24M Omurga Yaralanması
Yakın zamanda bana 3 şişkin disk (T11-12, L4-5, L5-S1) teşhisi konuldu – 24 yaşında L4-5’te posterior halka şeklinde bir çatlak ve L2-S1’den Faset Atropati – Gerginliği azaltmak için ve fizik tedavide 42 lbs’den 228 lbs’ye düştüm ancak işimi, evliliğimi, ayık olma yeteneğimi etkileyen kronik ağrı nedeniyle zihinsel olarak yokuş aşağı yuvarlanıyorum ve başarısızlık gibi hissediyorum ve yeteneğim temel sorumlulukları yerine getirmek (ev işleri, hijyen, yemek yapmak vb.) Umudumu nasıl kaybetmem?
Düzenleme: Beni gerçekten çok iyi destekleyen harika bir eşimin olması, genç yaşta adımıza bir evimiz olması ve yönetmekten gerçekten keyif aldığım küçük bir işletmemin olması suçluluk ve başarısızlık duygularımı daha da artırıyor. Yani mutlu olmam gerekiyor ama her zamankinden daha mutsuzum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
4 yıllık derecelere eşdeğer olan katı 2 yıllık derece...
30'lu yaşlarındaki insanların 2 yıllık diploma almak için devlet üniversitesine gitmeleri uygun mudur? Sağlam bir seçenek mi ve 4 yıllık bir derece için yeterli olacak mı? 2 yıllık dipl...
19A doğru düzgün bir işi yok, sosyal olarak mücadele ed...
19A ne yapmalıyım? Şu anda gerçekten sıkışıp kaldım ve üniversiteye başladığımda kendimi geliştirmek istiyorum. Tavsiyenizi rica ederim 🙏
Hayallerimin peşinden koşmak ve gerçekte yaşamakla hokka...
Merhaba, 23 yaşında bir araba satıcısıyım ve neredeyse bir yıldır bu işte çalıştıktan sonra bunun bana göre olmadığını hissediyorum. Halkın geneli satıcılardan nefret ediyor, yön...
27 yaşında okula dönüyorum, bu sefer tıp için
Hayatımda 22'den 26'ya kadar Japonya'da yazılım mühendisi olarak çalıştığım bir kariyerim vardı. Bir süre bana iyi davrandı, ilginç projeler üzerinde çalıştım. Daha sonra 60 yaşım...
26 yaşında yeni bir derece mi alacaksınız?
Benim (26F) zaten hukuk diplomam var. Şu anda bununla ilgili uzaktan bir işim var. Çok para kazanmıyorum ama bu da önemli bir şey. Bu benim kendi işim, dolayısıyla programım üzerinde kontro...
Lisansüstü işsizlik. Dönmeyi öğrenme konusunda.
Ben (25F) yüksek lisansımı Eylül ayında bitirdim. 7 yıllık aralıksız tükenmişlik döngüsünden sonra, sonunda özgür olacağımı ve hayatımı yaşayacağımı düşündüm. Lisans yı...
Asla bir kariyer yolu bulamayacakmışım gibi hissediyorum....
MERHABA. Gerçekten zorlanıyorum ve yardıma ihtiyacım var. 23 yaşındayım ve geçen baharda psikoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum. Başlangıçta terapist olmayı istiyordum ama mezu...
"Boşluk" yılı için tavsiye?
Ben (21F) Mayıs ayında Sosyoloji Lisansımdan mezun oldum. Yüksek lisansa gitmek istediğimi ve bir sonraki başvuru döngüsünde doktora programlarına başvurmayı planladığımı biliyorum (to...
Kodlamayı ve arşivci(?) işini birleştiren kariyerler mi ...
Herkese merhaba! Şu anda bir ön uç geliştiriciyim ve işimin problem çözme yönünden (ve maaştan) keyif alsam da, bu konuda hiç hevesim yok. Daha tutkulu iş arkadaşlarım en son trendleri ...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

This is probably a question better suited for a back injury or chronic pain sub. I’m sure there’ll be people there who resonate with your injuries and offer better guidance.
That said, I have some health issues of my own that can affect my daily life at times so I can understand to an extent. One thing to remind yourself of is that you’re in physical therapy – you’re actively involved in improving the situation at the guidance of medical professionals who believe that action can improve the situation. There’s some hope for improvement/healing there alone. Another thing, and I am no doctor, but from what I’ve read in researching my own issues is that disc injury outcomes are much better the younger you are, so there’s more going your way as you’re very young. Think of all the things in your edit that you have to be grateful for. I know that our health is so fundamental to who we are and how we live life and that once it starts to decline, we can’t see all of the other positive things because the pain and lacking quality of life is in our face 24/7. There’s a lot of hope to be extracted from just being grateful over the smallest things on a daily basis. Lastly, remember that everything in life is just temporary and to live your life one day at a time. By that I mean try to stay present and don’t drift off into the future mentally worrying about your condition or how it’ll affect your life. Just try to get through each day.
Best of luck my friend & I hope you can find the answers you need here or elsewhere.