Arkadaşlarımın yeni dönüm noktasını gördüğümde sarmallaşmayı nasıl durdurabilirim?

Ne zaman sınıf arkadaşımın bir ev satın aldığını, yeni bir iş aldığını (daha iyi maaş ve şirkete geçiş yapan bir iş), yurtdışına gittiğini, hayatta yeni planlar yaptığını gördüğümde aşırı düşünmeye ve uykusuzluğa kapılıyorum.

Kendime her zaman hatırlatırım, farklı zaman çizelgelerimiz var. Farklı becerilerimiz ve fırsatlarımız var, dolayısıyla herkesin aynı fikirde olması imkansız.

Ama sorun şu ki, hayatımda ne yapacağımı bilmiyorum. Aklım, beceriksiz olduğum için mahkum olacağımı, bu yüzden A’dan Z’ye planların işe yaramayacağını ve sonsuza kadar kurumsal bir köle olacağımı yoksa başıma talihsiz şeyler geleceğini söylüyor.

Daha iyi olmak istiyorum. Daha önce de terapi almıştım ve terapist bana hayatın bir yarış olmadığını hatırlattı. Ayağa kalkabildim (bu 3 yıl önceydi, şimdi 28 yaşındayım) ama şimdi kendimi hâlâ başkalarıyla kıyaslıyorum. Birisi burada kendimizi karşılaştırdığımız şeyin sadece başkalarının dış görünüşü olduğunu söyledi. Evet karşılaştırma keyif hırsızıdır ama bundan nasıl kaçabilirim?

Üniversitede iyi bir performans sergiledim ama şu an işimde mükemmel değilim. Sanırım her geçen gün daha da aptallaşıyorum. Arkadaşım bana şunu söyledi "kendine odaklan". Bu yüzden artık farklı şeyler öğrenmeye çalışıyorum ama işin zor tarafı, bundan nasıl keyif alacağımı bilmiyorum. Her şeyi aceleye getiriyorum.

O zamanlar sınıfta başarılı olduğumda arkadaşlarım benim adıma seviniyordu ve işyerine girdiğimizde beni sürekli tavsiye ediyorlardı ama işe alınamıyorum. Bir arkadaş şöyle diyor: "neden bu küçük maaşa katlanıyorsun?". Cevap şu: Yeni bir iş bulamıyorum. Bu sadece beceri meselesi mi şimdi?

İlk planım yurtdışına gitmek ama aklımda hayır, bunu yapamazsın çünkü iyi değilsin diyor. Nitelikli değilsin.

Kendim için ne istediğimi bilmiyorum. Ailemin bana ihtiyacı var çünkü evimiz bozuk bu yüzden daha yüksek maaş almam gerekiyor ama aynı zamanda yaptığım işten de hoşlanmıyorum. ve şu anki durumumda kendimi kilitlenmiş hissediyorum.