Lisede zirve yaptım. Buradan nereye gideceğimden ve mezuniyetten beri sürükleneceğinden emin değilim.
Şimdi 32 yaşındayım. Evlendim ama çok fazla zevk almadım. Seçim verilirse, en azından aileme geri dönüp hayatımda bir miktar “kontrol” ve rahatlık alabilirim. Benim işim korkunç, ücret düşük.
Eşim ve oda arkadaşımla yaşıyorum çünkü henüz başka bir şey karşılayamayız.
Para harcamaktan korkuyorum çünkü her kuruş değerlidir, bu yüzden asla kendime harcamam ve eğer yaparsam kendimi suçlu hissediyorum.
Hafta sonu yaşıyorum gibi görünüyor ama aldığım hafta sonları donuk, unutulabilir ve sadece bir bulanıklık çünkü çok hızlı oluyor.
Tek bildiğim daha fazla para kazanmak istiyorum, ama berbat olan şey, yine de onu harcamaktan korkarsam ve 32 yaşım şimdi hayatımın bittiğini hissediyorum ve her zaman lise ve ortaokulda iyi zamanları hatırlayarak kendimi yakalıyorum.
Nereye gideceğimden emin değilim.
Etiketler:
Benzer İçerikler
Hayatımın son 5 yılını üniversiteye giderek ve aslınd...
Şu anda otizm spektrumundaki çocukları desteklemek için programlar ve müdahaleler yapmayı içeren bir BCBA (davranış analisti) olarak çalışıyorum. Görünüşte kulağa hoş gelse de sor...
20'li yaşlarımı perakendede harcadım
Üniversiteden ayrıldıktan sonra saat başına 19'dan fazla maaş veren hiçbir iş bulamadım. Bu... yaklaşık 2018 yılıydı. Bunu kabul ettim ve rafları stoklayan büyük bir perakende zinci...
Diş hekimliği fakültesinde geçirdiğim 4,5 yılın ardı...
Diş hekimliğinden mezun olmak üzereyim ama kendimi bu konudan kopuk hissediyorum. Bu konuda yetenekliyim ama her gün hastalarla uğraşmanın getirdiği duygusal yük beni tüketiyor ve kendimi mu...
Başarısızlık güvenimi kırdı ve artık nasıl ders ça...
Herkese merhaba, 20 yaşında bir kızım ve şu anda kendimi gerçekten kaybolmuş hissediyorum, bu yüzden benzer şeyleri yaşamış insanlardan tavsiye almayı umuyorum. Birkaç yıl önce fizik...
bir an önce perakendeden çıkmam lazım
22 ay yaşıyorum, annemle yaşıyorum (57) annem erkek arkadaşım (64) ve erkek kardeşim (30) şu anda çalışıyor ve perakende satıştan çıkmak istiyor (Giver'de, shoprite'da çalıştım, ş...
Başarılı/iyi maaşlı olmak hâlâ mümkün mü?
27 yaşındayım, dil bilimi mezunuyum ve 5 yılı aşkın süredir özel yabancı dil öğretmeni olarak çalışıyorum. Serbest meslek sahibiyim ve açıkçası bu yolu seçtim çünkü o zamanlar ...
Yüksek işlevli ama huzursuz - Baskı altında özgürlükt...
Kaçırılan hesap! TL;DR: Yüksek fonksiyonluyum ama huzursuzum. En iyi baskı, yapı ve fiziksel hareket altında çalışırım; açık, yapılandırılmamış yaşam evreleri beni fazla düşün...
Yazılım geliştiricisi çeyrek ömür krizi yaşıyor
Ben (28M) 18 yaşımdan beri yazılım mühendisi olarak çalışıyorum. Çıraklık eğitimi aldım ve üniversiteye gitmedim. Bazı noktalarda bundan keyif aldım, bazı noktalarda ise sıkıcı b...
İş aramak tam zamanlı bir iş gibi gelmeye başladığın...
İş aramanın bu kadar yorucu olacağını bilmiyordum. Bazı günler gerçekten tam zamanlı bir iş gibi geliyor ama hiçbir geri bildirim ya da ilerleme yok. Arama yaparak, özgeçmişimi güncell...
Teknik Operasyonlar yolu ile İK yolu arasında seçim yapma
İlk işim için çok farklı iki kariyer yolu arasında seçim yapan yeni bir mezunum. Hangisinin daha iyi uzun vadeli büyüme ve küresel taşınabilirlik sunduğuna dair bazı bakış açıların...
1 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Honestly, I can’t imagine being stuck with JUST middle school and high school memories.
I can’t even remember the faces of those people, let alone much of anything I did.
You make choices in life. It’s never too late to change your direction but only you can do it.
Sounds like you need therapy and a career change.
Without therapy chances are even if you made more money – your wife or someone else will end up using it or asking you for it and you won’t be able to say no because you already have self-worth issues. You don’t believe you are worthy enough to have nice things or spend money on yourself and until you change that mindset and realize you are great and love yourself – nothing else will matter. You have to want to do better for YOURSELF. Not for anybody else. You have to love yourself so much that this person (whether you want to imagine that person to be toddler you, you from middle or highschool or you now) deserve to be happy and fulfilled and have what you want or need and that you are protecting that person and standing up for them (aka you). It’s a mindset shift.
Until you do it, you won’t feel like you deserve that better job, house, apartment, life, whatever. And may end up self-sabotaging yourself.
Good luck on the development work. You can do it. You just need to know how and there’s a lot of books out there that can help (personally I like the worthy book by Jamie but up to you). Once you conquer that then set a goal for a better paying job, good money habits, and adventures. Set a goal of going on a trip somewhere new and different. Different country, different place and different people. I worked for a career path that I knew would lead to making money and I’m glad I did and I’ve been on many adventures to many countries and I get to do that every year. It’s been great creating memories and these memories have been much better than high school.