Kategori: Tavsiye Öneri Floodları

Merhaba po! Sadece herkesle bir şeyler paylaşmak istedim; görüşleriniz veya düşünceleriniz varsa aşağıya yorum yapmaktan çekinmeyin.

BS Turizm İşletmeciliği (22 yaşında) bölümünden mezun olan bir öğrenciyim. Lise yıllarımdan beri Uçuş Görevlisi/Kabin Memuru olmayı hayal ediyordum ve kariyerime ilk adım olarak havayolu sektöründe çalışmayı gerçekten istiyordum.

Ancak üniversite yıllarımda turizmde ne kadar çok fırsatın olduğunu fark ettim. Etkinlik yönetimi sektörüne yavaş yavaş aşık oldum. Bu yüzden bir etkinlik yönetimi şirketinde staj ya...Devamını Oku

Yani mutfak sanatları alanında sertifikam var, hatta diplomam bile yok ama şu anda bir kitapçıda yarı zamanlı lojistik asistanı olarak çalışıyorum ve organize olmayı sevdiğimden dolayı bir şeyleri sıralayıp düzenleyebildiğim gerçeğini seviyorum ama daha derine inmek istiyorum, lojistiğe girmeye değer mi? BTW şu anda Singapur'dayım

Başlangıçta iletişime girmeyi ve özel bir iletişim derecesi almak için uzmanlaşmayı planlamıştım ancak lojistikte çalışmayı sevdiğimi fark ettiğimden beri ikinci şüphelerim var ama şu anda işim sadece fiyat etiketlerin...Devamını Oku

28 yaşındayım ve dürüst olmak gerekirse son birkaç yılda hayatımın tamamen altüst olduğunu hissediyorum.

24 yaşında kendi işim vardı. İyi kazanıyordum, kendime güveniyordum ve her şey doğru yönde gidiyor gibi görünüyordu. Sonra 9 yıllık ilişkim bir anda bitti. Beni tamamen şok etti. Maddi ve manevi olarak ona yaslandım, bu yüzden bittiğinde zeminin altımdan düştüğünü hissettim.

Ondan sonra istismarcı bir ilişkiye girdim. Akıl sağlığım bozuldu. Bir ton kilo verdim, duygusal ve fiziksel olarak bitkin düştüm. Bu ilişki sona erdi ve sonra başka b...Devamını Oku

Herkese merhaba,

Ben (26m) CS Doktora programında ikinci yılımı bitiriyorum. Bir nevi tesadüf eseri buraya geldim. Çocukken hiçbir tutkum/hobim olmadı.

Üniversiteye gittiğimde bir matematik profesörü şöyle dedi: "Hey! matematik yapmalısın" ben de öyle yaptım. Bir nevi onu seviyordum ama bunda hiç bu kadar iyi olmamıştım. Üçüncü sınıfta COVID vurdu ve ben bir madde bağımlılığı sorununa girdim ve belki psikoz (?) Jüri çıktı. Şanslıyım ki işler daha kötü sonuçlanmadı. Hâlâ bu çağdan kalan pek çok travmayla uğraştığımı düşü...Devamını Oku

Pek çok şey denedim. Koçluk, öğretmenlik, kolluk kuvvetleri, yangınla mücadele, satış vb. Hiçbirinde kalamadım. Şu anda 33 yaşındayım, depresyondayım ve berbat bir içki sorunu geliştirdim.. Mutsuzum.. İçki yüzünden hayatımda çok şey mahvettim.. Pek çok güzel fırsatı mahvettim.. Sadece insanlara yardım etmek istiyorum.. Rehabilitasyon ortamında çalışmak istemiyorum ama.. Sadece dünyada iyilik yapmak istiyorum.. Psikoloji lisansım var.. daha fazla okul okumak istemiyorum.. koçluk benim tek tutkumdu.. hala öyle ama ben endişeleniyorum bunu yapan bir aileyi k...Devamını Oku

21 yaşındayım ve hayatımda ne yapacağımı bilmiyorum. Hemşirelik için biraz üniversiteye gittim ama gerçekten pek işe yaramıyordu ve sanki annemi memnun etmek için kendimi okula gitmeye zorluyormuşum gibi hissettim.

Sonunda gitmeyi bıraktım, bunu anneme anlatmakta çok zorlandım, belli ki o da çok üzüldü ama beni rahat bıraktı. ama şimdi 3 yıl sonra, hala ne istediğimi çözemedim. Yarı zamanlı çalışıyorum ve annemle yaşıyorum.

ama bana defalarca ne olmak istediğimi düşünüp düşünmediğimi sordu ve cevabım her zaman bilmiyorum oldu ve çok üzülü...Devamını Oku

21 yaşındayım. Nisan'da 22 olacağım. Ben bir illüstratörüm, illüstrasyon kursunu tam 1 yıl önce bitirdim ve tam bir yılımı dinlenmeye harcadım, çünkü o kurs beni depresyona falan soktu, kendimi her zamankinden daha kötü hissettim (hala öyleyim) ama en azından bir unvanım var. Ancak her gün bir işim olmamasının baskısını hissediyorum, hiçbir zaman normal bir işim olmadı, bazı komisyonlar aldım ve biraz para kazandım ama hepsi bu, fazla değil. Kendimi çok işe yaramaz hissediyorum, etrafımdaki herkesin yapacak bir işi var ve kendimi o kadar geride kalmış...Devamını Oku

Merhaba, ben 40 yaşında, iş tecrübesi olmayan bir kadınım. Hiç işim olmadı. Evde çocuk bakımı sertifikalarım ve üniversitem var. Son zamanlarda buradan yukarı çıktığımı ve zamanımı boşa harcadığımı düşünüyordum. Sadece bu da değil, beni düşünmeye sevk eden bazı kişisel deneyimler de yaşadım. Birisi bana yardım edebilir mi? Nereye gittiğimi bilmiyorum. Güçlü bitirmek istiyorum. teşekkürler

Yani bağlam açısından çok saygın bir üniversiteden Fizik alanında lisans derecesi için üstün başarıyla mezun olmak üzereyim, bir dönem seçmeli derslerim kaldı. Benim orijinalim "rüya" Doktoramı almak ve araştırma yapmak hayatımın geri kalanı hala masada.

İşte benim sorunlarım. Bunun beni yavaş yavaş öldürdüğünü söylerken şaka yapmıyorum, temel işimi halletmek için aldığım adderall ve kafein miktarı eninde sonunda kalp krizine neden olacak. En hafif haftam yaklaşık 60 saat ve araştırma danışmanım bunun değişmediğini söylüyor.

...Devamını Oku

•İşim yok, bir kuruş bile kazanmadım. • İstihdam edilebilir bir derece yok. •Saygın/tanınmış bir üniversite yok. •Arkadaş yok. • 0 sosyal yaşam. •Size çocukmuşsunuz gibi davranan kontrolcü ebeveynler. •Yaşlanmaktan ve hayatta hiçbir şey yapmamaktan sürekli korkmak.

Yakında 3 gün sonra 21 yaşıma gireceğim, tüm bu kombinasyonlara sahibim ve depresyondan falan bıktım. Daha sıkı çalışmaya başlıyorum, yakında kendimi bir veri bilimi kursuna yazdıracağım ve Japonca dil becerilerimi geliştirmeye çalışıyorum. Şu anda hayatımda sahip olduğum ...Devamını Oku

Eğer öyleyse, bunun nasıl sonuçlandığına dair cesaret verici hikayeleri paylaşabilir misiniz?

(*Yeniden paylaştığım için özellikle yorum yapan herkesten özür dilerim. Daha sonra daha iyi bir hayatla ilgili kısmı içerecek şekilde başlığı değiştirebilmek için orijinalini sildim.)

Ne yapacağımı bilmiyorum. Ne zaman izin sınavına girmek için DMV'ye gitmek istesem ya da birisi bana iş teklif etse ve ben "evet" dersem, mutlaka bir şeyler araya giriyor ve takip edemiyorum. Bu noktada her şeyle tekrar tekrar bu döngünün içinde sıkışıp kaldığımı hissediyorum. Sık sık depresyona giriyorum ve kaygım zaman zaman rastgele bir şekilde alevleniyor.

Hayatta istediğim şeyleri neden başaramadığımı açıklamak için öncelikle kaygı, korku ve kendimi başkalarıyla karşılaştırmam gerekiyor. Ayrıca yargılandığımı hissediyorum, özellikle de si...Devamını Oku

Herkese merhaba,

30'lu yaşlarımdayım, bekarım ve sonunda terapi ve ilaç tedavisiyle ruh sağlığımı düzeltiyorum. Ailemin yanına geri taşındım ve bu, hayatımı düzene sokmaya ve yeni bir işe başlamaya çalışırken bana gerçekten yardımcı oldu.

Ama ait olmadığım hissinden kurtulamıyorum. Benim yaşımdaki çoğu insanın partnerleri, çocukları, evleri, harika işleri var gibi görünüyor… ve sıfırdan başlıyormuşum gibi hissediyorum.

Yetişkinlikte kendini tamamen yabancı hisseden var mı? Geride kalma veya yeniden başlıyormuş gibi hissetme duygusuyla ...Devamını Oku

Ben 24F'im ve bazı insanların onları her gün işte ellerinden gelenin en iyisini yapmaya iten dürtüye sahip olmadığımı hissediyorum. Hatta bazıları yıllık performans notlarını yükseltmek için ek projeler üstleniyor. Ama bazen kendimi işe getirmekte bile zorlanıyorum. Sadece yapmam gerekeni yapıp maaşımı alıp evime gitmek istiyorum. Bu normal mi? İleride bundan pişman olacak mıyım?

Şu anda üniversitede üçüncü sınıf öğrencisi. İlk iki yıl çoğunlukla iyiydi. Üçüncü yılın ilk dönemi ve artık ayrılmaya hazırım. İşletme veya finansı seçip mezun olduktan sonra daha iyi işler ikramiyesiyle daha kolay işler yapabilecekken, zor bir bölümü seçtiğim için kendimi tam bir aptal gibi hissediyorum.

İlk iki yıl 3.95 almak için kıçımı yırttım, şimdi ne yaparsam yapayım başaramadığım fiziksel kimya dersi yüzünden bu muhtemelen başarısız olacak. Uyanık zamanımın neredeyse tamamını ders çalışarak, ödev yaparak, laboratuvar r...Devamını Oku

Eğer öyleyse, bunun nasıl sonuçlandığıyla ilgili cesaret verici hikayeleri paylaşabilir misiniz?

Herkese merhaba! Bu topluluğa yeniyim ama biraz yardıma gerçekten minnettar olurum. Ve İngilizcem için üzgünüm, bu benim ana dilim değil.

23 yaşındayım ve son birkaç yılımı gerçek yanıtlar bulamadan gelecekte kim olmak istediğimi anlamaya çalışarak geçirdim. Tamamlamadığım bir diplomaya başladım ve aslında hiç çalışmadım, dolayısıyla çok az iş tecrübem var ve yüksek öğrenimim yok. Uzun yıllardır sıkışıp kaldım.

Sanatı her zaman sevdim, özellikle yazmayı ve çizmeyi/resim yapmayı. Uzun bir yolculuktan sonra şu sonuca vardım ki, her ne k...Devamını Oku

31 yaşındayım ve sanki kariyerim birden fazla kez raydan çıkmış gibi geliyor. Buna sürekli kızıyorum ve sanki 10 yılımı boşa harcamışım gibi hissediyorum.

Sosyal hizmet okumak için üniversiteye ilk gittiğimde, ikinci yılımda işe yerleştirme işyerimde zorbalığa uğradığım için ayrılmak zorunda kaldım. O noktaya kadar inanılmaz derecede iyi gidiyordum ama yerleştirme sırasında başarısız olmaya hazırdım. Aylarca süren düşüşler yaşadım.

Farklı bir sosyal bilimler bölümüne geçtim, çok çalıştım ve sonunda en iyi notlarla mezun oldum. Daha ...Devamını Oku

Herkese merhaba, tamamen kaybolmuş olduğum ve açıkçası biraz korktuğum için size ulaşıyorum. 20 yaşındayım ve birkaç ay önce resmi olarak üniversiteden ayrıldım. Tüm akademik şeyler (yazılar, tempo, sürekli uzun vadeli bağlılık) beynimde işe yaramadı. Buna dayanamadım ve şimdi nasıl gerçek bir yetişkin olabileceğimi bulmam gerekiyor. Benim Anlaşmam: Benim sorunum, yavaş ve kolay şeylerden çok sıkılmam. Canlı ve odaklanmış hissetmek için yüksek basınçlı, hızlı hareket eden kaosa ihtiyacım var. Eğer rutin bir iş varsa yokum. İşte işin tuhaf ...Devamını Oku

Ben (21F) 6 ay önce mezun oldum ve kendimi tamamen kaybolmuş hissediyorum. Aslında mezuniyet sırasında ailemle bağlantımı kaybettim ve bir şekilde tüm süreç boyunca yön duygumu tamamen kaybettim.

Bir temizlik şirketinin operasyonlarını yapmak üzere 9-5 iş teklifi aldım ama kabul etmedim. Şimdi 6 ay oldu ve bir hastanede yemek hizmetinde sıkışıp kaldım, birikimlerimin yavaş yavaş tükenişini izliyorum. Emekliler sürekli olarak eğitimimi neden ilginç bir şey için kullanmadığımı soruyor. Artık bir cevabım yok.

Geleneksel ofis işlerini yapmayı düşünemi...Devamını Oku