24 yaşındayım ve geleceğimden emin değilim

24 yaşındayım ve geleceğim konusunda kendimi kaybolmuş ve baskı altında hissediyorum. Liseden mezun olduktan sonra 18 yaşında annemi kaybettim ve bu beni uzun bir depresyon, kaygı ve gerçek bir yön bulamama dönemine soktu. Büyürken hiçbir zaman istikrarlı bir ortamım olmadı; sürekli başkalarının evlerinde yaşadım, tek yatak odasını paylaştım ve çok içe kapanık biri oldum, zamanımın çoğunu video oyunları oynayarak geçirdim.

22 yaşında, yeni bir ortamın her şeyi düzelteceğini umarak ailemle birlikte yaşamak için farklı bir eyalete taşındım. Sonunda benim de kendi odam oldu. Üniversiteye gitmeyi denedim ama derslerde başarısız olmaya ve chatgpt gibi öğrenmek yerine kısayollara güvenmeye devam ettim. Üniversiteye transfer oldum ve bir noktada taşındım ama sonunda ağır bir kazaya uğradım, tüm derslerimden kaldım ve geçen baharda maddi yardımımı kaybettim.

Geçen yılki başarısızlığın ardından Temmuz ayında bana ciddi DEHB teşhisi konuldu ve bu her şeyi değiştirdi. Odaklanma sorunlarımı, yarışan düşüncelerimi ve okulun neden her zaman bir mücadele olduğunu açıkladı. Tedaviye başladığımda nihayet normal şekilde çalışabildiğimi hissettim. Kaygım arttı, sonbaharda 2 dersi geçtim, sürekli spor salonuna gitmeye başladım ve özgüven kazandım. Bir aura hissettim ve hatta kendimi daha çok ortaya koymaya ve kızlarla konuşmaya başladım.

Yaklaşık bir ay önce bir kızla bağlantı kurdum ama o sıralarda ilaçlarım bitti. Duygularım istikrarsızlaştı ve birkaç hafta sonra birdenbire benimle konuşmayı bıraktığında, bu beni çok etkiledi ve beni başka bir aşağıya doğru sürükledi. Her şeyi düşünmeye ve kendimi sorgulamaya başladım. Ben de Tanrı’ya yaklaşıyordum ama bu bile beni çok uzaklaştırıyor.

O andan itibaren kendimi yine sıkışmış hissettim. 24 Gurur duymadığım bir depo işinde çalışıyorum, spor salonuna gidiyorum ve hayatta pek ilerleme kaydedemiyorum. Diplomam yok ve kendimi sosyal olarak ortaya koymuyorum, net bir amacım yok ve zamanımın çoğunu telefonumda geçiriyorum ya da gerçekten harekete geçmeden kişisel gelişim içeriklerini izliyorum. Ayrıca bu bahar derslere kaydolmayı da unuttum ve bu da kendimi daha da geride ve çaresiz hissetmeme neden oldu.

Bugün teyzemle Paskalya’da konuştuktan sonra bir uyandırma çağrısı daha yaptım. Bunları her zaman alıyorum. Bana bir hedefe veya amaca ihtiyacım olduğunu söyledi ve haklıydı. Okula geri dönmek istediğimi söylüyorum ama aslında bu konuda harekete geçmiyorum. Nereye gittiğimi ve kim olmak istediğimi düşünmemi sağladı.

Artık ilaçlarıma geri döndüm ve bir şeylerin değişmesi gerektiğini biliyorum. Sahip olduğum tek şeyin spor salonu olduğunu ve kim olduğumu hissediyorum ki bu da kötü. Tada veya kişiliğe ihtiyacım var ve benlik duygumu kaybettim.

Yazarken hedeflerim şunlar;

-Üniversiteyi bitirin ya da kariyer yapın (muhasebe yapmak ancak iş piyasası ve gelecek nedeniyle sağlık hizmetlerine geçmeyi yeniden düşünmek) (işle uğraşmak istemiyorum, zaten orduya katılmayı denedim)

• arkadaşlar, kulüpler, ortak ilgi alanları vb.

-dream body (zaten %100 kilitli)

-hobilerimi belirleyin

Sadece spor yapıyorum, AMC A listesi yapıyorum ve spor salonu/kişisel gelişim içeriklerini izliyorum (video oyunları oynamak için kullanılır) bir şeye ihtiyacım var!!!

-arkadaşlara sahip olmak (iş arkadaşım var ama gerçek arkadaşlarım yok. 20’li yaşlarda arkadaş edinmek neden bu kadar zor)

-bir kız arkadaşım var (liseden beri çok uzun zaman oldu, ama bir öncelik değil ama aldırmazdım!)

-Allah’a daha yakın