11 gün önce vegan oldum ve maalesef moral olarak hepinizden üstünüm

Bunun muhtemelen kulağa vaaz verici geleceğini biliyorum ve bir vegan ağzını açtığı anda herkes bunu söylüyor, ancak dürüst olmak gerekirse, insanların nasıl hayvanlara ne olduğunu öğrendikten sonra hiçbir şey olmamış gibi onları yemeye devam edebildiklerini anlamıyorum.

Bir ay önce vegan bile değildim. Burger, tavuk, domuz pastırması, hepsini yedim. Sonra aslında oturdum ve bunun nereden geldiğini izledim, fabrika çiftçiliği hakkında okudum ve bu, artık bilmiyormuş gibi davranma yeteneğimi bir nevi mahvetti. Şimdi arkadaşlarımla oturuyorum ve biri duble çizburger sipariş ediyor ve benim de bir hayvanın on dakika boyunca tadı güzel olan bir şey istediği için öldüğünün farkında değilmişiz gibi davranmam gerekiyor.

Birisi “bitkiler de ölür” ya da “badem suyu kullanır” demeden önce evet tarımın etkileri var. Bu sihirli bir şekilde her şeyi aynı yapmaz. Yulaf sütü aldığım için yerden on beş santim yüksekte uçtuğumu iddia etmiyorum. İnsanların, veganların yaptığı kusurlu bir şeyi hemen aramalarında ve böylece zaten yapmakta oldukları şeyi yaparken kendilerini tamamen iyi hissetmelerinde çılgınca bir şey olduğunu düşünüyorum.

Beni asıl etkileyen kısım insanların sürekli et yerken “hayvanlara saygı duyduklarını” söylemeleri. Mesela bu aslında ne anlama geliyor? Hayvanları seviyorsunuz ama işin içine domuz pastırması girene kadar mı? İnekleri önemsiyorsun ama biri patates kızartmasının üzerine peynir koyarsa inek de kendi pisliğini çözebilir mi?

Ailem zaten benim “o veganlardan biri” olduğumu düşünüyor çünkü bunu akşam yemeğinde iki kez dile getirdim. Ben bağırmıyordum bile. Az önce kardeşime tavuk yerken hayvanları sevdiğini nasıl söyleyebildiğini sordum ve görünüşe göre bu ben “bir şeye başlıyordum.” Bu arada bifteğinin ne kadar mükemmel pişirildiği hakkında yirmi dakika konuşabilir ve bu sadece normal bir konuşmadır.

Bundan önce de bir canavar olduğumu söylemiyorum. Ben de aynısını yaptım. Neredeyse beni daha çok rahatsız eden şey bu. Yıllarımı, yiyecekleri sevdiğim için öldürülmeleri için para öderken hayvanları önemsediğimi kendime söyleyerek harcadım ve bu çelişkinin ne kadar aptalca olduğunu hiç incelemedim.

Yani evet, belki artık sinir bozucu olabilirim. Belki altı ay önce tam da bu yazıya gözlerimi devirirdim. Ama bir kez gerçekten düşündüğünüzde, herkesin hayvan yiyormuş gibi davranmasını izlemek tamamen tarafsız bir kişisel tercihmiş gibi hissetmeye başlıyorsunuz.

Ve evet, kimse sormadan söyleyeyim, yeterince protein alıyorum.