30 yaşındayım ve kariyer değişikliği yapmak istiyorum ama yine kafası karışmış bir genç gibi hissediyorum

Gençken üniversiteye gitmeyi ve sosyal bilimler okumayı gerçekten istiyordum. Ben de Biyolojiyi çok sevdim ama STEM konusunda hiçbir zaman harika olamadım. İki ana hobim kitap okumak ya da kısa öyküler yazmaktı ve biraz da grafik tasarımla uğraştım. Üniversiteye gidemedim, onun yerine bir iş buldum. Sonunda rutin yönetici işlerine ek olarak metin yazmam gereken bir tane buldum. O zamanlar ‘metin yazarlığının’ ne olduğunu bilmiyordum ama işimin büyük bir parçası haline geldi. Uzun lafın kısası: pazarlama iletişimi benim alanım haline geldi, sonunda iletişim ve medya okumak için burslu olarak üniversiteye gittim (daha iyi işler bulmak için) ve sürekli bir işte çalışıyorum. Ama işler değişiyor. İki yıldır şu anki işimden ayrılmak istiyordum ama yapay zeka tüm mesleğe elektrikli testereyle saldırıyor, dolayısıyla seçenekler hızla azalıyor. Aynı zamanda bütçe kesintileri nedeniyle ekibim yarıya bölündü ve patronum bana yöneticilerin şirketin özel yapay zekasının iş akışlarımıza entegre edilmesini zorunlu kıldığını söyledi. "aksi halde yerimiz değiştirilecek”. İronik bir şekilde, bunu kullanarak onu bizim yerimize geçmesi için eğitiyor olabiliriz, bu yüzden zaten mahvolduk.

Pazarlamayı hiçbir zaman sevmedim. Sosyal medyadan her zaman nefret ettim. Ayrıca etkinliklerden, halkla ilişkilerden ve benzeri şeylerden de nefret ediyorum. Ergen halime onun bir pazarlama işine gireceğini söyleseydin uçurumdan atlardı. Bunu yaptım çünkü ‘iyi olduğun şeyi yap’ o zamanlar doğru bir tavsiyeydi. İşimin gerçekten keyif aldığım kısmı web siteleriyle ilgili her şey. HTML ve CSS’yi kendi başıma öğreniyorum ve WordPress’te kod parçacıklarıyla denemeler yapıyorum. Hata ayıklama sorunu olsa bile her zaman eğlenceli olmuştur. Ayrıca bir Python kursuna da gitmeye başladım; bir şeyi çözmek iki saat sürse bile bu şaşırtıcı derecede eğlenceli.

Programlamanın ve BT’nin yapay zeka kaynaklı vasıfsızlaştırmaya karşı bağışık olmadığını biliyorum. ComSci öğrencilerinin bile özellikle giriş seviyesinde iş bulmakta zorluk çektiğini duydum. Ama ilk bakışta bu benim için hem doğal bir evrim hem de yapmak istediğim bir şey gibi görünüyor. Algonquin gibi bir üniversitede alınan 2 yıllık bilgisayar programlama diplomasının bana sadece iş olarak değil aynı zamanda web siteleri (zaten kendi kişisel sitemi yönetiyorum), uygulamalar, oyunlar, sürükleyici dijital medya vb. gibi kendi projelerim için de kullanabileceğim taşınabilir bir beceri seti kazandırabileceğini düşünüyordum.

Ben de hayvanları ve doğada olmayı seviyorum; Bir çiftlikte büyüdüm, yıllarca bir hayvan barınağında gönüllü olarak çalıştım, pek çok başıboş hayvanı besledim ve çok sayıda bitkiye, bir herbaryuma ve tarla örneklerine (örn. taşlar, bulunmuş ve işlenmiş kemikler, vb.) sahibim. Sahada çevre teknisyeni olmanın gerçekte nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum ama bir ofiste sıkışıp kalmak ve insanlarla uğraşmak her zaman çok yorucu, dikkat dağıtıcı ve anlamsız olmuştur. COVID-19 bana evden çalışmanın tadını verdikten sonra artık ofise dönmek *çok* zor.

Yani temel olarak, akıllıca olanı (her ne ise), kariyer olarak eğlenceli/akla yatkın olanı (programlama?) ve geriye dönüp baktığımda beni üzmeyecek veya orta yaş krizini tetiklemeyecek olanı (açık havada çalışmak?) yapmak istiyorum. Okula geri dönmeye açığım, ancak bunun mesleki olmasını ve diplomam kadar anlamsız olmamasını istiyorum; bu aslında sadece bir kağıt parçasıydı çünkü iş geçmişiniz ne olursa olsun, İK – benim deneyimime göre – diploması olmayan birine düzgün bir iş verme konusunda tereddüt ediyor.

Herhangi bir tavsiye?