21 yaşındayım ve iş bulmaya çalışırken çok şey isteyip istemediğimden emin değilim

Söylemeden önce kendim hakkında biraz bilgi vereyim – 21 yaşındayım, bilgisayar uygulamaları mezunuyum, ÅŸu anda ödemelerini fıstıkla yapan ve her 4-5 günde bir çöken bir ÅŸirkette sosyal medya içerik stratejisti olarak çalışıyorum.

Yani olay ÅŸu: Ben bir süredir, tam olarak 7 yıldır kronik depresyonla uÄŸraÅŸan biriyim ama asıl mesele bu deÄŸil. 17 yaşımdayken hayatımın geri kalanında ne yapmak istediÄŸim konusunda çok kararsızdım; dolayısıyla annem benim için kariyer yoluma karar verdi; Bilgisayar bilimleri mezunu olmak…
Neyse, diplomanın yarısına geldiğimde bunun bana göre olmadığını fark ettim. Ben son derece hikaye ya da anlam kodlu biriyim; Eğer bir şeyde anlam bulamazsam, ölsem bile onu yapmayacağım. Bu yüzden denedim, elimden geleni yaptım, belki siber güvenlik bana göredir, hayır, belki gamedev bana göredir diye düşündüm. Sonunda, zor yoldan, 1-2 yıl sonra tek yapmak istediğimin hikaye yazmak olduğunu öğrendim.

O andan itibaren aÅŸağıdaki gibi videoları izleyerek baÅŸa çıktım: "Benimle bir OC oluÅŸturun," "Yaptığım ÅŸu yeni büyü sistemine bir bakın." Ve "Ä°lk romanınızı bu ÅŸekilde yazabilirsiniz" YouTube’da. Ne zaman sınavlardan, iÅŸ bulma baskısından ve kodlamadan dolayı strese girsem onları izlerdim. Çok stresli olduÄŸumda tek başıma sinemaya gider, güzel bir film izler ve gözlerimi yaÅŸartırdım.

Şimdi bir sorunuz olacak: Ne yapmak istediğinizi anladınız mı? bunu neden hemen yapmadınız ve neden bir yıl sonra buradasınız, kendi aşırı düşünmeniz içinde çürüyorsunuz.

Tanrım, iÅŸte bende var "En az 10 saatlik boÅŸ zamanım olmadığı, hiçbir dış engel olmadığı ve sadece ben ve ben izolasyonda oturup takıntılı bir ÅŸekilde onun üzerinde çalışmadığım sürece bir ÅŸey üzerinde çalışamam."Elbette bu koÅŸullar her mavi ayı tatmin ederdi, bu nedenle en son bir hikaye yazdığımdan bu yana bir yıl geçti, o zaman bir ÅŸarkıdan ilham aldım, hikayeyi cep telefonumdaki notlar uygulamasında yazmaya baÅŸladım, saat 16:00’da baÅŸladım ve gece 2’ye kadar kalkmadım, gözlerimi kaldırmadım veya parmaklarımı çekmedim ve 5-6 bölümlük hikayeyi bitirdim ve parmaklarım aÄŸrıyordu.

Yani evet, tüm bunlardan sonra benim yazmadığımı ya da çizmeyi öğrenmediğimi tahmin edebilirsiniz, çünkü bir iş size boş zaman vermez ve bunu iş yerindeki Mutlak Yapay Zeka hakimiyetiyle birlikte yapmamak beni psikoza sürükledi.
AI bu Ai, Ai’yi senin içine yerleÅŸtirmeme ne dersin?

Yapay zekanın ihtiyaç duyulan yerde kullanılmasına karşı deÄŸilim, ancak üretken yapay zeka ne olursa olsun, her ÅŸirket chaptgpt’e sabahki p*op’larının bu ay için belirlemeleri gereken baÅŸka bir okr göstergesi olup olmadığını sorarak kendisini yeniliÄŸin zirvesi olarak göstermek istiyor.

O kadar sıkıntılıyım ki terapiye gittim ve bunun berbat bir deneyim olduğunu söyleyelim..

Kısa bir özet –
BoÅŸ zamanlarımda (sürekli deÄŸiÅŸen ama her zaman yaratıcı olan) 200 ilgi alanımı takip etmem için bana yeterli zihinsel enerji saÄŸlayacak bir iÅŸe ihtiyacım var; zihinsel enerjimi tüketecek ÅŸeyler – herhangi bir yaÅŸam formuna hiçbir ÅŸekilde yardımcı olmayan herhangi bir ÅŸey, anlamı olmayan ve sadece kendi sorunlarınıza (temel olarak kurumsal sorunların çoÄŸu) çözüm üreten herhangi bir ÅŸey, beynimizi chatgpt astra gibi gürültücülere vermeyi içeren herhangi bir ÅŸey.
Arkadaşlarım ve başkaları bana terapist olmamı önerdiler çünkü her sorun için meşru tavsiyeler veririm ama şüpheciyim. Benim bir kurtarıcı kompleksim var, eğer birisi zihinsel olarak acı çekiyorsa, onlara ihtiyaç duyacakları tavsiyeleri vermek için her şeyi yaparım, ama bunun nedeni aynı zamanda hiçbir tavsiye olmadan aynı acıyı çekmiş olmamdır. Kronik depresyonu ve aşırı kaygısı olan akıl hastası bir kişi terapist olabilir mi?
Değilse, bu çağda benim için tesisatçılık, çiftçilik, elektrikçilik veya park bekçiliği dışında bir kariyer yolu kaldı mı, çünkü üçüncü dünya ülkesinde yaşıyorum ve bu tür işler yapmak ailem tarafından kovulmama neden olacak ve hiçbir güvenli fırsat da yok, bu ülkeyi terk etme şansım olursa bunlardan herhangi birini yapmayı çok isterim, ancak oraya ulaşmak için burada bir şeyler yapmam gerekiyor, bu beni aktif olarak zihinsel sınırlarıma zorlamıyor.

Lütfen yardım edin..