Kategori: Tavsiye Öneri Floodları

46 yaşındayım ve 16 yıldır evde oturan bir anneyim. Çocuğum ergenlik çağından sonraki hayata gerçekten daha iyi hazırlanmalıydım. Onlar 13-14 yaşına geldikten sonra bir miktar işe geri dönmek istedim ama sonra covid oldu ve tüm bunlar arka planda kaldı. Kovid beni biraz agorafobik yapıyor. Kocam hiçbir zaman benden çalışmamı istemedi ya da çalışmadığım ya da para harcamadığım için beni suçlu hissettirmedi (çok şükür). Ama hayatımın bu aşamasında kendimi zavallı, iyi maaşlı bir hizmetçi gibi hissetmeye başlıyorum. Mevcut bir becerim yok ve önl...Devamını Oku

Yakın gelecekte üniversitede ne okumak istediğime karar vermem gerekiyor. Edebiyat ve tarih konusunda gerçekten güçlü bir geçmişim var ama liberal sanatları seçersem iş bulamayacağımı düşünüyorum. Benim tutkum edebiyat ama edebiyat diploması... işe yaramaz gibi görünüyor... Tarih alanında lisans eğitimi almayı ve sonra hukuk fakültesine gitmeyi düşündüm, ama hukuk bana göre değil aslında.

Daha sonra mimariyi düşündüm. 8 yıldır mimarlık bölümünü seçtiğim sanat okuluna (müfredat dışı) gidiyorum. Orada temel render, draft, model yapımı vb. ö...Devamını Oku

Herkese merhaba,

Ben 25 yaşında bir adamım. Üniversitede Tarih alanında lisans ve yüksek lisans eğitimi aldım, ancak yaşadığım şehirde bu alanda iş bulma şansım ülkenin geri kalanında (İspanya) olduğu gibi çok düşük. Tarih okumayı seçtim çünkü kişisel ilgilerime dayanıyordu (bu konuda tutkuluyum), çünkü hiçbir zaman takip edecek net bir profesyonel meslek bulamadım. Okuduğum alanda kariyer anlamında başarılı olamadığım için bu yıl Özel Güvenlik alanında Mesleki Sertifika alarak güvenlik görevlisi olarak çalışıp nihayet profesyonel hayatı...Devamını Oku

Son zamanlarda bir kullanıcı, temelde dünyayı avucunun içine alıp milyonlar kazandıktan sonra, neşe paketi dışında her şeyi kaybettikten sonra yardım istemek için buraya geldi.

Ve yapay zekayı hafife aldıkları için unutulmaya mahkum edildiler. Ve potansiyel olarak zengin olduğun için. Bu grupta izin verdiğimiz bir şey. Burada olumsuz oy bile verilmemesi gereken bir şey.

Millet, bu savunmasız bir nüfus grubu. Acı, korku ve kafa karışıklığı içindeki insanlar, beyinlerinin dil işleme kısımlarını içeren mantıksal fakülteler de dahil olmak üzere tamamen...Devamını Oku

29(F) yaşındayım ve duygusal olarak bitkinim. Hayattaki her şeyi "doğru" yaptım ama yine de içim boş, bağlantım kopuk ve bunların herhangi birinin ne anlama geldiğini merak etmeye başlıyorum.

Hayatı nasıl yaşamaya değer hissettireceğimi bilmiyorum. İntihara meyilli değilim, sadece yıprandım - zihinsel, duygusal ve ruhsal olarak - ve hayat onlardan almaya devam ederken insanların nasıl devam ettiğini anlamam gerekiyor.

İşte hikayem parçalar halinde:

20'li yaÅŸlarımın başında sevdiÄŸim biri için dünyanın öbür ucuna taşındım. Onun "benim ÅŸahsım" olduÄ...Devamını Oku

Çok fazla boşluk nedeniyle neredeyse hiç iş tecrübem yok.
4-5 yıl boyunca hiçbir zaman kullanamayacağım bir muhasebe diplomasıyla mezun oldum çünkü o sektörde bir işim olmadığından çok geçti ve o zaman bile temelde başarısız olduğum bir stajyerlikti.
Ehliyet sahibiyim ama direksiyona geçmekten çok korkuyorum.
Pek çok yere başvuruldu ancak ya radyo sessizliği ya da röportajlardan sonra gölgede kaldı. Aradığım yerler dahi cevap vermiyor.
Geçici ajanslar çalışmıyor.
Teklif alsam bile bir işi 2 haftadan fazla nasıl sürdüreceğim? Geceleri uyuyamıyoru...Devamını Oku

Ben (24 ay) gazeteciliğin bana göre olmayabileceğinin farkına vardım. Pek çok yönden bana çok iyi uyuyor, ancak serbest çalışan olarak ve iş ararken elimden gelenin en iyisini yapabileceğimi sanmıyorum çünkü topluluğu kaybetme ihtimalinden ve iş dışında bir HAYAT'tan dehşete düşüyorum.

Eski sevgilim beni terk etti çünkü yeni bir gazeteci olarak şu anda nerede yaşayacağımı seçemeyeceğimi söylemeye o kadar kararlıydım ki... ama işte buradayım, hâlâ annemin evinde barista olarak işe başlamak üzereyim. Kendimden utanmalıyım. Artık bunun bana göre...Devamını Oku

Ben 24 yaşında (Ocak'ta 25'ine girecek) bir erkeğim ve hala üniversiteyi neredeyse bitirdim ama dürüst olmak gerekirse, bulunduğum felsefe programı yerine farklı bir üniversiteye gidip işletme programı yapmak istiyorum ve gerçekten bu programı artık yapmak isteyip istemediğimi bilmiyorum ama aslında ne yapmak istediğimi de bilmiyorum, sadece insanları sevdiğimi ve insanlarla arası iyi olduğunu biliyorum ve işi seviyorum. Sizin için neyin doğru olduğunu nasıl anlayacaksınız?

Dizüstü bilgisayarda çalışmaktan nefret ettiğimi ve el işçiliği içeren bir şey üzerinde çalışmak istediğimi fark ettim, ancak izlenecek potansiyel yollar hakkında hiçbir bilgim yok.

Sanat ve çevrenin korunmasıyla çok ilgileniyorum, eğer bunun bir faydası olacaksa…

Herkese merhaba,
Bunu gönderiyorum çünkü gerçekten kaybolmuş hissediyorum ve artık hayatımın hangi yöne gitmesi gerektiğini bilmiyorum. 26 yaşındayım ve sonunda beni yakalayan onlarca yıllık baskıyı taşıyormuşum gibi hissediyorum. İşimi bırakmaya çok yaklaştım ve ciddi bir şey yapmadan önce perspektife ihtiyacım var.

İşte resmin tamamı.

Geçmişim hakkında biraz

Babam ben doğmadan kısa bir süre önce vefat etti. O zamandan beri o taraftaki aile dinamikleri her zaman karmaşıktı. Zengin ve çok başarılı bir iş yürüten amcam hayatıma girip çık...Devamını Oku

Bu cuma 21 olacağım.

Ve ben 19 yaşımdaki aynı boktan biriyim. Yaşlanmaktan nefret ediyorum, özellikle de büyüdükçe daha da büyüyorum. kullanışsız ben oluyorum. Nasıl? 21 yaşında birinin iş bulması bekleniyor ama 16 yaşında birinin iş bulması beklenmiyor (eğer iş bulurlarsa bu bir artı). Ve hiç işim olmadı, çağrı merkezlerinde veya fast food'da bile (benim şehrimde veya yakınında yarı zamanlı iş kültürü pek mevcut değil, ya haftanın 6 günü günde 7-8 saat çalışıyorsun ya da hiç çalışmıyorsun).

Bunların bahane gibi geldiğini biliyorum ...Devamını Oku

Bir akıl sağlığı krizinin ardından 14 yıl sonra Londra'dan küçük memleketime taşındım.

Evde olduğum birkaç gün içinde bir iş buldum; bu, Londra'daki önceki görevimden 20 bin £ daha az; küçük bir kasabada Londra'dan maaş beklemiyorum.

Ama düşünebildiğim tek şey Londra'ya geri dönmek. Gündüz ve gece.

Beni yanlış anlamayın, Londra'da yaşamak benim için çok zordu, orada yaşamak benim hayalimdi ama geçinebilmem için bana yeterince para kazandıran bir iş yapmak zorunda olmak bana zarar veriyordu. Bu kadar sevdiğim güzel şehrin tadını bile çıka...Devamını Oku

Bilmiyorum, ne yaparsam yapayım her zaman tutarlı olmak isterim. Ama ben en tembel pro max'im, ya oturup işleri tek seferde bitiririm ya da ertelerim! Takip edebileceğim ve geliştirebileceğim faydalı ipuçları var mı?

Aileme olan mali bağımlılığımı kesmeye çalışıyorum; zehirli oldukları için değil, artık suçluluk duygusuyla yaşayamadığım için. Hatalar yaptım, sorumluluktan kaçtım, yıllarımı (ve tonlarca parayı) boşa harcadım ve onlara itiraf etmek istediğimden daha fazla zarar verdim.

Sorun şu: Ben "özgür kalmaya" çalışmıyorum - kendimi cezalandırmaya çalışıyorum. Egom (dahası, toplumun yargısı) temel işleri almama izin vermiyor ve utancım beni onların desteğini hak etmediğime inandırıyor. Kendi sorumluluğumla yüzleşmek yerine öfkemi topluma yansıtm...Devamını Oku

Ben 32(f), Malezya. Bilgisayar bilimi okudu, derece. En iyi ihtimalle vasattım. AR/VR'nin yükselişte olduğu bir startup'ta stajyerlik yaptım. Startup'ların genellikle ilk başta olduğu gibi eğlenceliydi. Daha sonra birkaç yıl sonra sadece bir yıl kaldığım bir çokuluslu şirkete gittim. Her neyse, zamanla gelişimden aslında nefret ettiğimi fark ettim. Haftalarca/aylarca aynı projeye bakma süreci, küçük değişiklikler, son dakika değişiklikleri. Nihayet 1 yıl önce geliştirmenin bana göre olmadığını anladım, serbest/yan iş olarak denedikten sonra bile bunları ...Devamını Oku

Boş zaman/iş hayatı dengesine neredeyse her şeyin üstünde değer veriyorum ve vasıflıysam ve yine de iyi bir ücret alıyorsam veya çalışma haftası 40 saatten az olan veya belki de M,T,Th,F gibi karışık programa sahip bir iş bulursam işimi hızlı bir şekilde bitirebileceğim bir iş bulmak güzel olurdu. Hangi iş olursa olsun eğitim almaya hazırım (üniversite ATM'sindeyim). Herhangi bir öneri büyük beğeni topluyor.

Herkese merhaba!

İtalya'da bir yüksek lisans programına (görsel iletişim/marka yönetimi) kaydolmayı düşünüyorum ve öğrenim ücreti oldukça önemli. Ancak bu programların sıfırdan başlayan biri için uygun olup olmadığından emin değilim. Grubun geri kalanının gerisinde kalıp hiçbir şey öğrenememekten endişeleniyorum.

İtalya'da özellikle yeni başlayanlar için yüksek lisans programlarıyla deneyimi olan var mı? Herhangi bir görüş veya tavsiye çok takdir edilecektir!

Teşekkür ederim!

Lise hayatımın son iki yılı covid nedeniyle elimden alındı. Bu çevrimiçi derslerde neredeyse hiçbir şey yapmadım ama yine de beni geçtiler. Liseden sonra ceza adaleti dersleri almaya çalışmak için üniversiteye gittim. Bu dönemde covid hala sorundu ve derslerimizi de etkiledi. Öğretmenlerin gelmemesi, ders programımda büyük boşluklar kalması gibi. Bahsetmem gereken en önemli şey, araba kullanmaktan nefret ettiğim ve sürüş kaygım olduğu. 3 dakika uzaklıktaki benzin istasyonuna giderken gergin olmamalıyım. O dönemde kendimi üniversiteye arabayla gitmeye gerç...Devamını Oku

Bunu içimden atmaya ihtiyacım var ve belki burada olan birinden haber almalıyım.

15 yaşında liseyi bıraktım, babamın arabasını ehliyetsiz olarak tek başıma ülke çapında sürdüm ve ilk gerçek işime başladım. 17 yaşıma geldiğimde 6 rakamlı müşteriler için Facebook reklamları yayınlıyordum. 19 yaşına geldiğimde o kadar etkili bir pazarlama sistemi kurmuştum ki, ailemin ayda 30 bin dolar kazandıran tek restoranını alıp birden fazla lokasyonda neredeyse 8 rakamlı bir restoran zincirine ölçeklendirdim. Yasal olarak içki içmeye başlamadan önce CMO'ydum.
...Devamını Oku

Yarın psikiyatri koğuşundan taburcu oluyorum. Ben 23m. 2022'de içkiyle dibe vurdum ve şu anda 3 yıldır ayığım ama hayatımı asla yeniden inşa edemedim. Sanki dibimin altındaki çukurları keşfediyormuşum gibi geliyor. Bazı iyi günlerim oldu ve her zaman ayağa kalkmayı denedim. Dünyada olup bitenlere karşı duyarlıyım ve her zaman doğru olanı yapma ihtiyacını hissediyorum. Anlamla mücadele ediyorum.

Zihinsel bir çöküntü yaşadığım için üniversiteyi bitirdikten 2 hafta sonra bıraktım çünkü depresyona o kadar kapılmıştım ki ne okuduğumu (hemşireli...Devamını Oku