Hayatım Pişmanlık ve Boşlukla Dolu Hissettiğinde Nasıl İlerleyebilirim? Herhangi bir yol var mı?

Temel ayrıntıları koruyan daha kısa bir versiyon:

Nasıl ilerlemeliyim?

30 yaşındayım ve yeniden başlamak için kendimi çok yaşlı hissediyorum. Pişmanlıklarla doluyum ve onlarla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum.

En büyük pişmanlığım çok sevdiğim matematik çalışmamamdır. Çok çalışıp iyi bir üniversitede doktora derecesine ulaşmama rağmen bu duygu beni hiç terk etmedi. Bu konuda yeteneğim olduğuna inanıyorum ama artık o kadar da akıllı olmadığımı hissediyorum.

Ayrıca korku ve stres yüzünden birçok fırsatı mahvettiğimi de hissediyorum. Aynı zamanda hâlâ gizli kalmış bir trans kadınım ve kendim gibi yaşayamamak derin bir boşluk duygusu yaratıyor.

Hiçbir zaman gerçek bir ilişkim olmadı. Altı yıldır yakınlık olmadan uzun mesafeli bir ilişkim var. Yetmiyor, geleceği de yok ama onu üzmek istemediğim için bitiremiyorum.

Bu doktora bursuyla değerli bir şansım oldu ama ülkemdeki stres ve sorunlar nedeniyle potansiyelimin çok altında performans gösterdiğimi hissediyorum. Artık çok geç gibi geliyor ve iyileşeceğimden bile emin değilim.

Bütün bunlar göz önüne alındığında, bu pişmanlıkları aşmam gerektiğini biliyorum ama bu boşluğu nasıl dolduracağımı bilmiyorum.

Gerçek bir çözüm var mı? Deneyecek bir yol var mı?