28, diploması ve işi var ama kendini kaybolmuş hissediyor

Merhaba millet,

Bu konu üzerinde o kadar uzun zamandır düşünüyorum ki, belki iki yıldır, aralıklarla 9-5’lerle. Beni yanlış anlamayın, bazıları mücadele ederken iş bulabildiğim için minnettarım. Ancak bu tür ortamların bana göre olmadığını düşünüyorum. Beş gün boyunca uyanın ve çalışın, durulayın ve tekrarlayın. Eskiden çok aktiftim ama şu anki işim en sevdiğim spor salonundan o kadar uzakta ki artık işe gidip gelmenin buna değmediğini düşünüyorum (hala haftada 3 yapmaya çalışıyorum)… Şu anki görevimden önce daha az stresli ve aynı maaşı alan bir işte çalışıyordum. Şimdi daha stresliyim ve bu gerçekten ödemeye değmez. Önceki işimden ayrılmamın nedeni hayalimin peşinden gitmek ve bir içerik yaratıcısı olup olamayacağımı görmek istememdi (çok aptalca)… Sanırım çok erken bıraktım hahaha çünkü atm’de çok fazla izlenme alıyorum ama açıkçası gelir elde etmek için yeterli değil ve eğer istikrarlı bir şeyden dengesiz bir şey için ayrılırsam oldukça aptalca. Pek çok yan uğraş yaptım ve başarısız oldum. Daha da kötüsü, bu yaşta ne istediğimi bir şekilde çözmem gerekiyor ama hala hayatımın içinde kaybolmuş durumdayım ve gösterecek hiçbir şeyim yok. Kendimi başkalarıyla karşılaştırmamaya çalışıyorum ama kuzenlerime baktığımda harika kariyerleri var. Bir şey bulmalarını kıskanıyorum ve ben de aynısını istiyorum. Sadece iş-hayat dengesi ve maaşı iyi olan bir şey istiyorum. Annem ve babam bu kadar yoğun çalışırken ben bu düşünceleri yaşadığım için kendimi o kadar kötü hissediyorum ki. Bütün bunları çözemediğim için nefret ediyorum. Ultrason programlarını araştırıyordum ve bunun uygun olduğunu düşündüm. Belki burada böyle biri bana hayatındaki bir gün hakkında daha fazla bilgi verebilirse. Her zaman tıp alanında olmak istemiştim ama çok aptal olduğumu düşündüm (doktor olmak istiyordum hahaha…) Okuduğunuz için teşekkürler! Sadece hayatımı düzene sokmaya çalışıyorum…