Tanıdığım çoğu insan yüksek lisans yapıyor ve kendimi çok sıkışmış hissediyorum

Ailem üniversitenin finansmanına hiçbir zaman yardım etmedi. Bekarlarım bana 40 bin öğrenci borcu bıraktı. Geçen yıl çalıştım ve 23 bine düşürdüm. Yurt dışında yüksek lisans yapan pek çok insan görüyorum. O kadar kıskanıyorum ki bunun yetersiz bir ifade olduÄŸunu hissediyorum. KeÅŸke Avrupa’ya taşınabilmeyi o kadar çok isterdim ki. KeÅŸke orada yaÅŸayıp bir iÅŸim olduÄŸunu bilseydim. Bırakın neye gitmek istediÄŸimi bilmek bir yana, yüksek lisans derecesine bile param yetmiyor ve girebileceÄŸimi de sanmıyorum. Bu zor. Hayatımı mahvetmiÅŸ gibi hissediyorum. Åžu anki iÅŸimden ayrılırsam baÅŸka hiçbir yerde iÅŸe alınamayacağımı hissediyorum. Psikoloji diplomam var ve buradan nereye gideceÄŸim konusunda gerçekten zorlanıyorum. Ãœniversiteden sonraki hayat gerçekten çok zor. ÇoÄŸu zaman kendimi yalnız hissediyorum ve artık ailemle yaşıyorum ve bu da zor. Artık hayatımın geri kalanının iÅŸe yaradığını biliyorum ve bu yutulması zor bir hap. Depresyonda olabileceÄŸimi düşünüyorum