27F psikoloji, öğretmenlik ve sağlık hizmetleri arasında sıkışıp kaldım (her şeyde başarısız olduğumu hissediyorum)

27 yaşındayım ve açıkçası kendimi tamamen kaybolmuş hissediyorum.

Bana depresyon, yaygın kaygı ve sosyal kaygı tanısı konuldu ve geçmişte birden fazla intihar girişiminde bulundum. Artık işler daha istikrarlı ama hâlâ yön ve özgüven konusunda çok zorlanıyorum.

Toronto Scarborough Üniversitesi’nde (UTSC) psikoloji lisans programına girdim ve onu bitirmeye çalışıyorum. Yol boyunca bilgisayar bilimi ve ekonomi gibi diğer yolları takip etmeye çalıştım ama bu alanlarda iyi değildim ve bu dallara giremedim. Bu yüzden varsayılan olarak psikolojiye bağlı kaldım, bu konuda güçlü hissettiğim için değil.

Annem ve babam prestije değer veren göçmenlerdi ve mühendisliğe gitmemi gerçekten istiyorlardı. Bu yolu izlemeye çalıştım ama bu, akıl sağlığımı önemli ölçüde kötüleştirdi, bu yüzden durmak zorunda kaldım.

Bunu zorlaştıran ise ailem. Kuzenlerimin hepsi çok başarılı (UCLA ve Carnegie Mellon gibi mühendislik okulları, tek doktor) ve küçük kardeşlerim bile gerçekten iyi durumda:
– Biri UofT’den BCom ile mezun oldu ve büyük bir bankada satış ve ticaret alanında çalışıyor
– Küçük kız kardeşim York’ta BCom’da ve özel servette çalışıyor
– En küçük erkek kardeşim Waterloo’da CS’ye yeni girdi

Bunu başaramayan tek kişi benmişim gibi hissediyorum.
Üniversiteye ara verdim ve ECA (erken çocukluk asistanı) olarak çalıştım, bu da beni EÇE’yi düşünmeye yöneltti ama maaşım düşük ve tükenmiş durumdayım. Ayrıca sağlık hizmetlerini de araştırdım ve hatta bir PSW (kişisel destek çalışanı veya CNA) programına girdim çünkü sonunda bir LPN ve ardından RN olmak isteyebileceğimi düşündüm.
Ancak:
– Ailem hemşireliği şiddetle tavsiye etmedi
– Tükenmişlik ve 12 saatlik vardiyalar konusunda endişelenmeye başladım
– Programı bitirebileceğimden bile emin değildim

Şimdi psikoloji diplomamı bitirmeye geri döndüm.

Şu anda beni biraz ilgilendiren tek yollar şunlar:
– Öğretmenlik (özellikle Fransızca öğretmeni olmak — Küçükken Fransızca konusunda iyiydim ve onu yeniden öğrenmeye çalışıyorum)
– Sağlık hizmetleri (ama tükenmişlikten ve zihinsel olarak bununla başa çıkıp çıkamayacağımdan korkuyorum)
Sorun şu:
– Yaşadığım yerde öğretmenlik (özellikle Fransızca) rekabetçi görünüyor ve iş olanaklarının/maaşların pek iyi olmadığını duydum
– Sağlık hizmeti ruh sağlığım açısından riskli görünüyor
– Psikoloji tek başına net bir kariyer yolu gibi görünmüyor

Şimdi ders seçimi yapıyorum ve artık hangi yöne gideceğimi gerçekten bilmiyorum.
Birden fazla şey denediğimi ve hepsinde başarısız olduğumu hissediyorum. Sadece zor şeylerden mi kaçınıyorum, yoksa yanlış yolları mı seçiyorum, bilmiyorum.

Şu anda akademik olarak neye odaklanmam gerektiği konusunda da kafam gerçekten karıştı. Araştırmaya girmek için istatistik yan dal yapmayı veya sonunda psikoloji danışmanlığına girmek istersem zihinsel sağlık çalışmalarına geçmeyi (ki bu, psikiyatriden kolay bir geçiştir) düşünüyorum. Aynı zamanda, öğretmenlik önkoşullarını almayı ve öğretmenliğe devam etmek için Fransızca ile devam etmeyi, hatta sağlık sektörüne geri dönmeye karar vermem durumunda hemşirelik önkoşullarını yapmayı düşünüyorum. Sorun şu ki, çok fazla kapıyı açık tutmaya çalıştığımı hissediyorum ve hangisinin benim için gerçekçi olduğunu bilmiyorum, özellikle de zihinsel sağlığım ve geçmişteki şeylere bağlı kalma mücadelelerim göz önüne alındığında. Kendimi tam bir zavallı gibi hissediyorum ve ne yapmam gerektiği konusunda sonuna geldim.