than trying to force a decision. I also came across [career-purpose.com](http://career-purpose.com) later on. very low key. it just helped me organize thoughts when everything felt tangled. sharing it in case it helps someone else too.
I don’t think you’re late. I think you’re tired. and those two feel very similar when you’re in it. take it one day at a time. sometimes the first real pivot is just being a bit kinder to yourself.
I finally broke into the field i studied for when i was 27. It was because a friend of a friend’s girlfriend needed someone so I got a sweet leg up in the interview process. I can’t give you advice on going back to study, but I will say, it’s truly all who you know. Really. Keep social, keep doing good work where you are, get a different job that is even 1% better and try to move toward and industry that interests you. Everyone is pretty much faking it, so don’t be too hard on yourself.