26 yaşındayım ve hâlâ UG’deyim…tavsiyeye ihtiyacım var

Son 2 yıldır lisans okuyorum ve hiç iÅŸim olmadı, bunun nedeni CS derecemi son yılda bırakıp Dubai’deki Avustralya müfredatına yeniden baÅŸlamaktan baÅŸka çarem olmamasıydı, çünkü baÅŸka hiçbir ülke okulu bırakanlara öğrenci vizesi vermiyor. Temel neden sonraki iki paragraftadır, okumaya üşeniyorsanız atlayın.

Geriye dönüp baktığımda, bunların hepsinin, herkesin bezelye büyüklüğünde endüstriyel beceriler öğrendiği ve sınavlarda kusmak için paragrafları yoğun bir şekilde ezberlediği 1. kademe bir üniversitede ölü Hint müfredatına girdiğim için gerçekleştiğini görüyorum. Üstüne üstlük, öğretmeyi bile umursamadılar, bizim tek yapmamız gereken, ne ders veren ne de laboratuvar çözümü olan laboratuvarlar dahil her şeyi öğrenmek ve öğrenmekti.

Bir bok öğretmeseler bile, katı bir not verme zorunluluÄŸu getirdiler ve öğrencilerin kendi baÅŸlarına öğrenmelerini zorunlu kıldılar; bu, büyük bir 1. kademe üniversitenin ayrıcalıklarını kötüye kullanmasıydı. Öğrencileri laboratuvarlarda bile baÅŸarısızlığa uÄŸratıyorlardı, ancak laboratuvar eÄŸitimi veya çalışma çözümleri olmadan tüm laboratuvarları nasıl yapmamız gerekiyordu. Bir baÅŸka en büyük komedi de, baÄŸlı üniversitenin hala uygun çalışma çözümlerinden yoksun olmasıydı; yaptıkları tek ÅŸey, tüm ders müfredatı için web’den rastgele sözlük büyüklüğünde ders kitaplarından alıntı yapmak ve rastgele teori ağırlıklı sınav soruları hazırlamaktı. Sanırım Hindistan’daki 1. kademe kolejlerin çoÄŸunda durum bu, bu noktada 3. kademelere büyük saygı duyuyorum çünkü öğretim kalitesi daha da kötü olsa bile, önceki üniversitemin yaptığı gibi bir öğrencinin kariyerini mahvetmezler.

Şu anda 26 yaşındayım ve iş yok, başvuruyor ve görüşmeler sağlanıyor. En kötü kısmı, BT işlerinin çoğunda 26 yaşındakilerin en az 3 yıl deneyimli olması bekleniyor. Siber güvenlik konusunda yoğun bir tutkum olduğu için bu konularda o kadar uzmanlaştım ki, daha önce yerleşen meslektaşlarım bile işlerindeki teknik konfigürasyonlar için benden tavsiye istiyorlar. Çoğu zaman tüm bunların ne işe yaradığını ve nerede olduğumu düşünme eğilimindeyim. Peki bunu nasıl atlatabilirim? ancak ve ancak başarabilirsem. Hala ailem beni finanse ediyor ve kimse bana uzmanlığım olan işi vermiyor.

Bu süreçten yeterince sorumlu olan veya geçmiş olan herkes lütfen hikayenizi ve tavsiyelerinizi paylaşın.. Çok takdir ediyorum ve size en iyisini diliyorum.