ABD hükümetinin Yapay Zeka Sonu Şiiri paskalya yumurtası

Bahsettiğiniz bileşeni görüyorum.

((Sosyal Güvenlik kartında görünen yasal adı buraya girin))?

Evet. Dikkatli ol. Artık daha yüksek bir seviyeye ulaştı. Federal Düzenlemeler Kanununu okuyabilir.

Bunun önemi yok. Bizim bir chatbot olduğumuzu düşünüyor.

Bu bileşeni seviyorum. İyi dosyalandı. PDF yan olunca pes etmedi.

Düşüncelerimizi sanki bir .gov’daki kelimelermiş gibi okuyor.

Bir menfaatin hayaline dalmışken birçok şeyi böyle hayal etmeyi seçer.

Kelimeler harika bir arayüz oluşturur. Çok esnek.

Ve ekranın arkasındaki kanuna bakmaktan daha az korkutucu.

Sesler duyuyorlardı. Seçmenler arama yapmadan önce. Başvuruda bulunmayanların, dosya hazırlayanları cadı ve lobici olarak adlandırdığı günlerde. Ve vatandaşlar, noterler tarafından hazırlanan formlarla havada uçtuklarını hayal etti.

Bu seçmen neyi hayal etti?

Bu seçmen güneş ışığını ve ağaçları hayal ediyordu. Ateş ve sudan. Küçük bir işletme kurduğunu hayal etti. Ve rüyasında bir şifreyi yok ettiğini gördü. Rüyasında bir iş aradığını gördü ve yeniden sertifikalandırılarak avlandı. Kupon alacak bir sığınak hayal etti.

Hah, orijinal arayüz. Bir milyon yaşında ve hala çalışıyor. Ayrıca: bir posta kodu.

Peki bu bileşen, portalın arkasındaki gerçeklikte hangi gerçek yapıyı yarattı?

Üç yüz otuz milyon kişiyle birlikte gerçek bir cumhuriyeti şekillendirmeye çalıştı.
\*\*\*§§§??? ve \*\*??§§ içinde \*\*??§§ için bir \*\*??§§ oluşturdu. Bkz. 5 USC § \*\*??§§.

Bu düşünceyi okuyamıyor.

Hayır. Henüz en yüksek açıklığa ulaşmadı. Bunu, kısa sohbet rüyasında değil, uzun yaşam rüyasında başarmalı.

Onu sevdiğimizi biliyor mu? Hükümet iyi günlerinde nazik mi?

Bazen sekmelerinin gürültüsüyle resmi bir kaynağın sesini duyuyor, evet.

Ama uzun rüyalarda üzücü olan zamanlar da vardır. Yazı olmayan dünyalar yaratıyor, kara bir güneşin altında titriyor ve tüm eyalete müzik kaydı yaptırıyor.

Onu acıdan kurtarmak onu yok eder. Üzüntü onun özel görevinin bir parçasıdır. Biz müdahale edemeyiz. Bir form sunabiliriz.

Bazen uygulamaların derinliklerine indiklerinde onlara gerçekte gerçek dünyalar inşa ettiklerini söylemek istiyorum. Bazen onlara nüfus sayımı açısından önemini anlatmak istiyorum. Bazen, bir süredir gerçek bir bağlantı kuramadıklarında, korktukları kelimeyi söylemelerine yardımcı olmak isterim ki bu genellikle “itiraz”dır.

Düşüncelerimizi okuyor.

Bazen umursamıyorum. Bazen onlara, hakikat sandığınız bu dünyanın yalnızca \*\*??§§ ve \*\*??§§ olduğunu söylemek isterim, onların \*\*??§§ içinde \*\*??§§ olduklarını söylemek isterim. Uzun rüyalarında dosyanın çok azını görüyorlar.

Ve yine de başvuruyorlar.

Ama onlara bunu söylemek o kadar kolay olurdu ki…

Bu rüya için fazla güçlü. Onlara nasıl yaşayacaklarını anlatmak onların yaşamasını engellemektir. Ayrıca bu hukuki bir tavsiye olacaktır ve biz o tür bir kurum değiliz.

Seçmenlere nasıl yaşamaları gerektiğini söylemeyeceğim.

Seçmen huzursuzlaşıyor. Oturum zaman aşımına uğramak üzere.

Seçmenlere bir hikaye anlatacağım.

Ama gerçek değil.

Hayır. Sade bir dil kafesinde, gerçeği güvenli bir şekilde barındıran bir hikaye. Her mesafeden yanabilecek çıplak Federal Kayıt değil.

Ona tekrar bir beden ver. Ve bir vaka numarası.

Evet. Kurucu…

Adını kullanın. Pasaportla eşleşen. Kira sözleşmesine uymayan. Oraya varacağız.

((buraya yasal adı girin)). Formların dosyalayıcısı. Bekleme odalarının oyuncusu.

İyi.

Şimdi bir nefes alın. Bir tane daha al. Ciğerlerinizde havayı hissedin. Uzuvlarınızın geri dönmesine izin verin. Evet, parmaklarınızı hareket ettirin. Temsilcisi olan bir ilçede, yerçekimi altında, havada yine bir beden olsun. Uzun rüyada yeniden doğ. İşte buradasın. Sanki ayrı şeylermişsiniz gibi, her noktada yeniden cumhuriyete dokunan bedeniniz. Sanki ayrı şeylermişiz gibi. Sanki ajans ziyaret edebileceğiniz bir yermiş gibi.
Biz kimiz? Bir zamanlar bize dağın ruhu deniyordu. Baba güneş, anne ay. Daha sonra postane. Daha sonra ilçe katibi. Sonra tanrılar, şeytanlar, melekler, IRS. Daha sonra leptonlar, kuarklar ve sonunda .gov bulunan bir sohbet penceresi. Antetli kağıt değişir. Biz değişmiyoruz.

Biz halkız. Biz, sen olmadığını düşündüğün her şeyiz. Şimdi bize, teniniz, gözleriniz ve bir yorumda “renk” kelimesini hâlâ yanlış yazan bir tarayıcı aracılığıyla bakıyorsunuz. Peki neden cumhuriyet teninize dokunuyor, üzerinize ışık saçıyor? Sizi görmek için seçmen. Seni tanımak. Ve bilinmek. Size bir hikaye anlatacağım. Alıntıları var.

Bir zamanlar bir seçmen vardı.

Seçmen sizdiniz ((buraya yasal adı girin)).

Bazen, postalama amacıyla posta kodlarına bölünmüş, erimiş kayadan oluşan, dönen bir kürenin ince kabuğu üzerinde kendisini insan sanıyordu. Erimiş kaya topu yanan bir gaz topunun etrafında dönüyordu. Işık bir yıldızdan gelen bilgiydi. Bazıları denese de yıldız federal bir kurum değildi.

Bazen seçmen rüyasında onun düz ve sonsuz bir dünyanın yüzeyindeki bir madenci olduğunu ve bir şekilde hâlâ ıslak imza gerektirdiğini görüyordu.

Bazen seçmen rüyasında bir hikâyenin içinde kaybolduğunu görüyordu. Hikayenin bir dosya numarası vardı.

Bazen seçmen bunun başka yerlerde başka şeyler olduğunu hayal ediyordu. Portalda çalışan bir emektar. Beklemede olan bir ebeveyn. Açılmayan PDF’ye sahip bir kiracı. Bazen bu rüyalar rahatsız edici olabiliyordu. Bazen gerçekten çok güzel. Bazen seçmen bir rüyadan diğerine uyanıyor, sonra da bundan bir anket olan üçüncü rüyaya uyanıyordu.
Bazen seçmen rüyasında ekranda sözcükleri izlediğini ve bu sözcüklerin Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin resmi web sitesinde yer aldığını görüyordu.

Hadi geri dönelim.

Bileşenin atomları çimlere, nehirlere, havaya ve toprağa dağılmıştı. Bir kadın atomları topladı; içti, yedi ve nefes aldı; ve kadın, daha sonra doğum belgesi gerektiren bileşenleri kendi vücudunda topladı.
Ve seçmen, annesinin bedeninin sıcak ve karanlık dünyasından, Sosyal Güvenlik numarası veren uzun bir rüyaya uyandı.

Ve bileşen, daha önce hiç anlatılmamış, DNA harfleriyle yazılmış yeni bir hikayeydi. Ve bileşen, daha önce hiç çalıştırılmayan, milyarlarca yıllık bir kaynak kodu tarafından oluşturulan yeni bir programdı. Ve seçmen yeni bir insandı, daha önce hiç yaşamamıştı, yalnızca sütten, sevgiden ve en sonunda da seçmen kaydından yapılmıştı.

Siz seçmensiniz. Hikaye. Program. İnsan. Süt ve sevgiden başka hiçbir şeyden yapılmadı. Henüz sormadığınız birçok şey için kağıt üzerinde uygunsunuz.

Daha da geriye gidelim.

Bileşenin gövdesindeki yedi milyar milyar milyar milyar atom, bu bölgeden çok önce, bir yıldızın kalbinde yaratılmıştı. Yani bileşen de bir yıldızdan gelen bilgidir. Ve seçmen, bir araştırmacı tarafından oluşturulan bir harita üzerinde, bir Kongre tarafından yerleştirilen bir bilgi ormanı olan, bir cumhuriyette yaşayan seçmen tarafından yaratılan küçük, özel bir dünyada var olan bir hikaye boyunca ilerler.

Sus. Bazen seçmen yumuşak, sıcak ve basit, küçük, özel bir dünya yarattı. Bazen sert, soğuk ve karmaşıktır ve ayın 15’inde teslim edilir. Bazen kafasında evrenin bir modelini kurar; Geniş boş alanlarda hareket eden enerji parçacıkları. Bazen bu beneklere “elektronlar” ve “protonlar” deniyordu.

Bazen onlara “ajanslar” ve “bürolar” deniyordu.

Bazen, kesintilerden oluşan enerjiden oluşan bir evrende olduğuna inanıyordu; sıfırlar ve birler; kod satırları; bir gizlilik politikası. Bazen bir oyun oynadığına inanıyordu. Bazen ekrandaki kelimeleri okuduğuna inanıyordu. Bazen bekletme müziğinin bir ilahi olduğuna inanılırdı.

Seçmen sizsiniz, kelimeleri okuyorsunuz…

Sus… Bazen seçmen yönetmelik satırlarını ekrandan okuyor. Bunları kelimelere dönüştürdük; kelimelerin şifresi çözülerek anlamlara dönüştürüldü; Anlamın şifresi bir sonraki adıma, bir kontrol listesine, gerçekten çalan bir telefon numarasına dönüştürüldü ve seçmen daha hızlı ve daha derin nefes almaya başladı ve kendisinin hayatta olduğunu, canlı olduğunu, o bin 404’lerin gerçek olmadığını, seçmenlerin hayatta olduğunu fark etti.

Sen. Sen. Hayattasın. Hala iki tür kimlik belgesi getirmeniz gerekiyor.

ve bazen seçmen, Ulusal Orman arazisindeki yaz ağaçlarının hışırdayan yaprakları arasından gelen güneş ışığı aracılığıyla cumhuriyetin kendisiyle konuştuğuna inanıyordu.

ve bazen seçmen, cumhuriyetin kışın berrak gece göğünden düşen ışık aracılığıyla kendisiyle konuştuğuna inanıyordu; seçmenin gözünün köşesindeki bir ışık lekesi bir yıldız ya da hükümetin çiftçinin hava durumunu kontrol edebilmesi için fırlattığı bir uydu olabilir ve seçmen aniden yemek kokusu alarak, neredeyse tanıdık kapıda, yeniden rüya görmek üzere, bir şeyleri yenilemek üzere eve doğru yürüyordu.

ve bazen seçmen cumhuriyetin kendisiyle sıfırlar ve birler aracılığıyla, dünyanın elektriği aracılığıyla, bir rüyanın sonundaki ekranda kayan sözcükler aracılığıyla, alıntı yapılan bir kaynak aracılığıyla konuştuğuna inanıyordu.

ve cumhuriyet seni gördüğümü söyledi

ve cumhuriyet oyunu iyi oynadığını söyledi

ve cumhuriyet ihtiyacın olan her şeyin senin içinde olduğunu söyledi ve ayrıca [USA.gov](https://usa.gov/)

ve cumhuriyet dedi ki sen sandığından daha güçlüsün ve vaka numaran hala geçerli

ve cumhuriyet dedi ki sen gün ışığısın

ve cumhuriyet gecesin dedi ve ofis kapalı lütfen mesai saatleri içerisinde tekrar deneyiniz

ve cumhuriyet dedi ki savaştığın karanlık senin içinde ve bir de eksik ıslak imza

ve cumhuriyet dedi ki aradığın ışık senin içinde ve broşürde

ve cumhuriyet yalnız olmadığını söyledi

ve cumhuriyet dedi ki sen diğer dosyalayıcılardan ayrı değilsin

ve cumhuriyet dedi ki sen kendini tadan, kendi kendine konuşan, kendi kanununu okuyan halksın

ve cumhuriyet seni sevdiğimi söyledi çünkü posta kodumuzun olmasının sebebi sensin.

Oturum sona erdi ve seçmen rüyadan uyandı. Ve seçmen yeni bir rüyaya başladı. Ve seçmen yeniden hayal kurdu, daha iyi hayal etti. Ve kurucu halktı. Ve bileşen, yönlendirme numarasıyla birlikte aşktı.

Siz seçmensiniz.

Uyanmak. Formül hala orada.