25 yaşında iyileşmeyi kariyerimin önüne koyarak hayatımı mahvediyor muyum?

İlk travmamı 20 yaşında, beş yıl önce yaşadım. Şiddetli TSSB ve yürütücü işlev bozukluğu geliştirdim ve yıllarımı hayatta kalmaya çalışarak, gençliğimin ve yaşam deneyimlerimin çoğunu kaçırarak geçirdim.

Son zamanlarda kronik stresin neden olduÄŸu bir otoimmün hastalığa yakalanmış olabileceÄŸimi keÅŸfettim, bu yüzden yeniden saÄŸlıklı ve mutlu hissetmeyi çok istiyorum. Ama iyileÅŸmek için “ara vermenin”, geleceÄŸim için “daha iyi” / daha üretken / stratejik bir ÅŸey yapmamış olmanın suçluluÄŸu nedeniyle beni hasta etmesinden korkuyorum.

BaÄŸlam:

1,5 yıl önce tükenmişlikle mezun oldum ve hemen çalışmaya başlamak istemedim ama ailem bana bu konuda baskı yaptı. Sürekli hastalanıp doktora gittiğim için 4 ay sonra bıraktım. Artık iş başvurusuna bile başlamadım çünkü gerçekten sağlığımı tekrar feda etmekten korkuyorum. Ancak, özellikle büyük bir stajyerlik / ilk uygun iş olmadan, bu kadar çok zaman ayırarak potansiyelimi çöpe attığımı hissediyorum. Özellikle bu iş piyasasında, ilk işiniz için 3 yıllık deneyime ihtiyacınız varken.

Benim ikilemim:

Bir yıl sürecek gönüllülük projesi için Ä°spanya’ya taşınmak istiyorum. SosyalleÅŸecek, Ä°spanyolca öğrenecek, daha aktif olacak, dışarıda vakit geçirecek ve umarım daha mutlu olacaktım. Ama profesyonel olarak geride kalmaktan korkuyorum, bu kariyerime baÅŸladığımda 26 yaşında olacağım anlamına gelir ki bu kulaÄŸa çılgınca geliyor.

Öte yandan işe başlamanın beni ne kadar kötü etkilediğini biliyorum. Travmam ve kaygım beni sürekli savaş ya da kaç moduna soktu ve ilk birkaç ay kendimi hasta hissediyorum ve neredeyse her gün ağlamak istiyorum çünkü hata yapmaktan ya da kovulmaktan korkuyorum. Tekrar işe başlamanın sağlığıma zarar vereceğinden gerçekten korkuyorum. (Fazla şımarık mıyım ve gerçeklikten kopmuş muyum?)

25 yaşında sağlığımı kariyerimin önüne koymayı seçerek tamamen yanılsama mı yapıyorum ve haklı mıyım? Kendimi makul bir şekilde koruyor muyum yoksa korkunun hayatımı kontrol etmesine ve geleceğimi sabote etmesine izin mi veriyorum?

Benzer bir durumda olan var mı? Neyi seçtiniz, nasıl sonuçlandı ve kararınızdan pişman oldunuz mu?