24 yaşındayım ve geleceğimden emin değilim

24 yaşındayım ve geleceğim konusunda kendimi kaybolmuş ve baskı altında hissediyorum. Liseden mezun olduktan sonra 18 yaşında annemi kaybettim ve bu beni uzun bir depresyon, kaygı ve gerçek bir yön bulamama dönemine soktu. Büyürken hiçbir zaman istikrarlı bir ortamım olmadı; sürekli başkalarının evlerinde yaşadım, tek yatak odasını paylaştım ve çok içe kapanık biri oldum, zamanımın çoğunu video oyunları oynayarak geçirdim.

22 yaşında, yeni bir ortamın her şeyi düzelteceğini umarak ailemle birlikte yaşamak için farklı bir eyalete taşındım. Sonunda benim de kendi odam oldu. Üniversiteye gitmeyi denedim ama derslerde başarısız olmaya ve chatgpt gibi öğrenmek yerine kısayollara güvenmeye devam ettim. Üniversiteye transfer oldum ve bir noktada taşındım ama sonunda ağır bir kazaya uğradım, tüm derslerimden kaldım ve geçen baharda maddi yardımımı kaybettim.

Geçen yılki başarısızlığın ardından Temmuz ayında bana ciddi DEHB teşhisi konuldu ve bu her şeyi değiştirdi. Odaklanma sorunlarımı, yarışan düşüncelerimi ve okulun neden her zaman bir mücadele olduğunu açıkladı. Tedaviye başladığımda nihayet normal şekilde çalışabildiğimi hissettim. Kaygım arttı, sonbaharda 2 dersi geçtim, sürekli spor salonuna gitmeye başladım ve özgüven kazandım. Bir aura hissettim ve hatta kendimi daha çok ortaya koymaya ve kızlarla konuşmaya başladım.

Yaklaşık bir ay önce bir kızla baÄŸlantı kurdum ama o sıralarda ilaçlarım bitti. Duygularım istikrarsızlaÅŸtı ve birkaç hafta sonra birdenbire benimle konuÅŸmayı bıraktığında, bu beni çok etkiledi ve beni baÅŸka bir aÅŸağıya doÄŸru sürükledi. Her ÅŸeyi düşünmeye ve kendimi sorgulamaya baÅŸladım. Ben de Tanrı’ya yaklaşıyordum ama bu bile beni çok uzaklaÅŸtırıyor.

O andan itibaren kendimi yine sıkışmış hissettim. 24 Gurur duymadığım bir depo işinde çalışıyorum, spor salonuna gidiyorum ve hayatta pek ilerleme kaydedemiyorum. Diplomam yok ve kendimi sosyal olarak ortaya koymuyorum, net bir amacım yok ve zamanımın çoğunu telefonumda geçiriyorum ya da gerçekten harekete geçmeden kişisel gelişim içeriklerini izliyorum. Ayrıca bu bahar derslere kaydolmayı da unuttum ve bu da kendimi daha da geride ve çaresiz hissetmeme neden oldu.

Bugün teyzemle Paskalya’da konuÅŸtuktan sonra bir uyandırma çaÄŸrısı daha yaptım. Bunları her zaman alıyorum. Bana bir hedefe veya amaca ihtiyacım olduÄŸunu söyledi ve haklıydı. Okula geri dönmek istediÄŸimi söylüyorum ama aslında bu konuda harekete geçmiyorum. Nereye gittiÄŸimi ve kim olmak istediÄŸimi düşünmemi saÄŸladı.

Artık ilaçlarıma geri döndüm ve bir şeylerin değişmesi gerektiğini biliyorum. Sahip olduğum tek şeyin spor salonu olduğunu ve kim olduğumu hissediyorum ki bu da kötü. Tada veya kişiliğe ihtiyacım var ve benlik duygumu kaybettim.

Yazarken hedeflerim ÅŸunlar;

-Üniversiteyi bitirin ya da kariyer yapın (muhasebe yapmak ancak iş piyasası ve gelecek nedeniyle sağlık hizmetlerine geçmeyi yeniden düşünmek) (işle uğraşmak istemiyorum, zaten orduya katılmayı denedim)

• arkadaÅŸlar, kulüpler, ortak ilgi alanları vb.

-dream body (zaten %100 kilitli)

-hobilerimi belirleyin

Sadece spor yapıyorum, AMC A listesi yapıyorum ve spor salonu/kişisel gelişim içeriklerini izliyorum (video oyunları oynamak için kullanılır) bir şeye ihtiyacım var!!!

-arkadaÅŸlara sahip olmak (iÅŸ arkadaşım var ama gerçek arkadaÅŸlarım yok. 20’li yaÅŸlarda arkadaÅŸ edinmek neden bu kadar zor)

-bir kız arkadaşım var (liseden beri çok uzun zaman oldu, ama bir öncelik değil ama aldırmazdım!)

-Allah’a daha yakın