Çok bunaldım. 31 yaşındayım ve görünüşe bakılırsa her yol son derece düşük maaşlı, son derece rekabetçi veya yapay zeka yüzünden ölüyor.

Lisans eğitimimi Ocak ayında bitirmek için geri dönüyorum. Junior olarak gireceğim. 5 yıldır yoktum. Ayrılma şeklim nedeniyle herhangi bir bölüme geçebilirim ve bitirmem için dört dönemim var. Şu anda tarih bölümüne kayıtlıyım.

Eskiden Amerikan çalışmaları bölümünde okuyordum ama bir aptal (ve ciddi bir akıl hastası) olarak bölüm başkanını genellikle yüksek lisans öğrencilerine ayırdıkları araştırma asistanı pozisyonuna getirdim. Bana kızgın bir e-posta gönderdi. Yanıt vermeden ona ulaştım, bu yüzden bundan uzaklaşmanın en iyisi olduğunu düşünüyorum. (Beni daha önce görmüştü ve bir ay önce kampüste onun yanından geçtiğimde merhaba demişti, bu yüzden beni hatırlıyor).

Tarihin de benzer bir pivot olduğunu ama yeni profesörlerin olduğunu hissettim. Ayrıca özgeçmişte biraz daha mantıklı ve okunabilir geldi.

Kronik bir hastalıkla, ciddi DEHB’yle, akıl saÄŸlığı sorunlarıyla ve babamın hastalanmasıyla mücadele ettim. Bu yüzden geride olduÄŸumu biliyorum.

Gözlükçü, Nadir ve Antika Kitap Değerleme Uzmanı, Evcil Hayvan Mağazası Sorumlusu, Müze Güvenliği ve bir bakkalda Ön uç yöneticisi olarak çalıştım.

İşte baktığım işler (ve yüksek lisansa gitmekte bir sakınca görmüyorum):

Kütüphaneci
ArÅŸivci
Genetik Danışman
Akademik Danışman
Pazar Araştırma Analisti
Oftalmik Hemşire (Gerçekten sadece gözlerle çalışmak isterdim, başka hiçbir şeyle çalışmak istemezdim bu yüzden bu beni küçümser)
Hukuk (200 bine mal oluyor, bu yüzden bu mümkün değil)
Ä°K

Ayrıca Kamu Yönetimi alanında yüksek lisans yapmayı da araştırdım. Bunu devlet işi olarak anlıyorum ama araştırma yaparken bile tüm açıklamalar en iyi ihtimalle belirsiz olduğundan bu konuda kafam hala karışık.

Temelde baktığım her ÅŸey beni heyecanlandırıyor ve ardından Reddit’te bununla ilgili yazıları okuyorum ve her ÅŸey aynı. “Yılda 40 bin kazanıyorsun ve hayatta kalamıyorsun” veya “her bin adaya 1 iÅŸ açılıyor” veya “bu iÅŸ yapay zeka yüzünden ölüyor. KeÅŸke hiç girmeseydim. Hiçbir umudum olmadan iÅŸten çıkarıldım. Hemen gemiye atla”.

Matematikte iyi değilim. Ne yazık ki. Matematikte iyiyim ama yine de İYİ DEĞİLİM, bu yüzden bunun olanaklarımı sınırladığının farkındayım. İdeal olarak hemşire olmazdım çünkü bunun benim mesleğim olmadığını düşünüyorum ama sadece üç iş var gibi görünüyor:

Muhasebeci ol
HemÅŸire ol
Muhasebeci ol

Sensizliğin içinde boğuluyorum. DEHB nedeniyle karar verme konusunda berbatım. Zamanın bana yardımcı olacağını sanmıyorum. Ben zaten yaşlıyım. Ah. Daha başlamadan başarısız olduğumu hissediyorum. Ben aslında çoğunlukla Kütüphaneci yolunu seçtim çünkü yüksek lisansta bu yolu seçen birçok arkadaşım var ve kitap işimi çok seviyorum. Ama saatte 20 dolara denk bir ücret ödediği gerçeğini görünce kalbim kırılıyor.

Bir konuda diploma almanın bana hiç bitirmemiş olmaktan daha fazla yardımcı olacağını hissediyorum. Ama ben bir yol istiyorum ve yüce bir arayışa aldırış etmiyorum.