25 yaşındayım ve işini kaybettim

Yakın zamanda toplu işten çıkarmalar nedeniyle kurumsal finans alanındaki işimi kaybettim. Deneyimlerimden, kurumsal Amerika’yı sevmediğimi ve başkası için çalışmaktan hoşlanmadığımı öğrendim (her ne kadar artıları ve eksileri olsa da). Benim hakkımda bir şey, çok büyük bir kalbimin olmasıdır. İnsanlara yardım etmeyi ve insanların kendilerini daha iyi hissetmelerini sağlamayı seviyorum. Ancak çok para kazanmak ve çok zengin olmak isteyen bir yanım daha var. Eski işimde toplam 120 bin dolar kazanıyordum (bonus dahil). Yine de işimi sevmiyordum. Köpek muamelesi görmekten hoşlanmıyorum. PTO’yu alamamaktan ve onu aldığım için suçluluk duymaktan hoşlanmadım. Sırf üçüncü sınıfta olduğum için üniversite diplomam olmadan yapabileceğim sıkıcı işleri yapmak zorunda kalmaktan hoşlanmıyordum. Ofis politikalarını ya da mutlu saatleri sevmiyordum. Başımın belaya girme, kovulma ya da bir şeyin hemen yapılmasına ihtiyaç duyma endişesinden hoşlanmıyordum. Beni hiçbir yere götürmeyen sıkıcı, sıradan ve kolay işler yaparak uzun saatler harcamaktan hoşlanmıyordum – özellikle de büyümem gereken 20’li yaşlarımın başındayken. Orada perişandım ve potansiyelimi boşa harcadığımı hissettim. Şu andaki sorunum, bundan sonra neden yapmam gerektiğinden emin olamamam. Parayı seviyorum ve insanların kendilerini daha iyi hissetmelerini sağlamayı seviyorum, bu yüzden özellikle psikiyatrist olmak için tıp fakültesine gitmem gerektiğini düşünüyorum. Çünkü en azından zor olan eninde sonunda bir yere varacaktı. Finansmandan hoşlanmadığım şey, sıkı çalışmaya devam etmem ve bundan hiçbir şey alamamamdı ki bu, işten çıkarıldığım için doğruydu. Ancak şu anda 25 yaşında olduğum için antrenmanlarım bittiğinde muhtemelen 36 yaşında olacağım ve artık buna değmeyeceğini düşünüyorum. Ancak aynı zamanda terapi, danışmanlık veya NP yolunu da düşündüm. Gelir tavanları beni biraz korkuttu çünkü dediğim gibi parayı seviyorum. Ayrıca bunun yerine İK veya Strateji bölümüne gitmeyi de düşündüm, ancak yıllar sonra hâlâ aptal kurumsal politikalarla uğraşmak zorunda kalacaktım. Bir gün çocuklarıma şimdiki ebeveyn olmayı ve yarı zamanlı çalışsam bile çok para kazanmayı isterim. Bunun şimdi olmayacağını biliyorum ama eninde sonunda kendimi buna hazırlamak istiyorum. Düşünmem gerektiğini düşündüğünüz başka bir şey veya kariyer yolu var mı?