24 yaşındayım, İK uzmanı, iş yerinde beni terk etti, şirkete katlanamıyorum, hemşirelikle ilgileniyorum

merhaba, hayat hikayesi/travma dökümü uyarısı, belki birisi bunu okuyabilir ve bana bir adım atıp yeniden başlamam için güven verebilir. Kariyerime küçük ama çok başarılı bir savunma müteahhit departmanında İK stajyeri olarak başladım. Üniversite şehrimde yaşayarak neredeyse 4 yılımı bu şirkette geçirdim (her ne kadar çok güzel olsa da, plajın hemen yanında). Lisans eğitimimi sosyoloji alanında yaptım.

bu pozisyon bana standart, ahlaksız kurumsal davranışlara dair kuşbakışı bir bakış açısı kazandırdı. Performanslarından dolayı arkadaşlarımın kovulmasını izledim, dedikodu yaptığım ve cinsel taciz iddiasında bulunan bir çalışana acıdığım için suçlandım. Şirketimde kimsenin ele almak istemediği yaygın, açık adam kayırma ve kadın düşmanlığı var. Üniversiteden mezun olduğumda çok kötü bir ayrılık yaşadım ve bu neredeyse beni kovduruyordu. İyi niyetli insanların kovulmasını kaldıramayacağımı fark ettim.

üstteki kiraz benim eski sevgilim olmalı (farklı bir iliÅŸki, haha). annesi (kendisi de orada çalışıyor) neredeyse tüm kariyerinin önünü açtı ve oÄŸlunun henüz ciddi bir iliÅŸki içinde olmasını istemiyordu. iÅŸ yerinde beni görmezden gelerek ve asla anlamlı etkileÅŸimler kurmak için çaba göstermeyerek bana eziyet ederdi. iliÅŸkimiz sona erdi çünkü ona evlenme ÅŸansımızın %0 olacağını çünkü onun onay vermemesine üzüldüğümü ve bu durum karşısında meÅŸru bir ÅŸekilde delirdiÄŸimi söyledi. beni Noel’den önce terk etti ve beni neredeyse hayal kırıklığına uÄŸrattı.

Üstelik benim hoşuma giden tüm eğlenceli işe alım işlerini yapması için bir çalışanın karısını işe almaları da bir diğer güzel şeydi. beni bu role sokmak istemediler çünkü (başvurusunda birçok şey uydurduğunu itiraf eden) İK arkadaşım beni küçük kız kardeşi olarak gördüğünü ve asistanıyla daha profesyonel bir ilişki kurmak istediğini söyledi (??).

Söylemeye gerek yok, benim açımdan pek çok aptalca hata yapıldı ve bunların hepsi büyük bir öğrenme deneyimi oldu. Bu, ÅŸimdiye kadar yaptığım ilk gerçek, kurumsal iÅŸ olmasına raÄŸmen, Ä°K’ya bir daha aynı gözle bakabileceÄŸimi sanmıyorum. 15 yaşımdan beri hemÅŸire olmak istiyordum ama daha çok beyaz yakalı bir iÅŸe yönelmek istiyordum. Ana dalımı sosyolojiye çevirmeden önce matematik ve bilgisayar bilimi okumayı denedim, bu yüzden gerçekten tam bir döngüye girdim. HemÅŸireliÄŸe olan ilgim geçen yıl yeniden ortaya çıktı.

Ä°stifa mektubumu teslim etmekten korkuyorum ve bu konuÅŸmayı patronumla, ÅŸirketin Ä°K direktörüyle ve muhtemelen baÅŸkan/CEO’yla nasıl yapacağımı bilmiyorum. Ayrıca 401.000’e %25 iÅŸveren katkısı ve çalışan hisse senedi sahipliÄŸi olan çok güvenli bir iÅŸi çöpe atacağımdan da korkuyorum. EÄŸer iÅŸi bırakırsam birkaç saat uzaktaki annemin yanına taşınır, orta batıdaki ailemi ziyaret etmek için biraz ara verir ve yeni hemÅŸirelik kariyerime baÅŸlardım. 1 Ocak itibariyle yaklaşık 22 bin dolar birikimim, 401 bin dolarım ve 3 bin dolarlık yeni HSA katkım var. Ayda yaklaşık 400 dolar ödediÄŸim toplam 21 bin dolarlık bir araba ödemem var, bu yüzden endiÅŸelenmeye baÅŸlamadan önce bunun birkaç yıl sürmesine izin verebileceÄŸimi düşünüyorum. Ayrıca hükümette ve hatta orduda hemÅŸirelik alanına girmek isterdim çünkü küçük bir müteahhit aracılığıyla da olsa ülkeme hizmet etmekten gurur duyuyordum. düşünceler??