Ocak 27, 2026
27 yaşında, gelişimsel bir açığı var ve bundan sonra ne yapacağından emin değil.
Gerçekçi bir sonraki adımı belirleyemiyorum. 15-26 yaşlarımı geçirdim ve şimdi 27 yaşında sosyal olarak izole oldum, esasen sosyal ve duygusal gelişimimdeki çok önemli bir boşluğu kaçırdım (ilişki/arkadaş yok, iş yok, evden uzaktan eğitim aldım, odamdan zar zor çıktım, "kapat"). Uzaktan bir lisans derecesi (beşeri bilimler/sosyal bilimler ile ilgili çift ana dal) aldım (2022’de mezun oldum), ancak iş deneyimimin gösterdiği gibi yalnızca bir yıldan az yapay zeka eğitimim var. Boşluğun nedeni, 4 yılı aşkın bir süre terapiye gittiğim ihmal ve depresyon/kaygı/PTSD olaylarından kaynaklanıyor. Yaklaşık 8 ay önce kendi başıma yaşamaya ve kira ödemeye başladığımdan beri artık bunu karşılayamadığım için durmak zorunda kaldım (ki bunu her zaman kazanamıyorum ve ailemden borç almak zorunda kalıyorum). Son zamanlarda bu gelişim kaybının ne kadar etkili olduğunu fark etmeye başladım, çünkü toplumda var olmayı ve kamusal alanların giriş ve çıkışlarına ayak uydurmayı neredeyse imkansız buluyorum. Temel olarak, gerçekçi bir şekilde yeterli para kazanmanın ve hayatta kalmamın tek yolunun uzaktan çalışmak olduğunu buldum, ancak uzaktan iş bulmanın imkansız olduğu ortaya çıkıyor.
Engelli olmaya uygun değilim, ancak yeterince hızlı olmasa da, üzerinde çalışmaya devam ettiğim açık sınırlamalarım var. Bir işverenin bana kötü davranması umurumda değil, sadece hayatta kalmaya yetecek kadar para kazanabilmek istiyorum. Derinden utanıyorum… Sadece insanlara yardım edebilmek istiyorum. Özellikle şu anda ne kadar çok insanın acı çektiğini görünce olumlu bir etki yaratmak istiyorum. Hiçbir şey yapmak ve işe yaramaz olmak istemiyorum. Yararlı olmayı o kadar çok istiyorum ki ama gerçekçi olmak gerekirse kamusal alanlarda bu kadar iyi var olamıyorum. Yapay zeka eğitim işi güvenilir değil, bu yüzden istikrarlı bir şey bulmam gerekiyor. Gördüğüm çoğu program, karşılamadığım iş deneyimi koşullarını içerdiğinden, okula geri dönmek bir seçenek değil. Düşünülebileceğim her pozisyona oldukça açığım ve esas olarak müşteri hizmetleri rollerine başvurdum, şanssızım. Bundan sonra ne yapacağımdan emin olmadığım için herhangi bir düşünceyi veya tavsiyeyi gerçekten takdir ediyorum. ABD’deyim, batı kıyısında, 27F. ben öyle tanımlanmadım "başlatılamaması" kendi başına, ama kesinlikle öyle hissediyorum…
Teşekkür ederim.
Etiketler:
3 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
As an extreme extrovert I don’t really have advice for you. Maybe try to get adopted by an extrovert so that you can safely practice social interactions. I know you said you can’t afford therapy but I would look into exposure therapy or try to practice it on your own. I do think getting a job within customer service will be helpful. You could look into banking. I work in banking and you don’t need a degree. Just good customer service skills. Which can be taught.
While job hunting, do event-based volunteering. It doesn’t require lots of commitment and some people will socialise with you when they are bored, you’ll also learn how to help different kinds of people
With your need to help people, you might feel better by scrolling through the advice subreddit, and others, and try to be helpful where you can.
Once in a while someone appreciates it and says so, and that can be rewarding.
As far as the job requirements, apply anyways.
Add why you feel you can do the job without them.
And if you work remotely, you can apply all over the world.