26 ve başarısız gibi hissediyorum

26 yaşında bir kadınım, geçen yaz İspanyolca lisans eğitimimi yeni bitirdim. Şu anda gönüllü olarak Latin kökenli göçmenlere ESL (İngilizce) öğretiyor ve öğretmen olmak için başvuruda bulunuyor. Öğretmen olmayı bile istemiyorum ama mantıklı bir seçim bu.

Korktuğum şey, öğretmeyle birlikte gelen sürekli “açık” olma zorunluluğudur. Biraz içe dönük biriyim ve sürekli sosyal olmamı veya herhangi bir ofis politikasını yönetmemi gerektiren herhangi bir işte gerçekten zorlanıyorum. Oldukça kolay bunalırım ve çok hassasımdır (böyle olmasaydım gerçekten bunu kendi seçimim olarak yapmıyorum). Bu nedenle şu ana kadar yaptığım hiçbir iş işe yaramadı.

Lojistik satışlarını denedim, oradaki ofis ortamı beni diri diri yedi, dernek evi gibiydi. Tıbbi cihaz satışını denedim ve gölgeleme seanslarımı sevmeme rağmen bu iş için hayalet oldum. Garsonluk yaparken sürekli sosyal baskı nedeniyle işimi hep ağlayarak bitiriyorum. Ayrıca son birkaç ay içinde çoğunlukla müşteri hizmetleri ve idari işler olmak üzere yüzlerce işe başvurdum ve neredeyse hiç yanıt alamadım.

Yani evet ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yok. İspanyolca diploması iyi bir seçim değildi, artık biliyorum, sadece iyi olduğum ve keyif aldığım şeyi seçtim çünkü sadece bir diploma istiyordum. Artık geri dönemem. Gerçekten her şeye açık. Elektrikçi çıraklığı yapmayı düşünüyorum, oradaki tek endişem 5’2 110lb olmam ve şu konularda endişeleniyorum: 1. İşi fiziksel olarak yapamamak ve 2. İş arkadaşlarım tarafından cinsel tacize uğramak hahaha.

Herhangi bir önerisi olan var mı? Veya cesaret verici sözler 🙃