Yavaş yavaş hayattan vazgeçtiğimi hissediyorum ve artık ne yapacağımı bilmiyorum

Herkese merhaba, Birisinin beni anlayabileceÄŸini veya yardım edebileceÄŸini umarak buraya son çare olarak yardım aramaya geliyorum. Ben 21F’yim. Dört yıl önce ABD’ye taşındım ve o zamandan beri hayat benim için gerçekten zor oldu. Bana depresyon ve anksiyete teÅŸhisi konuldu ve yaklaşık bir yıl önce iÅŸimden ayrılmak zorunda kaldım çünkü o kadar ÅŸiddetli bir depresif dönem geçirdim ki yataktan bile kalkamadım.
O zamandan beri antidepresan kullanıyorum ve hemen hemen her ilacı denedim. Yaklaşık iki ay önce nihayet biraz yardımcı olabilecek bir tane buldum. Geçtiğimiz aylar son derece zor geçti. Hala hayatta olmamın tek sebebi aileme ya da erkek arkadaşıma zarar vermek istememem.

Dürüst olmak gerekirse hayatımda ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok. Son 3 yıldır ders çalışmadım çünkü tutkumun ne olduğunu anlamaya çalışıyordum ama şu ana kadar hayatta anlam bulamıyorum. Birkaç gün önce yeni bir iş buldum ama mutlu olmak yerine derin bir üzüntü duyuyorum. Bütün bir yılı evde izole olarak geçirdikten sonra tekrar dışarı çıkmaya korkuyorum ve utanıyorum.
Depresyonum ve kaygım o kadar şiddetli hale geldi ki defalarca hastaneye gitmek zorunda kaldım. Yine de hâlâ burada savaşmaya çalışıyorum ama yavaş yavaş giderek daha fazla vazgeçtiğimi hissediyorum.

Ailem adına kendimi çok kötü hissediyorum. Keşke onlara daha fazla yardım edebilseydim çünkü onların zaten çok mücadele ettiklerini biliyorum, özellikle de benim yüzümden. Pek çok hedefim ve hayalim var ama ne zaman bir şey yapmaya çalışsam yeniden bunalmaya başlıyorum. Zamanımı boşa harcarken hayatın nasıl geçip gittiğini düşünmeden duramıyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederiz.

(Ve evet, terapideyim ama pek yardımcı olmuyor gibi görünüyor.)