21 yaşına yeni girdim ve bu çok kötü bir duygu

Liseden neredeyse üç yıl önce mezun oldum, niyetim bir yıl ara verip hayatımda ne yapmak istediğime karar vermekti, üniversiteye ne için gideceğime dair hiçbir fikrim yoktu ve kararsız kalıp zamanımı boşa harcayacak param da yok. Ehliyetimi aldım ve bundan sonra bir yıl boyunca hiçbir şey yapmadım, ardından birkaç ay önce ayrılmadan önce bir yıl daha Walmart’ta bir gecede iş buldum. Hala ailemle yaşıyorum ki bu tamamen yeni bir solucan kutusu. Kız kardeşimle konuşacaktım ama yakın zamanda taşındı.

21 yaşımdan beri, birikimlerimin kaybolmaması için ayda 300 dolarlık sağlık sigortamın ödenmesine yardımcı olacak yeni bir iş bulmam gerekiyor. Hangi işi yapabileceğimden bile emin değilim, beni insanlarla etkileşime sokan her şey çok göz korkutucu. Bir araba iticisi olarak Walmart’a geri dönebilirim, bilmiyorum.

Şimdi tüm bunlardan sonra, yetişkin hayatımın şu ana kadar ne kadar cansız olduğu bana gerçekten yerleşiyor. Hiç arkadaşım ya da hobim yok, sosyal becerim yok, egzersiz yapmıyorum, yemek pişirme, finans vb. gibi “yetişkinlere yönelik şeyler” hakkında hiçbir bilgim yok ve hiçbir şey beni ilgilendirmiyor. Okumak istediğim hiçbir şey olmadığından üniversitede değilim, ticaret okulu ya da askeriyeyle de ilgilenmiyorum. Ben zar zor bir insanım.

Özellikle 21 yaşına girmeyle ilgili bir şey beni gerçekten sinirlendiriyor. 21’den sonra artık gerçek yaş dönüm noktaları yok, sadece hiçbir şey yapmayacağım daha fazla zaman geçiyor. Hayatımın bu yıllarını boşa harcadım, bir daha geri dönemeyeceğim.

Sık sık kimsenin benim yaşımda neden yapmak istediğini bilmediği tavsiyesini alıyorum, ancak birlikte okula gittiğim herkes ve hatta benden daha genç insanlar üniversiteye veya ticaret okuluna gittiler ve daha da önemlisi bunun dışında arkadaşları ve deneyimleri var, yani en azından benden daha iyi biliyorlar.

Mantıksal olarak genç olduğumu biliyorum ama zaten o kadar çok zaman harcadım ki artık kendim için değerli bir şey yaptığımı göremiyorum.