Daha fazla dayanamayacağını ve diplomamı alma şansının kalmadığını anladıktan sonra 25 yaşında çalışmayı bıraktım. Sonra birkaç ayı kendinden şüphe ve kaygı yüzünden felç olmuş halde geçir. Şimdi hayatta kaybolmuş hissediyorum

Ãœlke: Hollanda

Merhaba millet, başlıktan ve bulunduğumuz alt diziden de tahmin edebileceğiniz gibi, birkaç zorlu ayın ardından tamamen hayattan kopmuş durumdayım.

Son birkaç yıldır, matematikten çok daha az anladığım şehir planlama, inşaat mühendisliği anlamına gelen bir alanda lisans derecesi almak için çalışıyordum.
Ve ÅŸunu söyleyeyim, bu sektöre olan ilgime raÄŸmen 4 yılın 2’si bitmesine raÄŸmen hiçbir ÅŸey tam olarak yerine oturmadı.

Lisans derecesi almak benim düşünce seviyemin biraz üzerindeydi ve bu, çok sayıda zihinsel sorunla birleştiğinde, geçen yılın Aralık ayında buna daha fazla dayanamadım.
Durduktan sonra ileriye giden tek yol açık görünüyordu değil mi?, iş gücüne gidin ve elinizden gelenin en iyisini yapmaya çalışın. Yalnızca endişe ve kendimden şüphe etmem beni çok fazla şey yapmaktan alıkoydu ve diplomaya sahip olmamak, deneme kararlılığını gösterdiğim birkaç durumda şansımı zedeledi.

Şimdi, bir kez daha birkaç sert gerçeğin farkına vardım, hiç şansım olmayabilir ve bir nevi deneyimim olan tek şeyden uzaklaşmak zorunda kalabilirim ve bu yüzden üzerinde çalışacağım bir hedefin yanılsamasını bile tamamen kaybetmiştim.

Bütün hayatım durma noktasına geldi, hayatın ulaştığın hedeflerden ibaret olmadığını, yolculuğun varacağın yerden önce geldiğini biliyorum. Ancak artık bir varış noktam olmadan hareket edemeyecek durumda olduğumu görüyorum.

Şu anda herhangi bir tehlike altında değilim, ailemin rahat bir güvenlik ağı var ve şu ana kadar zihinsel olarak rahatsız olmama karşı sabırlı davrandılar, bunun için onlara şükürler olsun. Yine de böyle devam edemem.

Çaresizce yardıma ihtiyacım var, birkaç hobim var, hala daha az becerim var (bunun benim endişem ve kendimden şüphe duymam olabileceğini kabul etsem de) ve yolum yok.