Gerçekten artık yalnız kalmaya alıştım. 18M hiç çıkmamış

Yani 18M yaşındayım ve hiç bir ilişkim olmadı, kimseyi öpmedim, bekaretimi falan kaybetmedim.

Gerçekten mastürbasyon yapmaktan, anime izlemekten, arkadaÅŸlarımla video oyunları oynamaktan, müzik yazıp çalmaktan, müzik dinlemekten gayet memnunum. "Sevgili kız arkadaşı ASMR" yatmadan önce. Bu noktada vücut yastığı falan bile alabilirim. Bu ASMR’ler gerçekten çok güzel ve rahat. Takıntılı porno/hentai izlemekten ya da benimle hiçbir ilgisi olmayan kızlara takıntılı olmaktan çok daha saÄŸlıklı.

Bu muhtemelen kulağa hem üzücü hem de iyi bir şey gibi gelebilir, ama bu benim için sorun değil. Açıkçası bir kız arkadaşımın olmasını tercih ederim ama o kadar da kötü değil. En azından konuşabileceğim, sohbet edebileceğim arkadaşlarım var. Sanırım bu bakımdan beni aklı başında tutan şey bu. Üstelik bazıları da benzer durumda. Sadece birkaç arkadaşım ve kız arkadaşım var, bazılarının eskiden vardı.

Açıkçası yalnız olmak da güzel bir şey, ne istersem, ne zaman istersem onu ​​yapabiliyorum. Zamanımı istediğim gibi geçirmekte özgürüm. Kimseyle tartışmak zorunda değilim, kalp kırıklığı yaşamak zorunda değilim ya da hiçbir önemi olmayan aptalca bir şey yüzünden bir kızın bana kızmasına gerek yok.

Çıkmayı şöyle tanımlayan bir arkadaşım vardı "gerçekten harika bir hobi" esasen ilişkinin yürümesi için çok çaba harcamanız gerekir. Onu ne zaman kız arkadaşıyla görsem genellikle tartışıyorlar, konuyu o başlatıyor ve o da onun HER ZAMAN sorunu çözmeye çalışmasından memnun oluyor. Yüzünde her zaman bu acı ifade vardı. Çok stresli görünüyordu ama birbirlerini sevdiklerini biliyorum bu yüzden onun adına mutluyum. Ona çok fazla zaman ve para harcıyor.

Bilmiyorum sanırım bu konuda farklı hislerim var. Belki de başa çıkıyorum. Halkınızın düşünceleri neler?