26 ay ve yakın zamanda Ontario, Kanada’daki üniversiteden (lisans) ayrıldı. Hayatımla ya da kariyerimle ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok ama bir ÅŸeylerin deÄŸiÅŸmesi gerektiÄŸini biliyorum

Gençliğimden beri her zaman araştırmaya gitmek istemiştim, ancak bu uygun bir yol değildi çünkü notlarım yeterince yüksek değildi ve akıl hastalığım ve otizmim yoluma çıkıyordu. Sosyoloji ve psikoloji lisans eğitimimin bitmesine 2 yıl kaldı ama yüksek lisans yapma şansım olmadığı için bu alanlarda kariyer yapma şansım yok.

Uzun bir süre akıl sağlığım tam bir felaketti. 20-25 yaşımı alkolik olarak ve tuhaf fast food işlerinde çalışarak geçirdim. En azından özgeçmişimde bir şeyler var ve şimdilik başka bir fast food işi bulabildim.

Akıl saÄŸlığı hala bir felaket ve hiçbir ÅŸeyden özellikle keyif almıyorum. Dürüst olacağım, bu kadar uzun süre hayatta olduÄŸumu bile görmedim, bu yüzden hiçbir zaman belirsiz kavramların ötesinde bir kariyer planlamadım. "araÅŸtırma yapmak istiyorum". Önümüzdeki birkaç ay içinde, umarım 2027’den önce bir psikiyatristle görüşeceÄŸim.

Şimdi buradayım: Bir haftadan biraz fazla bir süre sonra 26 yaşındayım, üniversiteyi bıraktım, yeniden fast food yapmaya çalışıyorum.

Annem ve babam benim eğitimim ve hayatımızın büyük bölümünde düzgün bir orta sınıf yaşama sahip olmamız için her şeyden vazgeçtiler, bu yüzden benim de onları desteklemem gerekiyor. Birikmiş paraları yok. Keşke farklı şeyler yapsalardı ama fedakarlıkları için minnettarım ama aynı zamanda zor durumdalar.

Neyi sevdiÄŸime gelince? Müzik ve sanat gibi hobilerin ötesinde, profesyonel olarak iÅŸe yarayabilecek zevk aldığım ÅŸeyler, insanlara evrak iÅŸlerinde yardım etmek, büro iÅŸleri gibi ÅŸeylerdir, engelli insanlara evrak iÅŸlerinde yardım etmekten keyif aldım, bunun gibi ÅŸeyler. Gerçekten hukuk fakültesi falan okuyamıyorum çünkü bunun için hiçbir zaman notlarım olmadı ve bu 30’lu yaÅŸlarımın sonlarına kadar devam edecekti.

Şu anda engelli + yeni bir fast food işi alıyorum ve şimdilik hayatta kalıyorum.

Ama işte düşündüğüm bazı seçenekler:

1. Üniversiteye geri dönün ve lisansı bitirin ve bunun ötesinde hiçbir şey yapmayın (yüksek lisans yok). Psikoloji ve sosyoloji lisans mezunlarının iş olanakları pek iyi değil.

2. 1-2 yıllık bir üniversite programına bakın ve bu şekilde işgücüne katılın. Bu durumda, güçlü yönlerim dikkate alındığında ne tür bir üniversite programı iyi olur?

Ticaret bana göre değil. Ellerimi pek iyi kullanmıyorum, el işlerini zar zor yapıyorum vs.

Hayatımı inanılmaz derecede mahvettim. Bunları 26 deÄŸil 18 yaşında düşünmem gerekirdi. Hayatta çok geri kaldım ve ne halt ettiÄŸimi çözmeye çalışıyorum. Ama zar zor kazımaktan yoruldum. Çok yüksek maaÅŸlı bir iÅŸe bile ihtiyacım yok, sadece yıllarca fast food’a takılıp kalmaktan daha iyi bir ÅŸey istiyorum.